۷۸۰۱ مطلب
علت هجمه ها را باید از هجمه کنندگان بپرسید که مسئله شان چیست. معمولا در فضایی که ما به اصطلاح فضای مردم سالاری داریم؛ آزادی مشروط است. آزادی این نیست که توهین و تخریب را به جای انتقاد بگذارند و بگویند انتقاد است. توهین نباید باشد، تخریب نباید باشد و اگر نقدی وجود دارد گفته شود. نقاط قوت گفته شود و راه حل برای نقاط ضعف گفته شود.
سخنگوی جبهه اصلاحات با بیان اینکه «آقای روحانی و دولت بارها مورد تاکید و تایید رهبری قرار گرفتند»، گفت: امروز چگونه می‌شود که یک عده‌ای بیایند و خودسرانه همه عنان کشور را زیر سوال ببرند و هیچ کسی هم در مقابل اینها هیچی نگوید.
در وهله اول ترسیدم. دعا دعا می‌کردم هماهنگی‌های لازم برای تامین امنیت و جلوگیری از حواشی این تجمع صورت گرفته باشد. شما فکر کن روی پوستری نوشتند جبهه قیام! تو باشی نمی‌ترسی؟! قیام که با یک نفر و دو نفر نمی‌شود! خیلی آدم می‌آید!
تصاویری از همایش عصر روز گذشته با محوریت درخواست برای محاکمه ظریف و روحانی منتشر شده است.
شراکت ایران با روسیه و چین برای ما فقط یک گزینه اقتصادی نیست بلکه ستون امنیتی و ژئوپلیتیکی کشور است. بنابراین ضربه به آن از سوی هرکسی، عملا خدمت به آمریکا این دشمن قسم خورده انقلاب است.
رئیس دفتر رئیس‌جمهور در دولت دوازدهم گفت: متأسفانه طیف تندرو اصولگرا و جبهه پایداری در تلاش‌اند با تحریف سخنان آقای روحانی و ساخت دوگانه‌های کاذب، نوعی «قطبی‌سازی تصنعی» که از منظر جامعه‌شناسی سیاسی، «پوپولیسم گفتاری» نامیده می‌شود، ایجاد کنند.
مشاور محمدباقر قالیباف پس از انتقادات از سخنان رئیس مجلس علیه ظریف و روحانی، تلویحا خواستار محدودسازی فضای رسانه‌ای کشور شد.
خوب است که مراقبت می‌کنید برخی‌ها با حرف‌هایشان به منافع کشور لطمه نزنند ولی از شخص شما می‌پرسیم: وقتی دوستان گرامی (!) از دیوار سفارت انگلیس بالا می‌رفتند یا سفارت عربستان را در تهران آتش می‌زدند، آیا به منافع ایران ضربه نمی‌خورد؟!
صحن علنی دیروز مجلس صحنه پاتک رادیکال‌ها به اظهارات اخیر روحانی و دولت بدل شد. از تذکر خضریان علیه میدری و ادعای دریافت حقوق نجومی احمدنیا (و تکذیب احمدنیا) گرفته تا فریاد وامصیبتای ثابتی و رسایی و شعار «مرگ بر فریدون.»
اصلی در علوم سیاسی و روابط بین‌الملل وجود دارد که می‌گوید سیاست خارجی عرصه منافع و امنیت ملی‌ست. کشور باید یک سیاست خارجی داشته باشد و این عرصه، عرصه حاکمیتی‌ست و نه دولت‌ها. دولت‌ها در این حوزه تاثیرگذار هستند اما در نهایت در چارچوب منافع ملی حرکت می‌کنند. در کشور ما دعواهای داخلی و جناحی تاثیر مستقیمی بر حوزه سیاست خارجی می‌گذارند. یا به تخریب مسیر می‌رسند یا اثر مخرب بر روندها می‌گذارند.
