۷۱۵۷ مطلب
بررسی تازهترین آمارهای تورم ۸۸ درصدی و رشد نقدینگی نشان از آب رفتن سفره خانوارها دارد. مهدی پازوکی در بررسی تبعات اقتصادی شعارهای تندروها میگوید تامین هزینه بازسازی کشور با چاپ اسکناس، قدرت خرید مردم را به مسلخ میبرد و اقتصاد محتاج حکمرانی درست است.
وحید شقاقی شهری، اقتصاددان:«ما در اقتصاد 15 سال تحریم شدیم، آقایانی در داخل، با تندروی های خود، ما را به سمت تحریم ها هل دادند. من نمی دانم این افراد، دانسته این کار را کردند، یا نادانسته. سیاست های اشتباهی نیز در عدم بازتوزیع ثروت و حمایت از اقشار فقیر و آسیب پذیر داشتیم که این موضوعات باعث شد، طبقه متوسط ما ضعیف تر و نحیف تر شود. اوایل دهه 90، حدود 70 درصد دهک های ایران، دهک متوسط بودند. امما اکنون این عدد به زیر 50 درصد رسیده است. ما از 13 درصد فقیر در اوایل دهه 90 به بیش از 35 درصد دهک…
شاید بزرگترین خطا این باشد که هزینه تورم را فقط با کاهش ارزش پول ملی اندازه بگیریم. آثار واقعی تورم، سالها بعد ظاهر میشود؛ در کودکانی که به دلیل حذف پروتئین و لبنیات از سفره، از تغذیه مناسب محروم میشوند؛ در دانشآموزانی که خانوادهشان ناچار است هزینه آموزش را فدای هزینه خوراک کند؛ در کارگرانی که به دلیل سوءتغذیه، بهرهوری کمتری دارند و در خانوادههایی که درمان را به تعویق میاندازند، زیرا تأمین غذای روزانه اولویت فوریتری دارد.
افزایش مداوم هزینههای مسکن و کاهش قدرت خرید خانوارها، نه تنها معادلات اقتصادی را بر هم زده، بلکه به گفته کارشناسان در حال تغییر بافت اجتماعی و هویت شهری نیز هست؛ فروغمند در باب یکی از دلایل آن میگوید: «یک مسئله کلان وجود دارد و آن «احتکار مسکن» است. باید این واژه را با صراحت به کار برد و از بیان آن پرهیز نکرد.»
در شرایطی که کشور درگیر اختلافات داخلی است و برخی گروههای تندرو با همین مذاکرات اولیه هم به شدت مخالفت می کنند، نمی توانیم انتظار داشته باشیم سرمایه گذار خارجی با خیال راحت در کشور ما سرمایه گذاری کند. هنوز ساختارهای داخلی کشور اختلافات زیادی دارند.
بیت الله ستاریان، کارشناس حوزه مسکن: وقتی از پیمانکار چینی صحبت می کنیم، اصلا معنی ندارد. پیمانکار چینی یعنی آن ها با ما قرارداد ببندند که مثلا 10 هزار واحد مسکن برای ما بسازند. این پیمانکار یا باید در چین بسازد و در ایران نصب کند، یا باید با همین ابزار داخل و زنجیره تولید موجود بسازد. این کار را که پیمانکارهای خودمان بهتر می توانند انجام دهند. تنها تفاوت این 2 در چهره هایشان خواهد بود. در چین ساختن و به ایران فرستادن هم که در صنعت ساختمان نامعقول است. ما باید زنجیره تولید پیش ساختگی داشته…
غنیسازی اجتماعی و اقتصادی یعنی فراهمکردن شرایط و زمینه برای اشتغال شایسته جوانان. هرچه جوانان بیشتری بتوانند اشتغال باکیفیت و متناسب با توانایی و استعدادشان داشته باشند، جامعه غنیسازی میشود. بیکاری و اشتغال ناقص، بیکیفیت و با دستمزد ناکافی، غنای جامعه را کم میکند. غنیسازی اجتماعی یعنی امکان انتخابهای بیشتری برای افراد جامعه فراهم شود. با آزادی انتخاب، جامعه غنیتر میشود.
با تفاهم تهران و واشنگتن، چشمانداز اقتصاد ایران بار دیگر در کانون توجه بازارها قرار گرفته است؛ تحولی که اگرچه میتواند ترمز انتظارات تورمی را بکشد و بازار نفت را تکان دهد، اما به باور اقتصاددانان، نوشداروی تمام دردهای ساختاری نیست. علی قنبری، ابعاد پیدا و پنهان این گشایش سیاسی را زیر ذرهبین برده است.
امروز بیش از هر زمان دیگری، اقتصاد ایران به یک انتخاب بزرگ نیاز دارد؛ انتخاب میان بازگشت به مسیر تولید، تجارت و سرمایهگذاری یا تداوم چرخهای که سالهاست رشد اقتصادی کشور را فرسوده و آینده را پرهزینهتر کرده است.
وحید شقاقی شهری، اقتصاددان:«مذاکرات را به هیچ نحو نباید رها کنیم، البته کشور در مسیر است. این که می گویند مذاکرات را کنار بگذاریم همه اش شعار است. کشور را با شعار و توهم نمی توان اداره کرد. مذاکرات باید ادامه دار شود با هدف حذف تحریم ها. باید اقتصاد را به مردم بدهیم. تا به حال اقتصاد را به مردم واگذار نکردیم. در 50 سال اخیر به دلیل رانت نفتی این اتفاق نیفتاد. زمان شاه هم همینطور بود. آقای عالیخانی، وزیر اقتصاد آن زمان، در خاطرات خود می گوید زمانی که درامد نفتی زیاد شد به هویدا گفتم به شاه…
