۷۱ مطلب
مهمترین سرمایه ما، مردم این سرزمیناند. چه در برنامهریزی شهری و آمایش سرزمین، چه در ساختن بدنهای دانا و توانا برای جبران عقبماندگیهای توسعهایمان در مقایسه با دیگر کشورهای منطقه و قاره آسیا. اینکه بدانیم آمریکای سرمایهدار و دیگر حریفان در نظم جهانی سلطهگر، چشم به منابع نفتی ما دوختهاند، به خودی خود دردی را از ما دوا نمیکند.
«یکی از نکات قابل توجه در بحبوحه جنگ جاری این است که طیف های زیادی از مردم ایران به دلیل جنگ؛ آسیب های جدی را در حوزه کسب و کار خود متحمل شده اند. از این رو؛ در پیش گرفتن سیاست های حمایتی از مردم در وضعیت کنونی یک الزام راهبردی برای ایران است.»
در ادامه تصاویری از مراسم احیای شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان با حضور مردم در میدانهای شهر تهران، در فضای سوگواری شهادت امیرالمؤمنین علی(ع) و رهبر انقلاب اسلامی، همراه با تأکید بر همبستگی و خونخواهی را مشاهده میکنید.
مرجع عالی قدر شیعیان عراق حمایت مردمی از ایران را یک واجب کفایی دانست.
سفیر ایران در روسیه با بیان اینکه مردم ایران هرگز تسلیم نخواهند شد، هشدار داد در صورت حملات زمینی، ایران «به صورت زمینی» به آمریکا پاسخ خواهد داد.
وقتی ذهن فرد به طور مستمر درگیر تامین اجاره مسکن، شهریه مدرسه، هزینه درمان یا حتی خرید اقلام روزمره باشد، انرژی روانی او برای خلاقیت، برنامهریزی بلندمدت و ارتقای مهارتها کاهش مییابد. در چنین شرایطی، افراد به جای نگاه راهبردی به آینده، درگیر مدیریت بحرانهای روزمره میشوند. این وضعیت به فرسایش سرمایه انسانی میانجامد.
معاون اول رئیسجمهور با اشاره به اینکه مردم سال دشواری را پشت سر گذاشتهاند، تأکید کرد دولت در نوروز پیشرو سیاست تشویق سفر و گردشگری داخلی را دنبال میکند تا زمینه نشاط اجتماعی و سفرهای ایمن برای آنان فراهم شود.
ترامپ شخصاً به ادعای کسانی که مدعیاند حملهی آمریکا فقط به نظام و مقامهای آن آسیب میرساند و برای مردم ایران نه فقط بد نمیشود که اسباب رهایی آنان را نیز فراهم میکند، مهر باطل زد!
اصولا فیزیولوژی انسان طوری تکامل یافته که در شرایط بحرانی به نزدیکترین راهحل برای فرار از منشأ استرسزا، چنگ بزند، بیآنکه بتواند منطقا عواقب بعدی این راهحل را ارزیابی کند. از این رو، استقبال و استمداد از جنگ علیه کشور هرچند بسیار تأسفبار و غمانگیز است، اما طبق سرشت انسان، طبیعی به نظر میرسد.
قطبیگرایی شدید علاوه بر تضعیف گفتوگو، باعث آسیب به انسجام اجتماعی و افزایش خشونت نمادین نیز میشود. مرزبندیهای دوگانه میان اقشار، طبقات و گرایشهای مختلف، به تدریج جنبههای هویتی و احساسی پیدا کرده و افراد جامعه را در قالب دو یا چند قطبِ غیرقابل انعطاف قرار میدهد.
