۵۷۹۱ مطلب
حمله دونالد ترامپ به ایران، که با هدف تضعیف یا تغییر حکومت تهران آغاز شد، نهتنها به اهداف اعلامی خود نرسید، بلکه محدودیتهای قدرت نظامی آمریکا را آشکار کرد. این جنگ، شکاف در روابط آمریکا و اسرائیل، تردید نسبت به کارآمدی حضور نظامی واشنگتن در خلیج فارس و فرسایش حمایت داخلی از سیاستهای مداخلهجویانه را تشدید کرد. در نهایت، جنگی که هزینههای سنگینی برای آمریکا و منطقه به همراه داشت، بار دیگر نشان داد که مسئله ایران احتمالاً نه از طریق زور، بلکه تنها از مسیر دیپلماسی قابل مدیریت است.
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران بر این فرض استوار بود که بمبارانهای گسترده میتواند به سقوط حکومت یا تسلیم تهران منجر شود، اما این راهبرد ناکام ماند. تجربه تاریخی از جنگ جهانی دوم تا ویتنام نشان داده است که قدرت هوایی بهتنهایی قادر به تضمین پیروزی نیست و معمولاً به حضور یا تهدید معتبر نیروهای زمینی نیاز دارد. در مورد ایران نیز نبود گزینه تهاجم زمینی، توانایی تهران برای مقابلهبهمثل و بستن تنگه هرمز، موجب شکست راهبرد واشنگتن شد.
از میان سناتورهای جمهوریخواهی که به تصویب قطعنامهای رأی دادند که به ترامپ دستور میداد جنگ با ایران را پایان دهد یا برای ادامه آن از کنگره مجوز بگیرد، دو نفر رأی خود را تغییر دادند: سناتور بیل کسیدی از لوئیزیانا و رند پال از کنتاکی.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در نخستین رویداد مهم عمومی خود خارج از پایتخت پس از امضای توافق برای پایان دادن به جنگ ایران، از یک کارخانه کامیون ماک در ایالت پنسیلوانیا بازدید کرد.
رییس جمهور آمریکا نوشت: من به وزارت دادگستری دستور دادهام که فوراً بررسی این موضوع را شروع کند. قیمت بنزین بهتر است خیلی سریعتر از چیزی که الان میبینم پایین بیاید.
رییس جمهور آمریکا نوشت: اقدام سنا این پیام را داد که ایالات متحده از کاری که من با آنها انجام میدهم راضی نیست و باید متوقف شوم.
نخستین دور مذاکرات مستقیم ایران و آمریکا در ژنو با فضایی مثبت آغاز شد، اما اختلافات بر سر نحوه نظارت هستهای، نقش آژانس و زمانبندی رفع تحریمها به سرعت نمایان شد. همزمان، مذاکرات شکافهایی را در میان جمهوریخواهان آمریکا آشکار کرده و منتقدانی مانند سوزان رایس، توافق احتمالی را ضعیفتر از برجام توصیف کردهاند. در سوی دیگر، رسانههای اسرائیلی از تشدید اختلافات واشنگتن و تلآویو، نگرانی از پیامدهای توافق با ایران و فقدان راهبرد سیاسی دولت نتانیاهو برای مدیریت تحولات منطقه سخن میگویند.
بسیاری از منتقدان، بنیامین نتانیاهو را بازنده اصلی توافق اخیر میان ایران، آمریکا و اسرائیل میدانند. به باور آنان، جنگ با ایران نتوانست اهداف اعلامی اسرائیل از جمله مهار برنامه هستهای ایران، تضعیف محور مقاومت یا تغییر موازنه منطقهای را محقق کند. همزمان، توافق ترامپ با ایران شکافهای بیسابقهای را میان واشنگتن و تلآویو آشکار کرده است. این تحولات نهتنها جایگاه سیاسی نتانیاهو را متزلزل کرده، بلکه آینده روابط ویژه آمریکا و اسرائیل و معادلات ژئوپلیتیکی خاورمیانه را نیز با ابهام روبهرو ساخته اس…
توافق اولیه ایران و آمریکا که با میانجیگری قطر و پاکستان شکل گرفته، اگرچه خطر بازگشت فوری به جنگ را کاهش داده و مسیر مذاکرات ۶۰ روزه را گشوده است، اما با چالشهای جدی روبهروست. اختلاف بر سر برنامه هستهای ایران، سرنوشت تنگه هرمز، تنشهای لبنان و نقش اسرائیل، تهدیدهای متقابل تهران و واشنگتن و انتقادهای فزاینده در آمریکا درباره امتیازهای دادهشده به ایران، آینده توافق را مبهم کرده است. با این حال، این تفاهمنامه همچنان مهمترین امید برای جلوگیری از یک بحران منطقهای و اقتصادی گستردهتر به شمار م…
رئیس جمهور آمریکا در پیامی مدعی شد که ایران با انجام بازرسیهای هستهای در بالاترین سطح و برای دورهای طولانیمدت موافقت کرده است و پول های بلوکه شده ایران نیز برای خرید مواد غذایی و تجهیزات پزشکی منحصرا از ایالات متحده، هزینه خواهد شد.
