«مجتبی» چهره متفاوت ماههای پیش رو؛ «میخواهم زنده بمانم!»
مجتبی جباری کار دشواری در مس رفسنجان خواهد داشت.
رقابتهای نیمفصل دوم لیگ برتر ایران به زودی شروع خواهد شد و تیمها، 15 هفتهای برای محقق شدن اهدافشان وقت خواهند داشت. طبیعی است با توجه به جایگاه آنها در جدول، این اهداف، هرگز مشترک و واحد نخواهد بود؛ همانقدر که تعدادی در بالای جدول برای رسیدن به جام قهرمانی در تلاش خواهند بود، در پایین، فانوس به دستان برای رهایی از کابوسی که تهدیدشان میکنند، دستوپا خواهند زد. وقتی صحبت از دسته دوم میشود، مهمترین چهرهای که خودنمایی میکند مجتبی جباری است. بازیکن سابق باشگاه استقلال که با درخشش در میانه میدان لقب «زیدان آسیا» را هم برای خود به ارمغان آورد، این روزها هدایت باشگاه مس رفسنجان را به عهده گرفته؛ قعرنشین لیگ که برای بقا در 15 هفته آتی، کار سختی پیش رو دارد.
میخواهم زنده بمانم
مجتبی جباری برای معرفی شدن به عنوان یکی از مربیان آیندهدار فوتبال ایران، ماموریت دشواری در پیش خواهد داشت. او پیشتر با قبول هدایت باشگاه استقلال و قهرمان کردن این تیم در جام حذفی، آنهم در فصلی پر از بحران، انگیزههایش برای موفقیت را به رخ کشیده. با این حال، قبول مسئولیت در مس رفسنجان، آنهم با علم به اینکه مسیها یکی از کاندیدای جدی سقوط هستند، چالش سختی برایش خواهد بود. مجتبی برای عبور موفق از این چالش یک راه بیشتر ندارد: تغییر ذهنیت تیم و برنده شدن.
جباری در 3 هفته مانده به پایان رقابتهای لیگ در نیمفصل نخست، سکان هدایت این باشگاه را به دست گرفته و در این مدت فقط یک امتیاز کسب کرده. البته که 3 بازی دشوار با تیمهای فولاد، گلگهر و پرسپولیس داشته و شاید انتظاری غیر از همین نتایجی هم که گرفت از او نمیرفت. حالا ولی داستان عوض میشود؛ او 15 هفته دستنخورده به علاوه چند هفته فرصت احیای تیمش را خواهد داشت تا با مس نونوار شده پا به میدان بگذارد. هدف او ساده است: زنده ماندن. مجتبی جباری باید مس رفسنجان را از انتهای جدول جدا کرده و حاشیه امنی برای تیم و احتمالا خودش به وجود بیاورد.
ورود به بازار
برای رقم زدن چنین مهمی، جباری کارهایش را استارت زده؛ او این روزها به سمت تیمهای مدعی چرخیده تا بازیکنان نیمکتنشین که شانسی برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی را ندارند، به رفسنجان بکشاند؛ یک استراتژی درست که میتواند سروشکلی نو به مسِ رنگورو رفته این روزها بدهد. جباری به خوبی میداند برای عبور از بحرانی که در آن گیر آمده نیاز به بازیکنانی با ذهنیت متفاوت دارند. البته که در این مسیر به سمت بازیکنانی چرخیده که فرصتی برای خودنمایی در تیمهای خودی نداشته و حالا 15 هفته دستنخورده پیش رو دارند تا با درخشش در تیم جباری، ثابت کنند درباره آنها اشتباه بزرگی صورت گرفته. این موضوع میتواند معادلهای برد-برد برای طرفین باشد؛ هم مجتبی هنر مربیگریاش را به رخ میکشد و هم بازیکنان جدید سروسامانی به دوران حرفهایشان داده و از انگ نیمکتنشین بودن، رها میشوند.
