۹۶۸ مطلب
افزایش سطح تنش همواره خطر «خطای محاسباتی» را به همراه دارد. تجربههای پیشین نشان داده که بسیاری از بحرانها، بر اساس اصول و تصمیمات از پیش طراحیشده شکل نگرفته اند، بلکه بر اساس زنجیرهای از سوءبرداشتها شکل گرفتهاند.به همین دلیل، حتی در شرایطی که ارادهای برای جنگ تمامعیار وجود ندارد، پویاییهای میدانی میتوانند بهسمت درگیری ناخواسته حرکت کنند. آنچه امروز میان تهران و واشنگتن جریان دارد، نوعی «تعلیق استراتژیک» است؛ وضعیتی که در آن، نه مسیر توافق هموار شده و نه تصمیم به تقابل قطعی گرفته…
مسئله تنگه هرمز بیش از آن که یک موضوع فنی باشد، یک اهرم ژئوپلیتیک است. ایران از این اهرم بهعنوان ابزار فشار استفاده میکند و آمریکا نیز با حفظ حضور نظامی و حتی تداوم نوعی محاصره دریایی، تلاش دارد این اهرم را خنثی کند . بنابراین هر توافقی درباره هرمز، ذاتاً موقتی و وابسته به توازن قوا در میدان خواهد بود، نه یک تضمین پایدار.
سفیر پیشین ایران در روسیه گفت: هر دو سناریوی بازگشت به جنگ و بازگشت به میز مذاکره کاملا محتمل است و مبحث مذاکره برای خاتمه جنگ هم گریزناپذیر است. بنابراین اینکه احتمالاً دوباره حملاتی در کوتاهمدت صورت گیرد و دوباره نتیجهاش این باشد که مذاکراتی برقرار شود هم دور از ذهن نیست.
کاری که ترامپ میخواهد انجام دهد این است که کشتیهای خالی را که از اقیانوس هند و دریای عمان وارد خلیجفارس و خارک میشوند تا نفت خام پر کنند را مجبور به عقبنشینی کند و اجازه ورود را محصور کند. این همان کاری است که اخیرا با محاصره دریایی شروع شده و در حال تشدید است.
منابع مطلع از تصمیم «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا برای برگزاری جلسه امنیتی درباره ایران خبر دادند.
ترامپ برای قانع کردن فضای جهانی و فضای آمریکا علیه ایران، روی برنامه هسته ای متمرکز شده و این در حالیست که ایران می گوید این برنامه، غیرقابل مذاکره است. در تیمی هم که به پاکستان رفته بودند، حتی یک کارشناس هسته ای حضور نداشت. مورد دیگر این است که آمریکا و اسرائیل تلاش کردند ایران را با ترفندهای مختلف از تهدید منطقه ای به تهدید بین المللی تبدیل کنند. آمریکا و اسرائیل، قدرت ایران در کنترل تنگه هرمز را در سطح جهان به عنوان تهدید جهانی جا انداخته اند
نماینده ادوار مجلس با اشاره به شعارهایی مانند «مرگ بر سازشگر» و خائن دانستن اعضای تیم مذاکرهکننده، گفت: مقابله و ایستادگی در میدان را نظام تصمیم گرفته و مردم هم در صحنه هستند. مذاکره را هم نظام و شورای عالی امنیت ملی تصمیم گرفتهاند. بنابراین، این سه میدان با هم همسو و هماهنگ هستند و باید این انسجام حفظ شود.
عاصم منیر، ژنرال ۵ ستاره پاکستانی، دومین فردی است که در تاریخ این کشور، درجه فیلدمارشالی را بر دوش دارد. او فرمانده کل نیروهای دفاعی پاکستان و به روایتی دیگر، قدرتمندترین فردِ این کشور است. ژنرالی که ترامپ از او بدش نمیآید و نقشی مهم در پرونده مذاکرات ایران - آمریکا بر عهده دارد. ممکن است کلید این قفل، در اختیار عاصم منیر باشد؟
زمانی که دیپلماسی بهطور کامل فروبپاشد، احتمال توسل به گزینه نظامی افزایش پیدا می کند. در شرایط فعلی، اگرچه مذاکرات به نتیجه مشخصی نرسیده، اما مسیر گفتوگو بهطور کامل مسدود نشده است. همین دیپلماسی نیمهفعال بهنوعی نقش سوپاپ اطمینان را ایفا میکند و مانع از حرکت سریع به سمت درگیری میشود.
یک پارادوکس تاریخی است که در لحظاتی که به نظر میرسد دیپلماسی متعارف متوقف شده است، بار صلحسازی بر دوش کسانی میافتد که برای جنگ آموزش دیدهاند. سپهبد عاصم منیر، فرمانده ارتش، به هماهنگی یک آتشبس شکننده کمک کرد و مذاکرات در اسلامآباد در ۱۲ و ۱۳ آوریل را تسهیل کرد.
