این استقلال رحم ندارد؛ برای بردن سهراب باید رستم بود!
استقلال سومین پیروزی متوالیاش در رقابتهای لیگ برتر فوتبال ایران را کسب کرد.
سه بازی و سه برد؛ این خلاصه آن چیزی است که استقلال در این فصل از رقابتهای لیگ برتر از خود به نمایش گذاشته. نتیجهاش میشود 9 امتیاز. همین آمار کوتاه و اندک، برای متفاوت بودن این تیم کافی است. با این وجود وقتی قرار است از استقلالِ سهراب بختیاریزاده صحبت کرد، نباید همه چیز در این 3 برد خلاصه شود. درست است که مهمترین دستاورد آنها در لیگ تا به الان همین عددی است که روبروی اسمشان در جدول قرار گرفته ولی در نگاهی کلیتر، باید به سختیها و مشقت این تیم، پیش از شروع لیگ برگشت؛ جایی که نظارهگر جولان رقبا در بازار بودند ولی به خاطر بسته بودن پنجرهشان، فقط تماشا کردند. یکی دو خرید هم انجام دادند که توان استفاده از آنها را نداشته و مجبور شدند به تیمهای مبدا پسشان دهند. پس، استقلال با تیمی که تقویت نشده، توانسته از هر سه بازی نخستش در لیگ برتر ایران، 3 برد به دست بیاورد و 9 امتیاز کسب کند.
صغیر و کبیر ندارد!
حالا شاید بتوان با شفافیت بهتری درباره استقلال این فصل صحبت کرد؛ تیمی که در هفته نخست مقابل مس شهربابک به میدان رفت و بسیاری میگفتند نمایش استقلال را باید به ضعف رقیب مرتبط کرد. تیم سهراب در هفته دوم هم با حداقل گل نساجی را بیرون از خانه شکست داد. هفته سوم را ولی بسیاری محلی برای عیارسنجی سهراب و تیمش میدانستند؛ هفتهای که قرار بود مقابل سپاهان، یکی از مدعیان این فصل قرار بگیرد. در جدال با سپاهان، استقلال همان صلابت دو بازی قبلی را نشان داد با این تفاوت که خیلی زود در همان نیمه نخست، اماواگرها را از بین برد و با گلهای یاسر آسانی و اسماعیل قلیزاده، در 10 دقیقه نسخه رقیب اصفهانی را پیچیدند.
با نمایش استقلال در جدال سومش در لیگ برتر، نمیتوان دیگر نتایج این تیم و سرمربیاش را پای قضاوقدر گذاشت. سهراب با دستهای بستهتر در مقایسه با رقبا، فعلا از سد صغیر و کبیر عبور کرده و صدر را، پیش از اتمام بازیهای هفته در آغوش گرفته. حتی اگر در انتهای بازیهای همین هفته، استقلال صدر را هم از دست بدهد، جایی برای نگرانی نیست؛ چراکه آنها فرمول رسیدن به پیروزی را با سختکوشی گره زده و بلدند دست پر از زمین مسابقه خارج شوند.
برای بردن سهراب باید «رستم» بود
استقلال در جدال با سپاهان، در هفته سوم، سختی زیادی به جان نخرید؛ نه اینکه بازی سادهای پیش رو داشت، بلکه به این دلیل که انتظار چنین بازیای را میکشید. سهراب برای این بازی پلنها را از قبل مرور کرده و توانسته بود با انسجام تیمی مثالزدنی، سپاهان را زمینگیر کند. درست است سپاهان با محرم نویدکیا، نایی برای بردن تیمهای مدعی در یکی دو فصل اخیر فوتبال ایران نداشته ولی امتیازات را باید به سبد سهراب ریخت؛ مردی که به خوبی از جوانان تیمش بهره میبرد، برای آنها پلن مشخصی دارد و قرار نیست به این سادگیها قافیه را به رقیب واگذار کند. بنابراین، فارغ از تیم رقیب، برای بردن این سهراب، نیاز به «رستمی» است تا از راه برسد و با قدرتی بیشتر، مچ سرمربی استقلال را بخواباند؛ به ویژه آنکه سهراب، دژی هم در خط دفاعی ساخته که نفوذ کردن به آن، به این سادگیها نخواهد بود.
چه کسی به استقلال گل میزند؟
این یکی هم امر چندان پوشیدهای نیست؛ 3 بازی، 7 گل زده و بدون گل خورده. کارنامه استقلالِ سهراب تا به الان به اندازه کافی جذاب و برای هواداران آبی سرخوشانه است. آنها راه نفوذ را بسته، با پرسی که حاصل از نیروی جوانی است، برنامه رقیب را به هم ریخته و با خلاقیت در خط حمله، راه گشودن دروازه رقیب را هم از بر شدهاند. پس بیدلیل نیست اگر این تیم، این روزها بالای جدول است، برنده میشود و گلی هم نمیخورد. این تیم به معنای واقعی منسجم نشان داده و تمامی فاکتورهای رسیدن به موفقیت را دارد.
