آگاه
کد خبر: ۹۸۳۶۱

الجزیره گزارش می دهد

آنچه در اروپا اتفاق می افتد، در اروپا نمی ماند

آنچه در اروپا اتفاق می افتد، در اروپا نمی ماند


فرارو- بحران بدهی در ناحیه یورو چیزی بیش از یک «مسئله اروپایی» است.

به گزارش سرویس بین الملل فرارو به نقل از الجزیره، چندین سال پیش شبکه کمدی نقشه ای را به نمایش گذاشت که چگونگی نگرش اکثر آمریکایی ها نسبت به جهان را نشان می داد. بزرگترین بخش این نقشه جغرافیایی با عنوان «ایالات متحده» به نمایش درآمده بود؛ و باقی جهان با عنوان «آنها».

این نقشه از نظر درک عمومی می تواند درست باشد- شاید به دلیل روشی که رسانه های ما کار می کنند یا نمی کنند- اما از نظر فعالیت های دولت آمریکا به عنوان نیرویی که اغلب در امور جهانی به صورت پنهانی و در خفا دخالت می کند، درست به نظر نمی رسد.

بحران در اروپا برای بسیاری تداعی کننده ضرب المثل «آنچه در وگاس رخ می دهد، در وگاس می ماند» است چرا که این افراد بحران اروپا را برخورد کشورها می دانند، نه مشکلات ارزی یا منفعتی. همچنین حضور مالی آمریکا و نقش این کشور در مشکلات اروپایی در تمام سطوح را نادیده می گیرند.

در واقع این شرکت ها و بانک های آمریکایی بودند که وام های هنگفتی را به کشورهای اروپایی اعطا کردند و حال این کشورها با مشکل بازپرداخت آن روبرو هستند. آنها بودند که بانک های اروپایی را تشویق کردند بدهی که امروز از آن شکایت دارند را به بار بیاورند.

شرکت های آمریکایی همچنین موسسات مالی اروپایی را به سرمایه گذاری در وام های بی پشتوانه ای ترغیب کردند که میلیاردها دلار هزینه را برای این کشورها در پی داشت. به همین دلیل است که برخی کارشناسان قاره سبز، آمریکا را مسئول صادر کردن نوعی از «ایدز مالی» می دانند یا سقوط اقتصادی را به تروریسم مالی تشبیه می کنند. حال که بسیاری از این معاملات با شکست روبرو شده و اروپا را وارد بحران کرده، آمریکا فعالیت های خود را در سایه انجام می دهد تا بتواند تکه های شکسته اروپا را بار دیگر کنار هم قرار دهد.

همانطور که واشنگتن پست گزارش می دهد: «مقامات ارشد آمریکا برای بهبود بحران بدهی اروپا در پشت صحنه ایفای نقش می کنند. با ریشخند، سران منطقه ای را به برداشتن گام های بیشتر در جهت آرام کردن بازار ترغیب می کنند و تلاش دارند با در نظر گرفتن منافع رقابتی نقش میانجی را در میان دولت های اروپایی داشته باشند.

مقامات آمریکایی در برخی مواقع به عنوان یک واسطه بی سرو صدا میان رهبران سیاسی اروپا و بانک مرکزی اروپا که تلاش دارد خارج از درگیری های سیاسی بماند، فعالیت داشته اند. به طور اخص، بر اساس اظهارات مقامات آمریکایی، این کشور در مورد میزان پولی که دولت های اروپایی باید به صندوق نجات اختصاص دهند نیز به آنها اطلاعاتی را منتقل کرده بود- این همان سوال چالشی برای بانک مرکزی اروپا بود.»

تنها دولت آمریکا نیست که در مسائل اروپا دخالت دارد، بلکه بانک مرکزی این کشور که بسیاری اروپاییان فعالیت های آن را در راستای منافع خود می دانند نیز چنین اقداماتی داشته است. (این بانک همچنین به طور محرمانه فعالیت می کند اما تنها مجبور شد برنامه اعطای وام هنگفت 17 تریلیون و 700 میلیارد دلاری در سال 2008 در راستای نجات بسیاری بانک ها که برخی از آنها در اروپا هستند را آشکار کند.)

واشنگتن پست می نویسد: «... مقامات ارشد بانک مرکزی آمریکا از جمله بن برنانکی، رئیس این بانک و بیل دودلی، رئیس بانک فدرال نیویورک به همراه همتایان خود در بانک انگلیس مذاکرات مقدماتی را در مورد چگونگی جلوگیری از پیچیده شدن مشکلات بدهی اروپا به بحران بخش بانکداری جهان آغاز کرده اند. آنها طی جلسه خود در مورد اجرای اقداماتی مشترک برای اطمینان از اینکه بانکها در سراسر جهان و به خصوص در اروپا به دلار با نرخ ارزان دسترسی داشته باشند، توافق کردند.»

بنابراین در حالیکه دیگر مقامات آمریکایی به کار خود مشغول بودند، بانکداران آمریکایی در تقابل با همتایان اروپایی خود، سعی داشتند به صورت کاملاً مخفیانه به آنها بگویند که چه کاری انجام دهند. سیاست مداران اروپایی تلاش دارند مدیریت بحران را به دست بگیرند. باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا تاکنون 9 تماس تلفنی با سران اروپایی داشته تا از قدرت خود برای تقویت آنها استفاده کند. در برنامه جمع آوری کمک نیویورک بود که اوباما از صرف ساعت های متمادی برای برقراری تماس با آن طرف اقیانوس اطلس خبر داد.

علاوه بر این، تیموتی گیتنر، وزیر خزانه داری آمریکا به طور معمول ملاقات هایی را با بانکداران بانک مرکزی اروپا داشته است. وی رایزنی های تلفنی بسیاری برای اعمال سیاست های آمریکایی داشته و حال در سفر به پنج کشور اروپایی به سر می برد. دلیل اصلی چنین فعالیت هایی بسیار ساده است: آنچه امروز در اروپا اتفاق می افتد، فردا در آمریکا رخ خواهد داد.

همانطور که آسوشیتدپرس گزارش می دهد: «اقتصاد شکننده آمریکا همچنان در برابر هرگونه سرایت بحران مالی که در اروپا رخ می دهد، آسیب پذیر است. اگر بانک های حامی دولت های بحران زده اروپایی، اعطای وام به این کشورها را قطع کنند اقتصاد جهان لطمه خواهد دید، جریان صادرات آمریکا متوقف خواهد شد و سهام ها در سطح جهان با سقوط روبرو خواهند شد. و در نهایت، خطرات بحران اروپا می تواند بر برنامه های آتی اوباما که در آستانه انتخابات قرار دارد، تاثیر بگذارد.»

نمی توان آمریکا را تنها یک کشور تلقی کرد؛ واشنگتن به طور موثری صندوق بین المللی پول و بانک جهانی را کنترل می کند و بانک ها، وام ها و سرمایه گذاری های این کشور، همه در قاره سبز هستند. تمام اقدامات و فشارهای مخفیانه آمریکا همواره یک توجیه داشته؛ اینکه آمریکا به دنبال ایجاد اروپایی قوی تر است. با این حال منافع آمریکا مطمئناً بیش از چنین انگیزه ای قرار دارد.

میشل هادسون، اقتصاد دانی که زمانی با چیس بانک همکاری داشت می گوید مقامات آمریکایی در بحث های خصوصی به راحتی به منافع شخصی خود اشاره دارند و اقدامات آمریکا در زمینه بحران اروپا را مورد انتقاد قرار می دهند. از سوی دیگر بسیاری از اروپاییان از عملکرد آمریکا ناراحت و ناامید هستند، به خصوص زمانیکه واشنگتن پیشنهاد اروپا در آغاز بحران را رد کرد. آن زمان، کریستین لاگارد، وزیر دارایی فرانسه از مقامات آمریکایی درخواست کرد برای نجات بانک برادران لهمان از ورشکستگی، اقدامی را صورت دهند و ورشکستگی این بانک از آن زمان موسسات همتای آن در اروپا را به بی ثباتی کشانده است.

مشکل اصلی اینجا است که بانکداران با بانکداران تبادل نظر می کنند، نه با سیاست مداران و به طور عمومی، به همین دلیل است که به طور کامل مسئول اقدامات خود نیستند و شفافیت لازم در عملکردشان دیده نمی شود. هادسون در تحلیل از مسائل اروپا می گوید: «یونان در چرخه کلی از فساد سیاسی گرفتار شده است. جایی که مسائل تنها مربوط به پایه های سیاسی یونان نمی شود و پایه های سیاسی اروپا ورای آن، و پایه های سیاسی آمریکا بر فراز آن جای گرفته است.»

به عقیده بسیاری از کارشناسان همه در مشکلات جاری اروپا شرکت دارند: این بحران یک مسئله اروپایی نیست و نمی توان انتظار داشت که در اروپا حل شود. به علاوه اینکه تمام ابعاد این بحران هنوز نمایان نشده است.

ارسال نظرات
خط داغ