دعای روز هفتم ماه مبارک رمضان
در دعای روز هفتم ماه مبارک رمضان، از خدا میخواهیم در مسیر بهتر شدن ما را تنها نگذارد
فرارو- چهارشنبه، ششم اسفند ۱۴۰۴ مصادف با هفتمین روز از ماه مبارک رمضان است. روزی که زمان مناسبی است تا بهترینها را از خداوند بخواهید.
دعای این روز بر چهار اصل اساسی استوار است. در این مناجات با خدا میخوانیم.
متن دعای روز هفتم
اللَّهُمَّ أَعِنِّی فِیْهِ عَلی صِیامِهِ وَقِیامِهِ،
وَجَنِّبْنِی فِیْهِ مِنْ هَفَواتِهِ وَآثامِهِ،
وَارْزُقْنِی فِیْهِ ذِکْرَکَ بِدَوامِهِ،
بِتَوْفِیقِکَ یا هادِیَ المُضِلِّینَ.
نخست؛ تمرین ماندن در مسیر
انسان میپذیرد که در مسیر نهایت الهی، فقط اراده فردی کافی نیست. روزه گرفتن، شب را به عبادت گذراندن و پرهیز از خطا، هر سه نیازمند نوعی پشتیبانی است، منظور همان توفیقی است که خداوند به بندههایش میدهد. بنده همچنان از خداوند میخواهد او را از لغزشهایی دور کند که ممکن است تبدیل به عادت شوند. در واقع رمضان همان موهبت الهی است تا این زنجیره عادت را قطع کند.
دوم؛ ذکر مداوم راهی برای آرامش
ذکر گفتن دائم همان چیزی است که دل آشفته را آرام میکند. وقتی انسان در میانه فشارهای زندگی و نگرانیهای آینده ذکر و یاد خداوند تنها چیزی که به او تعادل میدهد. با این حال این تمرین نباید فقط رمضان محدود شود بلکه باید همیشگی و دائمی باشد.
سوم، شبهایی که سرنوشت میسازند
شبهای رمضان فرصتی است برای خلوت صادقانه و بیواسطه با خداوند. فرصتی که در طول سال کمتر به وجود میآید. بیدار شدن در زمان سحر به معنای این است که انسان در سکوت شب حقیقت را پیدا کند.
چهارم؛ درهای هدایت همیشه باز است
عبارت «یا هادی المضلین» یادآور امید است. به معنای اینکه حتی اگر انسان در گذشته دچار لغزش شده باشد، رمضان همان فرصتی است تا به مسیر الهی برگردد.
در نهایت دعای روز هفتم نشان میدهد که مسیر الهی بر چهار چیز بنا شده؛ یاری در عمل، دوری از خطا، استمرار در یاد خدا و امید به هدایت. در واقع غافل نشدن از امید و رحمت الهی همان چیزی است که بنده را نجات میدهد.
