بسیاری از کارآفرینها میکوشند تا حد ممکن از دریافت سرمایههای بیرونی اجتناب کنند و حداکثر از دوستان و خانواده خود کمک میگیرند. چنین سیاستی بهرغم به تعویق انداختن رشد و شکوفایی کسبوکار، باعث ادامه کنترل بنیانگذار و انجام دادن کارها به شیوه دلخواه خود میشود. این دسته از کارآفرینها میتوانند بدون فشارهای سرمایهگذاران برای بازدهی سریع سرمایه، روی آینده یا به قول توبی روی تثبیت و پایدارسازی کسبوکارشان کار کنند.