نیما شعباننژاد در بخشی از صحبتهای خود به سالهای مدرسه و تجربهای که از آن دوران در ذهنش باقی مانده، پرداخت. روایت او نشان میدهد که فضای مدرسه برایش همیشه با خاطرات شیرین و نوستالژیک همراه نبوده است. او از سالهایی صحبت کرده که دانشآموزان در محیط مدرسه با قواعد و انتظارات مشخصی روبهرو بودند و فرصت چندانی برای بیان نظر یا تجربه متفاوت خود نداشتند. همین فضای سختگیرانه باعث شده بخشی از خاطرات آن دوران برای او و دوستانش خوشایند نباشد