صباح زنگنه در گفتگو با فرارو مطرح کرد:
اکنون زمان تغییر پارادایم کشورهای منطقه و خروج از پارادایم معیوب است
لازم است پیش از فروریختن امکانات و تاسیسات حیاتی منطقه، بازنگری انجام شود و پارادایم ها تغییر کند. حقیقت این است که از آمریکا هیچ خیر و منفعتی به ساکنان منطقه نرسیده و هر بار هم تنش و درگیری رخ داده، آمریکا مشغول فروش اسلحه شده است و با چپاول پول ملت ها سود کرد. حتی پایگاههای آمریکا در کشورهای منطقه به جای ایجاد امنیت، عملا اهالی منطقه را دچار مشکلاتی جدی کرد و در نهایت به سرزمین بزرگ آمریکا کوچکترین آسیبی نرسید. آمریکا سگ هاری در منطقه به نام اسرائیل دارد و از این سگ هار حمایت می کند. اسرائیل مدام در حال هزینه تراشی برای خود آمریکا هم هست. همه این ها ناشی از پارادایم معیوب موجود در منطقه است. کشورهای منطقه باید سرنوشت خود را از بلندپروازی های نتانیاهو و ترامپ مجزا کنند
فرارو-ترامپ در تروث سوشیال نوشت که به دلیل گفتوگوهای «بسیار خوب و سازنده» با مقامات ایران در دو روز گذشته، به وزارت جنگ دستور داده هرگونه حمله نظامی به نیروگاهها و زیرساختهای انرژی ایران را برای یک دوره پنجروزه، مشروط به موفقیت نشستها و گفتوگوهای در حال انجام، به تعویق بیندازد. این اظهارات ترامپ پس از آن مطرح می شود که وی مدعی شده بود اگر ظرف یک ضرب الاجل 48 ساعته، وضعیت تنگه هرمز به حالت قبل از جنگ باز نگردد، به زیرساخت های برق ایران حمله خواهد کرد.
به گزارش فرارو، ترامپ در بخشی از پیام خود نوشته است:«آمریکا و جمهوری اسلامی طی دو روز گذشته گفتوگوهای بسیار خوب و سازندهای درباره حلوفصل کامل و نهایی خصومتهای ما در خاورمیانه داشتهاند.» با وجود این پیام از همان لحظه ای که ترامپ مدعی شد به زیرساخت های ایران حمله می کند، مقام های نظامی ایران اعلام کرده بودند در صورت هر نوع تعرض آمریکا به زیرساخت های کشور، پاسخی متقابل در سطح منطقه خواهند داد.
صباح زنگنه، دیپلمات و نماینده پیشین ایران در سازمان همکاری اسلامی در گفتوگو با فرارو به بررسی این موضوعات پرداخته است:
کشورهای منطقه به عنوان عامل دست دوم و زیر چتر قدرت خارجی وارد عمل شده اند
صباح زنگنه به فرارو گفت: «منطقه ای که اکنون درگیر جنگ است، تجربه های زیادی را از سر گذرانده است. زمانی که در عراق اتفاقاتی افتاد و برخی کشورها از عراق و صدام حمایت کردند به چه نتایجی رسیدند؟ بعدتر که نسبت به سوریه بی مهری کردند و بلاهایی که بر سر مردم سوریه آمد را دیدند و دم نزدند چطور؟ مگر نه این که آن زمان هم کشورهای منطقه بر سر تصاحب سوریه یا تسلط بر سوریه با یکدیگر سر رقابت داشتند؟ در نهایت هم دیدیم که سوریه چه مصائبی را متحمل شد و چگونه جامعه سوریه، آسیب دید. همچنین دیدیم با دخالت های منفی در امور لبنان که تشدیدگر تنش در لبنان بود به چه جنگ هایی در منطقه دامن زدند. دقیقا در لبنان نیز همه این موارد منتهی به نابودی بسیاری از زیرساخت های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی شد.»
وی افزود: «حتی در سودان نیز، شرایط به سمتی رفت و کشورهای منطقه به شکلی رفتار کردند که سودان عملا به سودان شمالی و جنوبی تقسیم شد و مردم در هر 2 قسمت فشارها و آسیب های زیادی را متحمل شدند. ماجرای «سومالی لند» با همراهی اسرائیل و «سومالی: سرزمین مادری» نیز از دیگر مصادیق سالهای اخیر است که در همگی، کشورهای منطقه نقش درستی ایفا نکرده اند و حتی به معضلات دامن زده اند. در مسئله لیبی نیز، برخی کشورهای منطقه با دخالت های بی مورد و نادرست، گروههایی را حمایت و گروههایی را سرکوب کردند. اگرچه شاید نتوان گفت کشورهای منطقه در این موارد به عنوان عامل اصلی مشکلات عمل کرده اند، اما می توان گفت به عنوان عامل دست دوم و زیر چتر قدرت خارجی، وارد عمل شده اند و چه بلاهایی که بر سر لیبی، سودان، سومالی، یمن، سوریه، لبنان و عراق آورده اند.»
زمان بازنگری در پارادایم های معیوب فرار رسیده است
این دیپلمات با تجربه در ادامه گفت: «این روزها می توان با نگاهی به تجارب سالهای گذشته، اینطور نتیجه گرفت که یک نسخه اسرائیلی/عربی/آمریکایی در همه ادوار گذشته در جریان بود. این نسخه ها، اتفاقا تجربیات گران قیمتی برای کل کشورهای منطقه، بر جای گذاشت. جا دارد که سران همه این کشورها نگاه جدی تر و عمیق تری به مسائل داشته باشند و ببینند این همه تلاش هایی که به کار برده اند، هزینه های مالی و سیاسی که کرده اند، منطقه را به کدام سمت برده و از این تجربه ها، استفاده کنند. اساسا نیاز است، که همه کشورها، به تغییر پارادایم بیندیشند، چرا که پارادایم هایی که تا کنون به کار برده اند، به شکست منتهی شده است و هزینه های زیادی برای همه ملت ها و مردم ایجاد کرده است.»
وی افزود: «تمام تجارب پیشین به اضافه آن چه امروز در اثنای جنگ رخ می دهد، برای تغییر پارادایم بسیار عبرت آموز است. از همه کشورهای منطقه انتظار می رود به جای این که انتظار داشته باشند دیگران پارادایم تغییر دهند، خود، یکبار برای همیشه این پارادایم را بسنجند و متوجه شوند چقدر در تامین منافع ملی خود و ایجاد امنیت منطقه ای موفق بوده اند و چقدر مصیبت را روانه کشورهای خود و کشورهای منطقه کرده اند. اکنون، زمان مناسبی برای تغییر پارادایم است. درواقع اکنون زمان بازنگری روی پارادایم های گذشته است. »
همه مشکلات منطقه ناشی از پارادایم های معیوب است
اولین سفیر ایران در سازمان همکاری اسلامی در خصوص جدیدترین تهدیدهای ترامپ و پاسخهای احتمالی ایران درخصوص زیرساخت های انرژی منطقه گفت: «هنوز فرصت برای جبران آن چه تا کنون رخ داده وجود دارد. چرا که آب شیرین کن ها هنوز فعال است. هنوز مردم منطقه می توانند آب شیرین بنوشند. همه می دانند که آب شیرین حاصل تاسیسات آب شیرین کنی است که در خلیج فارس و دریای سرخ وجود دارد و این آب شیرین کن ها حیاتی هستند. همه کشورهای منطقه و ملت های حاشیه خلیج فارس باید یکبار دیگر به الزامات حیاتی و اساسی خود بیندیشند. ما راضی نیستیم که ملت های منطقه زندگی سختی داشته باشند یا آسیب ببینند و جالب است آن شخصی که ایران را تهدید به حمله به تاسیسات برق می کند اصلا در این منطقه سکونت ندارد. بلکه از هزاران کیلومتر دورتر، در حال آسیب زدن به منطقه است.»
وی افزود: «بنابراین، اگر آسیبی در این منطقه رخ دهد به ترامپ و کشور او، آسیب مستقیمی نخواهد رسید. اما همه بلاها و آسیب ها بر دوش مردم منطقه خواهد بود و بعد از بروز آسیب ها، مشکلات و سختی ها، همان کسی که آتش افروزی کرده و به تنش ها دامن زده، مشغول تجارت و کاسبی از طریق فروش مجدد تجهیزات و تاسیسات به کشورهای منطقه می شوند. در واقع دولت ها و مردم منطقه تبدیل به موشهای آزمایشگاهی شده اند که منافع شخصی را تامین کنند که فرسنگ ها دور از آنان زندگی می کند. حتی دود ناشی آتش سوزی مخازن سوخت ایران یا فجیره و ... مستقیما به چشم ترامپ نمی رود اما به چشم ساکنان منطقه می رود. مردم منطقه مدام آسیب میبینند و لازم است پیش از فروریختن امکانات و تاسیسات حیاتی منطقه، بازنگری انجام شود و پارادایم ها تغییر کند.»
وی گفت: «حقیقت این است که از آمریکا هیچ خیر و منفعتی به ساکنان منطقه نرسیده و هر بار هم تنش و درگیری رخ داده، آمریکا مشغول فروش اسلحه شده است و با چپاول پول ملت ها سود کرد. حتی پایگاههای آمریکا در کشورهای منطقه به جای ایجاد امنیت، عملا اهالی منطقه را دچار مشکلاتی جدی کرد و در نهایت به سرزمین بزرگ آمریکا کوچکترین آسیبی نرسید. آمریکا سگ هاری در منطقه به نام اسرائیل دارد و از این سگ هار حمایت می کند. اسرائیل مدام در حال هزینه تراشی برای خود آمریکا هم هست. همه این ها ناشی از پارادایم معیوب موجود در منطقه است. کشورهای منطقه باید سرنوشت خود را از بلندپروازی های نتانیاهو و ترامپ مجزا کنند.»