پژوهشگر ايراني امكان نابودي بهتر تومورها را فراهم کرد
مهندسان پزشكي در آمريكا به رياست دكتر بابك ضيايي، محقق ارشد ايراني اين دانشگاه موفق به طراحي ابزاري مينياتوري به كوچكي سوزن شدهاند كه مي تواند دوزهاي پرتودرماني را در تومورهاي سرطاني رديابي كرده و محل دقيق تومور را در طول درمان مشخص كند.
به گزارش فرارو به نقل ايسنا، اين ميكرودوزمتر (تششع سنج) واكنشپذير، بيسيم و پيوندي به اندازهاي كوچك است كه ميتوان آن را با سرنگ به داخل تومور تزريق كرد!
دكتر بابك ضيايي، استاديار دانشكده مهندسي برق و رايانه و محقق مركز نانوفنآوري بريك در دانشگاه پوردو طراح اصلي اين وسيله جديد است كه مي تواند به گونهاي كارآمدتر تومورهاي سرطاني را نابود كند.
ضيايي در اين باره گفت كه وسيله جديد در سال 2010 در آزمايشهاي كلينيكي قابل استفاده است.
وي خاطر نشان كرد: از آنجا اعضاي و تومورها در درون بدن در طول درمان جابهجا مي شوند لذا يك فنآوري نوين مورد نياز است تا به پزشكان درباره دوز دقيق پرتوهاي دريافت شده توسط تومور اطلاعات صحيح بدهد.
ضيايي افزود: در حالي كه استفاده از سيستمهاي تصويربرداري معمولي در طول پرتودرماني دشوار و گرانقيمت است و گاهي نيز نياز به استفاده از اشعه ايكس وجود دارد كه در صورت استفاده مكرر مي تواند به بافت هاي بدن آسيب برساند، اين وسيله جديد از فنآوري شناسايي امواج راديويي يا RFID استفاده ميكند كه عاري از پرتوهاي ايكس خطرناك است.
اين ابزار با باتري كار نميكند اما در عوض با كلافهاي برق فعال خواهد شد كه در كنار بيمار قرار داده مي شوند.
مهندس ضيايي در ادامه خاطر نشان كرد: اين وسيله شامل يك دوزمتر راديويي و يك قطعه ردياب در يك كپسول شيشهيي است كه طوري در شرايط بدون هوا مهر و موم مي شود كه نتواند از بدن خارج شود.
نمونه اوليه اين دوزمتر حساس با كبالت راديو اكتيو مورد آزمايش قرار گرفته است.
اگرچه ابعاد اين سوزن بسيار كوچك است اما اين مهندس ايراني و دستياران وي در صدد هستند تا اندازه آنرا بازهم كاهش دهند.
به گزارش ايسنا، بابك ضيايي تحصيلات دكترياش را در رشته مهندسي الكترونيك در سال 1994 در دانشگاه ميشيگان آمريكا به پايان برده و در فاصله سالهاي 1995 تا 1999 به عنوان پژوهشگر پسادكتري و دانشمند دستيار در مركز ميكروسيستمهاي منسجم (CIMS) آن دانشگاه فعاليت داشته است.
وي سپس از سال 1999 تا 2004 به عنوان استاديار دانشگاه مينسوتا آمريكا فعاليت داشته و پس از ان از ابتداي سال 2005 به هيات علمي دانشگاه پوردو ملحق شده است.
زمينه عمده تحقيقات وي كاربردهاي پزشكي MEMS و میكروسيستمهاست.