۶۴ مطلب
«دنباله فامیلی «تینا پاکروان»، «بوشهری» است (که در سطور فوق مخصوصا آوردم) یعنی نام و فامیل کامل او «تینا پاکروان بوشهری» است و اصلیت این کارگردان جوان به بوشهر برمیگردد و اساسا نمیتواند با حسن پاکروانی که جد اندر جدش تبریزی بودند نسبتی داشته باشد.»
گاهی به بهانههایی اسمش سر زبان میافتاد. مثلاً زمانی که مشخص شد پردیس ثابتی، استاد دانشگاه هاروارد در واقع دختر اوست. یا موقعی که کتاب در دامگه حادثه که حاصل مصاحبههای او بود، منتشر شد. این روند سالها ادامه داشت. فقط میدانستیم پرویز ثابتی که این روزها در آستانه ۹۰ سالگی ایستاده، شرکتی در ایالت فلوریدا دارد و به کار ساختمانسازی مشغول است. این اطلاعات قطرهچکانی تنها دانستههای ما بود تا این که او تصمیم گرفت مقابل دوربین شبکه هوادار سلطنت مستقر در لندن بنشیند.
بزرگنماییهای زیادی درباره ساواک از ابتدای انقلاب صورت میگرفت که حقایق جنایتهای رخ داده در این سازمان را همیشه زیر سوال برده است. مثلاً تا سالها، در تبلیغات سیاسی از عنوان چند میلیون کارمند ساواک استفاده میشد یا همه آنها را شکنجهگر مینامیدند. تمام خبرچینان ساواک هم به عنوان کارمند این تشکیلات معرفی میشدند. کمکم ساواکی تبدیل به عبارت ناپسندی شد که حتی میشد از آن برای تهمت زدن به افراد استفاده کرد.
از استنباط شخصی خودشان نتیجهگیری میکردند و دستور میدادند. باز هم در آنجا وزیر خارجه یا وزیر اطلاعات یا رئیس ستاد ارتش یا هر کسی از دفتر مربوط خودش در سفارت این دستور را منعکس میکرد یعنی اینکه ما در هیچ جا سیاست مشخصی نداشتیم. سیاست مشخص آن چیزی بود که اعلیحضرت به آنها میگفتند و آنها به ما دیکته میکردند. نه برنامه منظمی بود، نه برنامه صحیحی بود که یک پایهریزی کرده باشند که ما سیاستمان اینست، برای این منظور شما ابتکار عمل دارید چه کاری را انجام بدهید.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در بهمن ۱۳۵۷، یکی از نخستین اقدامات نظام جدید، رسیدگی به پروندههای مسئولان و مقامات ارشد حکومت پهلوی بود. این روند که با تأسیس دادگاههای انقلاب و انتصاب صادق خلخالی به عنوان اولین حاکم شرع سرعت گرفت، در ابتدا بر روی مقامهای نظامی، امنیتی و سیاسی متمرکز شد که در سرکوب مخالفان حکومت پهلوی نقش داشتند.
معاون راهبردی رئیس جمهوری به ادعای کامران غضنفری نماینده تندروی مجلس درخصوص ارتباط وی با ساواک پاسخ داد.
بر طبق اسناد موجود در مرکز اسناد انقلاب اسلامی که البته همه اسناد را در بر نمیگیرد، هیچگونه سندی دال بر همکاری و ارتباط آقای ظریف با ساواک در مرکز اسناد انقلاب اسلامی وجود ندارد.
«مقدم اصرار داشت که به ملاقاتش در آستانه انقلاب با برخی از روحانیون طرفدار امام اشاره کند و خودش را مایل به انقلاب و یا وفادار نشان دهد، ولی غرضش را میدانستم و میدان ندادم. تا اینکه در ضمن سؤالات ناگهان غافلگیرش کردم و گفتم شما که این همه زندان داشتید چه نیازی به زندان مخفی زیر زندان اوین بود؟»
پس از اینکه ساواک از چشم سلطنت میافتد، رئیس و افسران ضدجاسوسی و اطلاعات خارجی ساواک به شاه خیانت کرده و برای همکاری با انقلابیون وارد ساواما میشوند.
به هیچ وجه، آمریکائیها اصولاً تا وقتی که ساواک تشکیل شد در جریان امر گذاشته شاید بعد از آنکه سرهنگ واکر اعتراض کرده بود برای آنکه آنها را نرنجانند اطلاعات جنبی به انها دادهاند ولی از ابتدای امر که ساواک تشکیل شد و البته هنوز به اسم ساواک نبود و جلساتی به عنوان امنیتی تشکیل میشد و در آن جلسات به هیچ وجه امریکائیها نه دستی داشتند نه نظارتی و نه حتی توصیه میکردند.
