۶۴ مطلب
براساس اسناد ساواک، اجرای نمایش ابوذر به کارگردانی داریوش ارجمند در مشهد و تهران حساسیت ساواک را برانگیخته بود به طوری که سازمان اطلاعات و امنیت کشور طی گزارشی به تاریخ ۱۰ اسفند ۱۳۴۹ درباره آن نمایش، دستاندرکاران و ارتباط آنها با شریعتی به جمعآوری اطلاعات پرداخته بود
داریوش ارجمند خاطرات جالبی از کلاسهای درس استادش دکتر علی شریعتی دارد و هنوز هم با اشتیاق درباره آن روزها صحبت میکند. میگوید دکتر شریعتی ذهن بسیاری از جوانان آن دوره را زیر و رو کرد و شکاکیتی در ذهن همگان به وجود آورد تا بروند و پاسخ سوالهایشان را پیدا کنند.
(پس از تیرباران گلسرخی): از واژه «گلسرخ» در نوشتهها استفاده نشود؛ و کاربرد واژههایی، چون «انقلاب، چریکها، کنفدراسیون، جنبشهای کارگری و...» در روزهایی مصادف با رویدادهای مختلف سیاسی و اجتماعی ممنوع بود.
بنده شناخت بیش از چهل ساله از آقای روحانی دارم، ایشان پیش از انقلاب و بعد از انقلاب اقدامات عظیمی را انجام داد. ساواک پیش از انقلاب دستور تیر علیه او داده بود و گفته بود هرکجا که حسن فریدون را یافتید مجاز هستید به او شلیک کنید و او را از پا در آورید.
...تا این که یک روز فرصتی پیش آمد تا با نورالدین الموتی، وزیر دادگستری دیداری داشته باشم و در این دیدار با وزیر بود که برایم ماجرای جنایات هولناکش فاش شد و الموتی فاش کرد آزموده سالها پیش که فرماندار نظامی تهران بود دستور میداد یکیک زندانیان سیاسی را نیمههای شب درون یک گونی قرار دهند و آنها را در تاریکی شب از هواپیما به درون دریاچه نمک قم بیندازند و در اعماق دریاچه مدفونشان کنند...
اما آن ۱۱ نفر چه کسانی بودند؟ شاید مهمترین نام در میان اعدامشدگان آن روز سپهبد ناصر مقدم باشد؛ آخرین رئیس ساواک که پس از نعمتالله نصیری روی کار آمد. او تنها چند وقت یعنی از اواسط خرداد ۵۷ تا بهمن همان سال این پست را در اختیار داشت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی دستگیر و اعدام شد.
شاید تا به حال موزه های زیادی را دیده باشید اما به جرات می توان گفت که حساب موزه عبرت تهران از هر آنچه تا به حال دیده اید سواست.
اواخر یکی از شبهای زمستان آن سال [۵۶]در خواب بودم که در زدند. از خواب بیدار شدم و طبق عادتم بدون اینکه بپرسم پشت در کیست، شخصاً برای باز کردن در رفتم. یک ساعت به اذان صبح مانده بود و افراد خانواده در اندرونی خوابیده بودند. در را که باز کردم، دیدم افرادی با مسلسل و هفتتیر ایستادهاند!
در این مصاحبه با حاج عبدالله درباره مداحی در تهران قدیم، ورود حاج مرزوق عرب حائری از کربلا به تهران و تغییر شیوه نوحهخوانی در هیأتهای این شهر و همچنین خاطرات او از شاگردی حاج حسن محمدی دولابی هم صحبت کردیم، اما تعقیب و محدودیت مداحان و چارپایهخوانان از طرف رژیم پهلوی در آستانه چهلمین سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، بهانهای شد تا با ملاباقر درباره آن روزها بیشتر سخن کنیم.
جای بسیار تأسف است که بعد از انقلاب، برخی از افرادی که موقعیت پیدا کرده و در مناصب مختلف صاحب تصمیم شدند، در نوع رفتار و رویکرد خود با دیگران و گرایشهای دیگر، اختلافات داخل زندان را پایه چگونگی برخورد قرار دادند و موجب خسارتهای ماندگاری شده است. من این روش را بههیچوجه قبول ندارم و به آن انتقادی جدی دارم.
