آگاه
کد خبر: ۹۰۸۱۰

قاتل نامادري: مرگ براي من بهتر از هر چيز است


پسر جواني كه متهم به قتل نامادري‌اش است در جلسه محاكمه درحالي‌كه به شدت مي‌لرزيد و گريه مي‌كرد، از سرگذشت‌اش گفت كه او را به يك قاتل تبديل كرد.

به گزارش شرق،اين جوان كه مهدي نام دارد، سوم بهمن ماه دو سال قبل، نامادري‌اش جيران را به قتل رساند و بعد از چند ماه، بازداشت شد. اولين كسي كه در جلسه محاكمه مهدي صحبت كرد، روشن نماينده دادستان تهران بود كه خطاب به قضات شعبه 77 دادگاه كيفري استان تهران گفت: متهم، جواني 22‌ساله است كه نامادري‌اش جيران را به قتل رساند و جسد او را آتش زد. هرچند متهم در ابتدا سعي داشت از دست ماموران فرار كند، در نهايت بازداشت شد و به قتل اعتراف كرد. بنابراين به عنوان نماينده دادستان تهران درخواست صدور حكم قانوني درخصوص اتهام قتل جيران و جنايت بر ميت و سرقت جواهرات مقتول را دارم.

در ادامه پدرومادر جيران در جايگاه حاضر شدند و براي قاتل درخواست صدور حكم قصاص كردند. آنها پذيرفتند براي اجراي حكم، تفاضل ديه را هم بپردازند. در ادامه جلسه، متهم به قتل به دفاع از خودش پرداخت او گفت: «من جيران را كشتم اما شما فقط به اين توجه مي‌كنيد كه يك زن كشته شده، بدون اينكه بدانيد بر قاتل چه گذشته‌ است. اين من بودم كه جيران را كشتم و او را خفه كردم چون از آن همه بدبختي و بدرفتاري‌هاي نامادري خسته شده‌ بودم.

از وقتي به ياد دارم زير دست نامادري بزرگ شدم. وقتي نوزاد بودم پدرم، مادرم را طلاق داد و من زير دست نامادري بزرگ شدم. خيلي سختي مي‌كشيدم، كسي به من توجه نمي‌كرد، خانه براي من فقط جاي خواب بود نه چيز ديگر. در كوچه و خيابان بزرگ مي‌شدم . از صبح زود كه بيدار مي‌شدم تا آخر شب در خيابان بودم. 14‌ساله بودم كه معتاد شدم، البته معتاد حرفه‌اي نبودم سيگار مي‌كشيدم و خيلي كم هم مواد مصرف مي‌كردم. پدرم براي اينكه از دست من راحت شود، مرا به مردي خياط سپرد. كار را خوب ياد گرفتم و بعد از چند ما حرفه‌اي شدم. با صاحبكارم كه بيشتر آشنا شدم، ديگر شب‌ها به خانه نمي‌رفتم.

به بهانه كار بيشتر شب‌ها در كارگاه مي‌خوابيدم. فكر مي‌كردم اگر مادرم را پيدا كنم. يعني خوشبختي را پيدا كرده‌ام. هميشه خواب مادرم را مي‌ديدم تا اينكه از طريق يكي از آشنايان او را پيدا كردم 14 سال از عمرم گذشته بود كه مادرم را ديدم. پدرم من را به او نداده‌ بود. وقتي كه خودم خواستم پيشش بروم، اين بار مادرم بود كه گفت نمي‌تواند من را قبول كند. هيچ اميدي در زندگي‌ام نداشتم فقط كار مي‌كردم، پدرم كه فكر مي‌كرد بايد برايم كاري كند، به من گفت دخترعمه‌ام را براي من خواستگاري مي‌كند.

پيش خودم مي‌گفتم سروسامان مي‌گيرم و كارهايي كه هيچ وقت كسي براي من نكرد، من براي پسرم مي‌كنم. متهم ادامه‌داد: در اين‌سال‌ها پدرم همسر دومش را طلاق داده‌ بود. من يك خواهر و برادر ناتني هم داشتم كه مثل من بدبخت شده ‌بودند. پدرم حاضر نبود آنها را به مادرشان بدهد. من دلم برايشان مي‌سوخت، خصوصا براي خواهرم. تصميم داشتم بعد از ازدواجم براي آنها كاري بكنم. روز خواستگاري فرا رسيد ما به اردبيل رفته‌بوديم ميهمان‌ها آمده بودند و من هم با گل و شيريني در خانه عمه‌ام بودم. پدرم به من گفته بود تو برو من خيلي زود مي‌آيم. ساعت‌ها منتظر پدرم نشستيم اما نيامد و مراسم خواستگاري بهم خورد. بعد از چند ساعت وقتي پدرم آمد، متوجه شدم به جاي آمدن به مجلس خواستگاري براي من به خواستگاري جيران رفته تا با او ازدواج كند.

پدرم هيچ ارزشي براي من قايل نبود. به تهران برگشتيم من خيلي نااميد و تنها بودم و مصرف موادم بيشتر شده‌ بود. كم‌كم رفتارهاي جيران بد شد و من كه از همان ابتدا هم از او بدم مي‌آمد، نمي‌توانستم رفتارهايش را تحمل كنم. زورش به من نمي‌رسيد اما خواهر و برادر كوچكم را خيلي اذيت مي‌كرد و آنها را كتك مي‌زد.

وقتي خواهرم را كتك مي‌زد، آنقدر عصبي مي‌شدم كه نمي‌توانستم خودم را كنترل كنم. خواهرم را خيلي دوست داشتم او لاغر و ضعيف بود و نمي‌توانست ضربات جيران را تحمل كند. مهدي در ادامه گفت: «جيران پدرم را عليه ما تحريك مي‌كرد. پدرم با من دعوا مي‌كرد و من سعي داشتم خيلي كم در خانه باشم و بيشتر در كارگاه مي‌ماندم. روز حادثه صبح زود پدرم من را بيدار كرد و گفت بلند شو برو سركار اما من خوابيدم، حوصله نداشتم بروم تا ساعت هشت خوابيدم و يكدفعه با ضربات لگدي كه جيران به من مي‌زد، بيدار شدم.

او آنقدر به من لگد زد كه عصباني شدم به طرفش حمله كردم و تلافي تمام اين مدتي كه ما را اذيت كرده‌ بود، سرش درآوردم. دستم را روي دهانش گذاشتم و نگه داشتم، آنقدر كه بي‌حال شد. يك ساعتي كنارش ماندم و با او حرف مي‌زدم و كارهايي را كه كرده ‌بود، برايش تكرار مي‌كردم. بعد از يك ساعت دهانش كج شد و رنگش تغيير كرد. فكر كردم سكته كرده و دارد تاوان كارهايي را كه ما با كرده، پس مي‌دهد اما بعد از يك ساعت هر چه او را صدا كردم، بلند نشد. فهميدم مرده و تصميم گرفتم جسدش را از بين ببرم. البته اول طلاها را از دست نامادري‌ام درآوردم، حدود يك و نيم ميليون مي‌ارزيد. بعد از دوستم خواستم بنزين بخرد و سپس جسد را به بياباني در اسلامشهر برديم و در آنجا آن را آتش زدم.

بعد هم از خانه فرار كردم. متهم گفت: به مشهد رفتم، طلاها را فروختم و مدتي با پول آن زندگي كردم و بعد دوباره به تهران آمدم. خياط ماهري بودم و هر جا مي‌رفتم، بدون هيچ حرفي من را قبول مي‌كردند تا اينكه بعد از چند ماه صاحبكارم به من شك كرد و به پليس خبرداد و بعد هم بازداشت شدم. مهدي در پايان دفاعياتش گفت: بايد بگويم مرگ براي من بهتر از هر چيز است و اگر مي‌خواهند اعدامم كنند، حرفي ندارم اما از اولياي‌دم درخواست بخشش دارم. بنا بر اين گزارش در پايان هيات قضات براي صدور راي وارد شور شدند.

ارسال نظرات
خط داغ