آگاه
کد خبر: ۹۱۴۵۰

فايننشال تايمز

يورو را نجات دهيد؛ بگذاريد يونان بدهي هاي خود را پرداخت نكند

يورو را نجات دهيد؛ بگذاريد يونان بدهي هاي خود را پرداخت نكند

فرارو- زمان آن فرا رسيده است كه دست از سر يونان برداشته شود. پيشنهاد من اين نيست كه در حالي كه دولت يونان به لبه پرتگاه يورو آويزان شده، پا را محكم بر روي انگشت هاي آن بگذاريم ولي به نقطه اي رسيده ايم كه اميد داشتن به بهترين، دعوت به فاجعه است.

به گزارش سرویس بین الملل فرارو به نقل از فایننشال تایمز، منطقه يورو دو دسته مشكل دارد. دسته اول مربوط به ناتواني يونان در پرداخت ديون، شكنندگي پرتغال، اسپانيا و ايتاليا و فشارهاي مربوط به بانك هاي اروپا است. دسته دوم ضعف وحشتناك مالي و رقابتي اقتصادهاي فراتر از مركز است. رسيدگي به مشكلات دسته اول به خودي خود راه حلي براي مشكلات دسته دوم نيست. ولي شروعي لازم است.

تصميم فشارآور، در رابطه با زمان و شرايط عدم بازپرداخت بدهي هاي يونان است. شايد كه سياستمداران هنوز بتوانند بين بازسازي منظم و سقوط بي نظم ساير كشورها يكي را انتخاب كنند. اين امكان وجود دارد ولي حتمي نيست. هر چه دولت ها بيشتر در باره اين كه چگونه ديوارهاي محافظ پيرامون اقتصادهاي ثانوي ديگر ايجاد كنند و چگونه نظام بانكي را مصون نگاه دارند بحث نمايند، احتمال بيشتري وجود دارد كه شعله هاي آتش به طرز غيرقابل كنترلي سراسر قاره را فرا گيرد.

يونان بايد بخش بعدي تسهيلات مالي جاري را دريافت كند. دولت آتن قاطعيت لازم را در كاهش كسري خود نشان داده وشروع به جمع آوري ماليات كرده است. ولي اوضاع سياسي يونان آن گونه كه در اعتصاب هاي عمومي هفته گذشته ديديم، رو به بهبود نيست. منطقه يورو تنها چند هفته و شايد يكي دو ماه فرصت داشته باشد تا به چيزي كه سياست گذاران با حسن تعبير آن را يك برنامه بازسازي مي نامند، تهيه كند.

هنوز مي توان سياست گذاراني را در اروپا يافت كه نظرشان طور ديگري است. اكثر اين سياست گذاران در برلن هستند. آنگلا مركل مي گويد كه تحت تأثير بازارها قرار نخواهد گرفت. مقامات وابسته به وي مي گويند چرخش سرمايه گذاري هاي عمومي بلژيك را در دهه 1990 در نظر بگيريد. به پيشرفت چشمگير ايرلند در تثبيت موقعيت خود نگاه كنيد. اگر يونان هم فضا و اراده سياسي پيدا كند، مي تواند كاري مشابه انجام دهد.

فكر نمي كنم كه آنها واقعا به اين موضوع اعتقاد داشته باشند. بونان با توجه به ديون، بودجه، كسري جاري و عدم رقابت اسفناك آن، نمي تواند از دام ديون رهايي يابد. رياضت بر روي رياضت باعث كشته شدن بيمار مي شود.

تا كنون راهبرد ناگفته منطقه يورو اين بوده است كه روز واپسين را به تأخير بياندازد. يونان را براي يكي دو سال به حال شناور نگاه دارد و بقيه كشورهاي منطقه يورو به اندازه كافي قوي خواهند بود تا در برابر ضربه ناشي از عدم بازپرداخت بدهي هاي يونان محكم بايستند.

مقامات آلماني هنوز هشدار مي دهند كه اگر اكنون آتن را نجات دهيد، پرتغال و اسپانيا تصور خواهند كرد كه در مورد آنها بايد بيشتر چشم پوشي كرد. بعد از آن نوبت ايتاليا مي رسد، كشوري كه از نظر سياسي معلول و از نظر اقتصادي با مشكل مواجه است. سر و كار داشتن با سيلويو برلوسكاني در بهترين شرايط هم غير ممكن است. در حال حاضر شرايط به گونه اي نيست كه به او بهانه اي براي منفعل بودن داد.

اجتناب ورزيدن از مخاطرات اخلاقي خوب است ولي در عين حال مي تواند خطرناك نيز باشد. بانك مركزي اروپا (اي سي بي) نسبت به اعتبار و اختيارات آن رشك مي ورزد. ژان كلود تريشه، رييس اي سي بي، هفته گذشته بار ديگر گفت كه دولت ها بايد مسئوليت بحران را بپذيرند و آن را به گردن اي سي بي نياندازند. در تئوري شايد حق با او باشد. ولي گاهي لازم است كه مقررات از ميان برداشته شوند. اگر اي سي بي به سنگ قبر يورو تبديل شود در آن صورت اعتبار آن چندان به حساب نخواهد آمد.

طرح اول مبتني بر اين فرضيه بود كه مي توان يونان را بدون خطر قرنطينه كرد. رشد اقتصادي، سرمايه گذاري مجدد در نظام بانكي و ايجاد اصلاحات ملموس در سرمايه گذاري هاي عمومي ديگر كشورهاي ثانوي، منطقه يورو را به بهبود باز خواهد گرداند. تنها در آن صورت است كه مي توان به يونان اجازه داد كه بدهي هاي خود را بازپرداخت نكند.

از قرار معلوم، الگوي تغيير نمي توانست متفاوت تر از اين باشد. كوتاهي در رسيدگي به وضعيت يونان موجب تضعيف بقيه كشورهاي منطقه يورو شده و ويروس آن تا ايتاليا سرايت كرده و شكنندگي بانك هاي فرانسه و آلمان را در معرض قرار داده است.

نتيجه چيزي است كه شايد بتوان آن را يك حلقه معكوس ناميد. بحران بدهي دولتي زاده ي بحران بانكداري است و در حال ايجاد يك بحران بانكداري ديگر است. پايين آمدن رتبه اعتباري ايتاليا در هفته گذشته و مشكلات بانك فرانسوي-بلژيكي دكسيا تنها بخشي از كل مشكلات بود.

مديريت كردن عدم بازپرداخت بدهي نه كار ساده اي است و نه بدون خطر. سياستمداران همچنان كابوس سقوط برادران ليهمن را مي بينند و به حق هم چنين است. هيچ تضميني نمي تواند وجود داشته باشد كه اثرات لغو 50 يا 60 درصد از بدهي هاي يونان را به خوبي مهار كند. ولي چيزي كه مطمئن است آن كه عدم بازپرداخت بدهي بدون كنترل موجب بروز توفان اقتصادي و مالي خواهد شد. گاهي اوقات، هيچ راه حل جايگزيني وجود ندارد.

هيچ چيز اسرارآميزي در مورد اين كه چه كاري بايد انجام داد تا ميزان خطرات را كاهش بخشيد وجود ندارد. كار با سرمايه گذاري مجدد و هماهنگ بانك ها و چهار برابر كردن آن تا ميزان 2000 ميليارد يورو و يا اين حدود در قدرت مالي تسهيلات مالي اروپا آغاز مي شود. براي اين كار تمايل اي سي بي به پذيريش اين امر لازم است كه نجات يورو مهم تر از فرو نشاندن تورم آن است.

بازارها را بايد به دو چيز ترغيب كرد: اين كه منطقه يورو داراي منابع كافي براي مقابله با هر احتمالي خواهد بود؛ و مهم تر اين كه دولت ها آن منابع را گسترش خواهند داد. مديريت كردن عدم بازپرداخت بدهي هاي يونان نبايد به عنوان اقدامي از سوي اراده سياسي اروپا تلقي گردد كه به هر كاري دست خواهد زد تا ارز واحد اروپا را حفظ كند.

اين اقدام اين سؤال را ايجاد مي كند كه آيا يونان بايد در منطقه يورو باقي بماند؟ جواب به اين سؤال در حال حاضر مثبت است. در اسپانيا و پرتغال، يورو به عنوان جاده اي به سوي نوگرايي مشاهده شده است. يونان چنين تلاشي را نكرده است. عدم بازپرداخت بدهي، آن را از نياز به بازنگري در نهادهاي خود و نوسازي اقتصاد آن معاف نمي كند. اگر يونان دست به چنين كاري نزند، دير يا زود از منطقه يورو بيرون انداخته خواهد شد. ولي در آن صورت انتخاب با يونان خواهد بود.

ارسال نظرات
خط داغ