براین اساس مذاکرات دیگر درباره این نیست که ایران برای لغو محاصره چه بهایی پرداخت خواهد کرد، بلکه درباره این است که قبل از اینکه واشنگتن مجبور به عقبنشینی و قبول شروط ایران شود، جهان در صورت بسته شدن تنگه هرمز تا چه حد میتواند این را تحمل کند.
۲۶۶۵۱ مطلب
براین اساس مذاکرات دیگر درباره این نیست که ایران برای لغو محاصره چه بهایی پرداخت خواهد کرد، بلکه درباره این است که قبل از اینکه واشنگتن مجبور به عقبنشینی و قبول شروط ایران شود، جهان در صورت بسته شدن تنگه هرمز تا چه حد میتواند این را تحمل کند.
: همچنین تاکید شد که آمریکا قابل اعتماد نیست، زیادهخواهی آمریکا قابل مذاکره نیست و آمریکا نمیخواهد مطالبات ملت ایران را پاسخ بدهد؛ به همین دلیل تمام شرایط باید به سمتی حرکت کند که آمریکا تمکین بکند و خواسته ملت ایران را باید بپذیرد.
پایان مهلت آتشبس، در این چارچوب، لزوماً به معنای پایان یک دوره و آغاز دورهای دیگر نیست، بلکه میتواند صرفاً به «بازتعریف سطح تنش» منجر شود. اگر کانالهای ارتباطی حتی در سطح حداقلی حفظ شوند، احتمال حرکت به سمت «مهار تنش» افزایش پیدا می کند. اما اگر این کانالها دچار انسداد شوند، ریسک «لغزش به بحران» بهطور قابلتوجهی بالا خواهد رفت.
ارتش آمریکا در جریان درگیری اخیر با ایران، بخش بزرگی از مهمترین ذخایر موشکی خود را مصرف کرده است.
این گزارش نشان میدهد جنگ ایران، آمریکا و اسرائیل از میدان نظامی به نبردی اقتصادی و راهبردی بر سر تنگه هرمز منتقل شده است. ایران با استفاده از اهرم هرمز تلاش می کند در مذاکرات دست بالا را داشته باشد و فشار آمریکا را مهار کند، در حالی که ترامپ نیز محاصره تنگه را ابزاری برای نمایش قدرت میبیند. با این حال، تداوم این وضعیت پرهزینه است و میتواند بحران را دوباره به سوی تشدید نظامی و انفجار سوق دهد.
این مقاله میگوید در جنگهای معاصر، پیروزی فقط با برتری نظامی سنجیده نمیشود و بُعد سیاسی و روایی اهمیت بیشتری یافته است. در جنگ ایران نیز آمریکا و اسرائیل در تحقق اهداف سیاسی اصلی خود ناکام ماندند. ایران نیز با وجود حفظ ساختار سیاسی و افزایش اهرم فشار در تنگه هرمز، از هزینههایی مصون نماند. در مجموع کفه پیروزی سیاسی به سود واشنگتن و تلآویو نیست.
این گزارش نشان میدهد دونالد ترامپ با رویکرد «دیپلماسی اجبار» در برابر ایرانِ مبتنی بر صبر استراتژیک قرار گرفته است؛ شکافی که مذاکرات را پیچیده کرده است. همزمان، تشدید تنشها در تنگه هرمز و بیاعتمادی عمیق ناشی از اقدامات نظامی آمریکا، فضای گفتوگو را پرریسک کرده است. تجربه برجام نیز نشان میدهد اختلاف در سبک مذاکره و نگاه به تعهدات، مانع اصلی توافق پایدار است؛ مسئلهای که همچنان چشمانداز موفقیت مذاکرات جدید را مبهم نگه داشته است.
با نزدیک شدن به پایان آتشبس ۱۵روزه، تنش میان ایران و آمریکا در بالاترین سطح قرار گرفته و همزمانی تحرکات نظامی دریایی با تلاشهای دیپلماتیک، مذاکرات را به بنبست کشانده است. توقیف کشتی، درگیریهای هرمز و فشارهای لجستیکی آمریکا، فضای بیاعتمادی را تشدید کرده و شرطگذاری متقابل، روند گفتوگو را متوقف ساخته است. در این میان، تنگه هرمز به اهرم اصلی فشار تبدیل شده و اختلافات بر سر پرونده هستهای و موضوعات منطقهای، چشمانداز توافق پایدار را بیش از پیش مبهم کرده است.
وزارت امور خارجه در بیانیهای ضمن محکوم کردن حمله آمریکا به کشتی تجاری ایران و گروگانگیری خدمه و خانوادههای آنها و ضمن هشدار نسبت به پیامدهای بسیار خطرناک این اقدام آمریکا، بر ضرورت آزادی فوری کشتی ایرانی و ملوانان و خدمه و خانوادههای آنها تاکید کرد.
منابع آگاه اعلام کردند پاکستان یک قرارداد بزرگ تسلیحاتی با سودان را پس از درخواست عربستان برای لغو آن و خودداری ریاض از تأمین مالی این معامله، به حالت تعلیق درآورده است.
