۸۴۶ مطلب
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره برخی افزایش قیمتهای در حوزه دارو، تاکید کرد: هر دستگاه باید به اندازه اختیاری که دارد پاسخگو باشد؛ نه بیشتر و نه کمتر. آدرس دادن محل اجرای یک سیاست به جای محل تصمیمگیری درباره منابع آن نهتنها مسئله گرانی دارو را حل نمیکند بلکه افکار عمومی را از پرسش اصلی درباره نحوه تأمین مالی دارو دور میکند.
در ماههای اخیر نام برخی داروهای معمولی و پرمصرف نیز در میان اقلامی شنیده شده که دسترسی به آنها دشوار شده است؛ از کلونازپام، آسنترا و بوسپیرون گرفته تا کلیدینیومسی و حتی ژلوفن.
پسرش ۳۶ ساله است؛ سنی که هنوز برای بسیاری از آدمها ابتدای سالهای پرکار زندگی است، اما برای او بیماری، زندگی را به خانه و تخت و دستگاه تنفسی محدود کرده است. مادرش حالا به جای آنکه نگران کار و آینده پسرش باشد، هر روز با یک سؤال تازه از خواب بیدار میشود: دارویش را از کجا بیاورم؟
سخنگوی دولت با تأکید بر اینکه ذخایر استراتژیک دارویی کشور در وضعیت «قابلقبول» قرار دارد، از پیگیری دولت برای پرداخت مطالبات شرکتهای دارویی و تسویه مطالبات وزارت بهداشت با بیمهها خبر داد.
سخنگوی انجمن داروسازان ایران گفت: با آسیب دیدن کارخانههای پتروشیمی و مراکز تولید آلومینیوم، طبیعتا در تأمین برخی مواد شیمیایی و آلومینیومی مورد استفاده در بستهبندی دارو دچار مشکل شدیم و همین مسئله هم به کمبود این اقلام انجامید و هم هزینهها را به شکل محسوسی افزایش داد.
وزیر بهداشت با اشاره به دستور رییس جمهور برای تامین منابع تولیدکنندگان دارو، از کاهش کمبودهای دارویی ضروری و بیمارستانی به دنبال اقدامات انجام شده خبر داد.
رئیسجمهور مدیریت بهینه منابع مالی را یکی از مهمترین الزامات شرایط فعلی دانست و با تأکید بر ضرورت کنترل هزینهها، اظهار داشت: در وضعیت ویژه کنونی، مدیریت مصرف، جلوگیری از هزینههای غیرضروری و ارتقای بهرهوری منابع باید در تمامی بخشهای حوزه سلامت مورد توجه جدی قرار گیرد.
رئیس کانون صنفی انجمن درمانگران اعتیاد با تشریح ابعاد بحران تأمین داروهای درمان اعتیاد، قطع شربت تنتور اپیوم، کمبود متادون ۴۰ میلیگرمی، گرانی بوپرنورفین، نبود ذخایر استراتژیک دارویی، افزایش تعطیلی مراکز درمان اعتیاد و سوق یافتن بیماران به بازار غیرقانونی دارو را از مهمترین چالشهای این حوزه برشمرد.
اگرچه نمیتوان نقش عواملی چون جنگ، محدودیتهای ارزی و تحریمها را در اخلال روند واردات نادیده گرفت، اما کالبدشکافی این مسئله نشان میدهد که بحران فعلی بیش از آنکه صرفا حاصل کمبود منابع باشد، محصول ضعف در مدیریت و برنامهریزی نظام تامین دارو است.
