آیتالله مهدوی کنی در تشریح فرآیند وحدت در اصولگرایان
آیتالله مهدوی بودایی به درد نمیخورد/ اگر قبول دارید، حرفش را بپذیرید
آیتالله مهدوی کنی با بیان اینکه ما در جامعه مدرسین و جامعه روحانیت رسیدیم به 12 شاخصی که شاخصهای اصولگرایی بودند؛ گفت: «این اصول هم در کلمات امام بودند، هم در قانون اساسی، هم در بیانات مقام معظم رهبری و هم تجربه 30 سال انقلاب نشان داده بود که این اصول باید مورد توجه باشند تا اشتباهات و افراط و تفریطها واقع نشوند. ما؛ یعنی جامعه مدرسین و جامعه روحانیت مبارز، این کار را کردیم. بعد هم اصولگرایان را دعوت کردیم و گفتیم میخواهیم این مسائل را مطرح کنیم.»
وی که با نشریه پاسدار اسلام سخن می گفت در ادامه افزود: «بهطور اجمال آقا را هم در جریان امر قرار دادیم، ولی ایشان در این کارها وارد نمیشوند و دخالت نمیکنند، منتهی در بیانات خود به این اصول اشاره کردند. ما این اصول را آوردیم و بعد از همه کسانی که این اصول و امام و رهبری را واقعاً قبول دارند، دعوت کردیم که بیایند. این گروههای 8+7 دور هم نشستیم.»
گزیدهای از سخنان آیت الله مهدوی کنی را در زیر می خوانید:
• من میگویم اگر رهبر را قبول دارید، ایشان میگویند هر کس آمد و گفت من این اصول و قانون اساسی و انقلاب و اسلام و رهبری را قبول دارم، حتی اگر اختلاف سلیقه با من هم دارد، نباید از انقلاب طرد شوند. پرسیدیم اصلاحطلبها چطور؟ گفتند اگر آمدند و اقرار به اشتباه کردند، مسئلهای نیست، ولی نه اینکه بگویند ما میخواهیم بیاییم در انتخابات و از نان پخته شده استفاده کنیم. بیایند و بگویند ما در برههای اشتباه کردیم و حالا هم فهمیدهایم و دیگر نمیخواهیم آن اشتباهات را تکرار کنیم.
• من تا این حد پیش آمدم. لذا ما در این 8+7 گفتیم بعضی از افراد ممکن است در این میان اشتباهاتی کرده باشند یا به قول آنها سکوتی و دوپهلو حرف زدنی، ولی اینها کسانی هستند که واقعاً گذشتهها را جبران کردهاند. من میگویم بیایید با هم باشیم. این دوستان میگویند ما باید حزباللهیها را حفظ کنیم. ما هم میگوییم بله، باید این کار را بکنیم، ولی حزباللهیها را چه کسانی باید حفظ کنند؟ وقتی همه با هم شدیم، میتوانیم حزباللهیها را حفظ کنیم، ولی اگر جدا شدیم، نمیتوانیم.
• بنده به دوستان جبهه پایداری که خدا حفظشان کند، میگویم شما میگویید گفتمان ما غیر از گفتمان دیگران است، ما عدالتخواهیم، سادهزیستی را میخواهیم، دشمنستیزی را میخواهیم، ولایت را میخواهیم. به آقای حسینیان گفتم: «مگر ما ظلم را میخواهیم که شما عدالت را میخواهید؟ مگر ما تجمل را میخواهیم؟ مگر ما میخواهیم با امریکا بسازیم؟ یا مگر ما رهبری را قبول نداریم؟ چرا به شکل اختصاصی میگویید این گفتمان ماست؟» گفتند: «ما جنبههای مثبت خودمان را میگوییم». گفتم: «جنبه مثبت شما معنا دارد. اگر چیزی اختصاصی نیست، بگویید این گفتمان اصولگراهاست و ما هم داریم. جلسات داشته باشید، ولی جلساتی که مفهومش جدایی و افتراق است، نداشته باشید»، ولی آقایان کملطفی کردند.
• الان هم هر وقت از من میپرسند، میگویم آقایان خوب هستند. در حرم امام رضا«ع» یکی از من پرسید: «آقای مهدوی! این پایداریها چطورند؟» گفتم: «خیلی خوبند». گفت: «پس چرا حرفهایشان را قبول نمیکنید؟» گفتم: «مگر چه میگویند؟» گفت: «میگویند گفتمان ما عدالت است». گفتم: «مگر ما میگوییم ظلم است؟ ما هم که همین را میگوییم». به آقای حسینیان گفتم: «شما یکجوری صحبت کردهاید که بنده شدهام طرفدار ظلم! مثل آقایان مجمع روحانیون که آمدند گفتند ما مخالف امریکا هستیم و ما را امریکایی کردند!»
• دوگانگی مضر است، ولی اینکه به کجا برسد، نمیدانم. من به آقایان گفتهام شما میگویید یک عده در انقلابیگری قویتر و باگذشتتر هستند. شکی نیست که ما افراد مختلفی را داریم، ولی همه اینها در اصول کلی با هم مساوی و مشترک هستند. ما باید تفاوتها را نادیده بگیریم. نمیگویم آنهایی را که مخالف انقلابند، بیاوریم، ولی کسانی را که این اصول مشترک را دارند، باید جمع کنیم.
• جناب آیتالله مصباح گفته بودند: «وحدت نمیشود». ایشان وحدت را برده بود به وحدت فلسفی. گفتم: «ما که وحدت فلسفی نمیخواهیم. نه فلسفی میخواهیم، نه شیمیایی. ما یک وحدت اجتماعیـ سیاسی میخواهیم که در آن مشترکات را میگیرند و همکاری میکنند.» مگر در یک مجلس همه یک جورند؟ از نظر فلسفی حتی دو نفر نمیتوانند با هم یکی شوند، چون از نظر فلسفی، حدود متشخص به ذات است. هیچ فردی مثل فرد دیگر نمیتواند بشود. آنچه که ما میخواهیم جنبههای مشترکمان است. مگر ما نمیگوییم با برادران اهل سنت باید ائتلاف کنیم؟ ائتلاف با آنها یعنی اینکه نه آنها شیعه میشوند و نه ما سنی، ولی مشترکات داریم.
• در این انقلاب کسانی که امام، رهبری و قانون اساسی را قبول دارند، در بعضی از جنبهها ممکن است تفاوتهایی داشته باشند. بیاییم با هم باشیم، چون در این صورت است که هیچ نگرانیای وجود ندارد و انقلابیون، در انتخابات، اکثریت را به دست خواهند آورد، ولی این جداییای که الان درست کردهاند، خطرناک است.
• ممکن است نیتشان هم خیر باشد، من نمیدانم، ولی کار خوبی نمیکنند. من از اول هم گفته و دو بار هم با آنها ملاقات کردهام که این کار را نکنید، به ضرر کشور است. این همان چیزی است که دشمن میخواهد و بین ما را هم دائماً شکرآب خواهد کرد. وقتی دوگانگی پیش آمد، از آن حرفهایی در میآید. بسیاری از حرفهایی که در این سایتهاست، ممکن است دروغ باشد، ولی میگویند.
• ما اگر با هم باشیم و بگوییم هیچ اختلافی نداریم، میتوانیم به اینها بگوییم حرف بیخود نزنید و هیچ دعوایی هم نمیشود. گفتند ما حزباللهیها را نمیتوانیم بیاوریم، چون آقای باهنر هست و آقای لاریجانی و آقای قالیباف و اینها نباید باشند. بنده گفتم حذف اینها از انقلاب، صحیح نیست. من حذف را نمیپسندم و دلم میخواهد آنها باشند. اخیراً هم که آمدند، گفتم شما تشریف بیاورید. ما به جبهه پایداری نگفتیم نیایند، خودشان نمیآیند.
• یکی از آنها گفت: «ما شما را خیلی قبول داریم.» گفتم: «شما میخواهید مرا مثل بودا کنید.» بودا یک مجسمه است و بودائیها میروند و پایش را میبوسند و از این کارها، ولی حرفش را گوش نمیکنند. شما هم میگویید آیتالله مهدویکنی را قبول داریم، آدم خوبی است، ولی به حرفش گوش نمیدهیم.
• آیتالله مهدوی بودایی به درد نمیخورد. اگر قبول دارید که مهدوی آیتالله است و آدم خوبی هم هست، حرفش را بپذیرید. من هم حرف تحمیلی و زوری که نمیزنم. حرفی است که همه جا میپسندند. میگویم آقا بیایید همه با هم باشیم، همدیگر را حذف نکنیم. من مطمئنم مقام معظم رهبری هم این را میپسندند که همه با هم باشیم. خیلی از سختگیریها را باید کنار بگذاریم.
• البته یک نکته مهم هم هست که هر کدام از اینها یک وزنی دارند که باید وزنشان دیده شود، مثلاً آقای قالیباف و امثال اینها بیش از وزنشان نشان داده میشوند. ما گفتیم یک نفر بیاید و معنایش این است که وزن، پایینتر است. کاری که ما کردیم، اینجوری بوده. امام میفرمودند اگر همه انبیا یک جا جمع بشوند، هیچ دعوایی ندارند...
واقعاً همین طور است. بالاخره توی ماها یک چیزهایی هست که مانع اخلاص میشود. این مهم است. گذشت لازم است.
• الان اختلاف واقعاً آرزوی دشمن و جریان نفاق است و وحدت قطعاً خلاف میل دشمن است.
• من میگویم ائتلاف و نمیگویم وحدت. قرآن نگفته فَوَحَدَهُ بَیْنَ قُلُوبِکُم، بلکه گفته «فاَلّف بَیْنَ قُلُوبِکُم»، «وَ اذْکروا نِعْمَتَ اللهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمِْ». ائتلاف معنایش همین است که اختلافاتی را که با هم داریم، روی مصلحت اصلی نادیده میگیریم و روی یک جهت کلی مشترک حرکت کنیم. در این صورت میشود کار کرد.