برزخ رامین رضاییان در استقلال
رضاییان باید برود اما کجا؟ از بین تیمهای مدعی داخلی، او هیچ شانسی برای بازگشت به پرسپولیس ندارد و اگر بنا باشد دوباره پیراهن سپاهان را هم به تن کند، باید با دیگر مدافع جوان تیم ملی یعنی آریا یوسفی وارد رقابت شود. تراکتور هم که نیم جین مدافع راست دارد و اصلا نیازی به تقویت آنها در این پست دیده نمیشود.
تعطیلات استقلالیها زودتر از سایر مدعیان به پایان میرسد، چرا که این تیم باید بیست و دوم دیماه در جام حذفی به مصاف فولاد هرمزگان دسته دومی برود. در شرایطی که تمرینات زیر نظر ریکاردو ساپینتو شروع شده، گفتوگوی خصوصی او با رامین رضاییان متفاوتترین قابی بود که از اردوی آبیها مخابره شد. مکالمهای که با وجود محرمانه بودنش، تقریبا همه از کلیت آن خبر دارند!
مشخص است که سرمربی پرتغالی نه تنها اعتقادی به سبک بازی شماره ۱۰ تیمش ندارد، بلکه با رویکرد حرفهای او هم مشکل دارد که اگر جز این بود، در بازیهای حساس منتهی به نیم فصل حداقل به او فرصت نیمکتنشینی میداد. این اواخر حتی یک مشاجره غیرمستقیم هم بین طرفین رخ داد؛ جایی که ساپینتو مدعی شد رضاییان از درخواست جدایی داشته و به زودی هم این اتفاق رخ خواهد داد، اما بلافاصله رامین مصاحبه کرد و گفت هرگز چنین خواهشی نداشته.
وضعیت ابوالفضل جلالی هم مشابه است اما بررسی آینده مدافع راست ۳۵ ساله مهمتر مینماید؛ آن هم در شرایطی که حتی پای مدیریت استقلال برای ختم این غائله هم وسط کشیده شده. حالا که با یک پیروزی حیاتی در اصفهان ماندن ساپینتو حداقل تا مدت زیادی تمدید شده و او هم نشان داده به پازل تاکتیکیاش دست نمیزند، احتمالا جدایی بهترین راه برای طرفین باشد. هم دیگر نیمکت و سکونشینی بازیکن یاغی، حاشیهای به تیم وارد نمیکند و هم او میتواند به جایی برود که باز هم نقشی کلیدی داشته باشد.
رضاییان در چند اردوی متوالی تیم ملی غیبت داشت تا اینکه توانست بار دیگر به جمع شاگردان امیر قلعهنویی برگردد. بازگشت او اما توام شد با نیمکتنشینیهای گاه و بیگاهش در فصل جاری و حالا علنا بازیکن رزرو هم نیست؛ با ذکر این نکته که رقیبش در تیم ملی یعنی صالح حردانی به جایش در پست مدافع راست به کار گرفته میشود. پس برای حضور در سومین جام جهانی متوالی، او نیاز مبرمی دارد که در تیم باشگاهیاش به میدان برود اما احتمال عدم وقوع این اتفاق بیشتر از انجام آن است.
با این تفاسیر رضاییان باید برود اما کجا؟ از بین تیمهای مدعی داخلی، او هیچ شانسی برای بازگشت به پرسپولیس ندارد و اگر بنا باشد دوباره پیراهن سپاهان را هم به تن کند، باید با دیگر مدافع جوان تیم ملی یعنی آریا یوسفی وارد رقابت شود. تراکتور هم که نیم جین مدافع راست دارد و اصلا نیازی به تقویت آنها در این پست دیده نمیشود. رامین در این سن و سال، شانس لژیونر شدن هم ندارد و البته شانسش را هم قبلا خارج از وطن امتحان کرده و چندان موفق نبوده.
تازه همه این بنبستها در شرایطی راهحل محسوب میشوند که استقلال اجازه جدایی به این عنصر باتجربه را بدهد. در روزهایی که پنجره نقل و انتقالاتی آبیها بسته است و امکان اضافه شده هیچ بازیکنی وجود ندارد، چرا باید مدیریت و کادرفنی با رفتن یکی از بازیکنانی موافق باشند که میتواند به تیم کمک کند؟ ساپینتو هرچقدر هم از نگرش رضاییان شاکی باشد، نمیتواند اجازه دهد با جدایی او یکی از تیمهای رقیبش تقویت شود؛ هرچند در بهترین حالت، گلگهر سیرجان برای رضاییان جای خالی دارد که آنها هم این انتقال را تکذیب کردند! خلاصه رامین در بد برزخی گیر افتاده اصلا نمیداند که باید برود یا بماند.
