۷۸۹۹ مطلب
مذاکرات ایران و آمریکا در اسلامآباد بدون توافق پایان یافت. جی.دی. ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، گفت ایران «شرایط واشنگتن را نپذیرفته» و نیاز به تضمینهای قوی درباره عدم دستیابی به سلاح هستهای دارد. در مقابل، محمدباقر قالیباف تأکید کرد ایران ابتکاراتی ارائه داده، اما آمریکا نتوانسته اعتماد تهران را جلب کند. اختلاف اصلی بر سر برنامه هستهای و وضعیت تنگه هرمز بود. تحلیلگران میگویند مسیر دیپلماسی کاملاً بسته نشده، اما آتشبس شکننده است.
منتقدان، جنگ ششهفتهای ترامپ علیه ایران را نسنجیده و فاقد مجوز کنگره و ائتلاف بینالمللی میدانند. او از تهدید «نابودی تمدن ایران» به آتشبسی شتابزده رسید که چهار مانع بر منافع آمریکا تحمیل کرد: تسلط راهبردی ایران بر تنگه هرمز، تحلیل رفتن یکچهارم ذخیره تاماهاوک در برابر پهپادهای ارزان، فرسایش اعتماد متحدانی مثل ژاپن و عربستان، و تضعیف اعتبار اخلاقی آمریکا با ادبیات خشن. این وضعیت به نفع چین و روسیه تمام شده و کنگره را ناگزیر به مداخله فعال کرده است.
خروج از این بن بست فقط در شرایطی موفقیت آمیز خواهد بود که طرفین بپذیرند از مواضع خود تا حدودی کوتاه بیایند. همچنین نباید فراموش کنیم که یکی از عوامل تاثیرگذار مهم در این جنگ، اسرائیل است و بعید به نظر می رسد که اسرائیل به راحتی از مواضع خود کوتاه بیاید. حتی در صورتی که آتش بس تمدید شود، نباید خیلی امیدوار باشیم که اتفاق ویژه ای رخ دهد. اگر آمریکایی ها تنگه هرمز را باز کنند و ایرانی ها عکس العملی نشان ندهند، دیگر آتش بس بلاموضوع می شود. درحال حاضر مهمترین برگ برنده ما تنگه هرمز است و اگر این…
نواف سلام گفت: ما به تلاشهای خود برای پایان دادن به جنگ ادامه میدهیم و در رأس آن ابتکار عمل ارائه شده رئیس جمهور برای مذاکره در مورد آتشبس و توانمندسازی نهادهای دولتی مشروع برای ایفای کامل نقش خود در حفاظت از لبنان است.
به گفته منابع امنیتی لبنان، تمام ورودیهای این شهر توسط نیروهای اسرائیلی تصرف شده است.
خبرگزاری فرانسه تصاویری منتشر کرده است که دود برخاسته از محل حمله هوایی اسرائیل به روستای کفر تبنیت در لبنان را نشان میدهد.
آنچه در پاکستان دنبال میشد، نوعی «بسته چندلایه» بود که بر اساس گزارش رسانه های بین الملل و منابع آگاه قرار بود در ازای پذیرش شروط آمریکا از سوی ایران، امتیازاتی در حوزه اقتصادی و دیپلماسی به تهران ارائه شود. اما مشکل از جایی آغاز شد که هر یک از این لایهها، خود به یک میدان چانهزنی مستقل تبدیل شد. بهعبارت دیگر، بهجای آنکه بسته مذاکراتی به انسجام برسد، به اجزای پراکندهای تبدیل شد که هرکدام نیازمند توافقی جداگانه بود.
جنگ ایران و آمریکا برخلاف پیشبینی «کوتاه و کمهزینه» ترامپ، وارد منطق «حراج دلار» شد؛ جایی که هزینهها افزایش یافت اما هیچکس نتوانست پیروز شود. آتشبس حاصل «بازدارندگی درونجنگی» است، نه تسلیم یکطرفه. مذاکرات پاکستان به جای توافق جامع، به مصالحههای محدود انجامید. اسرائیل با حفظ آزادی عمل در لبنان، روند پایانبازی را پیچیده میکند. آمریکا میان ایران و اسرائیل گیر کرده است. در آینده، رقابت به عملیات پنهان و «چمنزنی» دورهای تبدیل خواهد شد.
رئیس سابق شورای امنیت داخلی اسرائیل ادامه جنگ در لبنان را اقدامی احمقانه خواند.
بیژن عبدالکریمی گفت: مدیریت تنگه هرمز با ایران است و این امر یکی از مولفههای قدرت کشور است، حال آمریکاییها بپذیرند یا نپذیرند، اهمیتی ندارد. به همین علت میگوییم قدرت و نیروی واقعی ما در میدان و خیابان تعیینکننده نهایی سرنوشت مذاکرات و تضمینکننده صلح، منافع و امنیت ملی ما است و نباید صرفا متکی به آنچه در پشت اتاقهای بسته میگذرد، وابسته باشیم.
