فرمول تراکتور برای قهرمانی؛ صبر کن، صبر کن، ثانیه آخر ضربه را بزن!
تراکتور دومین بازی ۶ امتیازی فصل را هم به سود خود به پایان رساند.
چه کسی فکرش را میکرد؟ تراکتور یک هفته مانده به شروع لیگ برتر ایران، سرمربیاش را برکنار میکند و سه هفته پس از شروع، با 9 امتیاز، به طور مشترک، صدرنشین لیگ میشود. برای ترسیم چنین شرایطی همه چیز را نباید در همین اعداد 3 و 9 خلاصه کرد؛ چراکه تراکتور در همین 3 هفته، 2 برد شیرین مقابل رقبای مستقیم در مسیر قهرمانی به دست آورده: یکی مقابل سپاهان و دیگری مقابل پرسپولیس. به اولی 2 تا زده و به دومی یکی. جالب آنکه دروازهاش را از گزند مصون داشته و با توجه به پیروزی 2 بر صفر هفته نخستش، حالا 3 بازی است که حتی تیمی نتوانسته دروازهاش را هم باز کند. اگر اینها دلایلی برای توصیف یک مدعی قهرمانی نیست، چه چیزی میتواند باشد؟
تراکتور تماشایی نیست اما...
تراکتور جذابترین تیم این روزهای لیگ برتر نیست؛ این یکی را نمیتوان نادیده گرفت. با این حال اگر به همان اتفاق مانده به شروع لیگ و تغییرات ناگهانی روی نیمکت این تیم برگشت، شاید سبک و سیاق کنونیاش کمی توجیه شود. شاید هم قرعه سختی که در هفتههای نخست نصیبش شده، بیعلت نباشد. هرچه که باشد اما این واقعیت را وارونه نمیکند که این تیم، تهاجمی و تماشاگرپسند نیست. اوج چنین داستانی را میتوان در همین جدال با پرسپولیس دید؛ تیم نکونام نهایتِ احتیاط را در دستور کار قرار داد و راههای غافلگیرشدن توسط رقیب تهرانی را بست. آنها به طور ویژه در نیمه نخست، حتی تمایل آشکاری برای هجوم روی دروازه رقیب هم نداشتند. واضح است چنین نمایشی برگرفته از دستورات تاکتیکی است که به بازیکنان دیکته شده؛ اما درست در لحظهای که باید، این تیم راه تنبیه کردن رقبا را آموخته و اگر اشتباهی از آنها سر بزند، به سختترین شکل ممکن تنبیهشان میکند. اینبار قرعه به نام دانیال ایری، مدافع جوان پرسپولیس خورد تا اشتباه کند و تراکتور، رقیب را تنبیه کند. شاید اگر نمایش نیمه اول این تیم مرور شود، کسی پیروزی را برای تراکتور متصور نمیشد؛ اما این دقیقا همان چیزی است که تراکتور میکارد تا بتواند دسترنجش را درو کند.
صبر کن، باز هم صبر کند و بعد ضربه را بزن
تراکتور، راه بردن بازیهای بزرگ را در همین هفتههای نخست با درایت ویژهای پیدا کرده است. آنها ریسک بازی سراسر هجومی را به حداقل رسانده، در میانه میدان به گردش مکرر توپ پرداخته و در لحظهای که تمرکز خط دفاعی رقیب به هم میریزد، به آنها ضربه میزنند. هفته دوم را به خاطر بیاورد؛ ابتدا دقیقه 83 و سپس دقیقه «3+90». با همین فرمول، نسخه سپاهان، یکی از مدعیان قهرمانی در این فصل را پیچیدند. مشابه همین اتفاق در جدال با پرسپولیس رخ داد؛ درست در شرایطی که به نظر میرسید قرار است نتیجه بازی بدون گل به پایان برسد، اشترکالی توپ سرگردان در محوطه جریمه رقیب را به تور میچسباند. چه دقیقهای؟ 90!
فرمول جواد نکونام برای موفقیت تراکتور در جدالهای بزرگ، فعلا در همین هفتهها به خوبی جواب داده. نتیجه شده آنکه تبریزیها پس از سه بازی با تفاضل مثبت 5، بدون هیچ گل خوردهای، به طور مشترک با استقلال، در صدر جدول قرار گرفتهاند. با این تفاوت که همین حالا 2 بازی سخت از 3 بازی دشوار ممکن را پشت سر گذاشتهاند؛ آنهم با کسب 6 امتیاز کامل این دیدارها.
