۷۷۸۲ مطلب
اصلی در علوم سیاسی و روابط بینالملل وجود دارد که میگوید سیاست خارجی عرصه منافع و امنیت ملیست. کشور باید یک سیاست خارجی داشته باشد و این عرصه، عرصه حاکمیتیست و نه دولتها. دولتها در این حوزه تاثیرگذار هستند اما در نهایت در چارچوب منافع ملی حرکت میکنند. در کشور ما دعواهای داخلی و جناحی تاثیر مستقیمی بر حوزه سیاست خارجی میگذارند. یا به تخریب مسیر میرسند یا اثر مخرب بر روندها میگذارند.
روحانی و ظریف هر دو مقام سابق هستند و هیچ سمتی در دولت ندارند. در نتیجه فارغ از قید و بند حضور در سمت های عالی دولتی، آزاد هستند تا درباره موضوعات داخلی و خارجی اظهار نظر کنند.
یک تحلیلگر سیاسی گفت: آقای ظریف عزیز ماست، خودش هم میداند؛ وقتی وزیر بوده در کمیسیون امنیت ملی چقدر از او حمایت کردهام. آقای روحانی هم رئیسجمهور بوده، محترم است. اما اینجا قاعدهی بازی نباید بههم بخورد.
بعد از نطق جنجالی یک نماینده علیه حسن روحانی، رئیس جمهور اسبق ایران، برخی نمایندگان فریاد مرگ بر فریدون روحانی سر دادند.
امیرحسین ثابتی، نماینده مجلس، گفت: خطابم به حسن روحانی است که امروز رکوردهای منفورترین سیاستمدار ایران را جابهجا کرد، اما همچنان زبانش دراز است. آقای روحانی تو که میگویی تصمیمات مجلس با نظر اکثریت مردم فاصله دارد. تو چرا دردت آمده و در برابر فساد بانک آینده ایستادهای؟ به تو چه ربطی دارد که ناراحت میشوی. نکند اینجا هم منافعی وجود دارد. اگر تو دنبال رضایت مردم بودی، فاجعه آبان ۹۸ را یکشبه رقم نمیزدی که چند صد نفر کشته شدند و بعد از آن آمار شرکت در انتخابات به زیر ۵۰ درصد آمده است. تو اگر…
مشاور دولت روحانی با تأکید بر اینکه «خوب نیست هر نوشتهای را که بدستتان میدهند با صدای بلند بخوانید»، نوشت: تا آنجا که میدانیم آقای روحانی اخیراً در باره روسیه بیانی نداشتهاند.
رئیس مجلس: امروز که دستاوردهای ملی کشور با حمایت شرکای جهانی به ثمر نشسته، وظیفه همه جریانهای سیاسی است که منافع ملی را بر مصالح جناحی مقدم دارند و در تثبیت این موفقیتها سهیم باشند. در این میان، متأسفانه برخی مواضع غیرمسئولانه از سوی رئیسجمهور و وزیر خارجه اسبق، روند همکاریهای راهبردی ایران و روسیه را تحتتأثیر قرار داده است.
مهری طالبی اردستانی، حامی جلیلی، مبتکر "کلینیک ترک بیحجابی" و رئیس سابق اداره زنان ستاد امر به معروف، در ایتا برای شکایت از روحانی و ظریف امضا جمع میکند!
با گذر از سالهای ابتدایی انقلاب و قوام یافتن شاکله حکمرانی، رقابت سیاسی میان کنشگران درونساختاری، سر و شکل تازهای به خود گرفت و برای دو دهه جناح چپ و راست در تعاریف سنتی با عناوین مختلف در برابر هم صفآرایی کردند و به رقابت پرداختند و هرکدام در برههای توانستند گوی سبقت را از رقیب بربایند.
بعد از برجام بالاترین قراردادی که درباره آن با کشورهای دنیا مذاکره کردیم با چین بود. آقای شی جینپینگ به تهران آمد، توافق کردیم و قول داد که ۴۰ میلیارد دلار در ایران سرمایهگذاری کند.
