آگاه
کد خبر: ۸۸۵۵۶

نیویورک تایمز:

درز اطلاعات و تلاش‌های آمریکا برای جاسوسی علیه اسراییل

درز اطلاعات و تلاش‌های آمریکا برای جاسوسی علیه اسراییل

نویسنده: اسکات شین

فرارو- زمانی که یک مترجم اف بی آی به نام " شمایی لیبووتیس " در سال گذشته به جرم درز دادن اطلاعات طبقه بندی شده به یک وبلاگ نویس به 20 ماه حبس محکوم شد، دادستان اطلاعات اندکی را در باره پرونده برملا ساخت. آنها در اسناد دادگاه، وبلاگ نویس را فقط با عنوان " دریافت کننده الف " معرفی کردند. پس از آن که آقای لیبوویتس جرم خود را پذیرفت، حتی قاضی گفت او نمی دانست آقای لیبویتس به درستی چه چیزهائی را درز داده است.

به گزارش سرویس بین الملل فرارو به نقل از نیویورک تایمز، قاضی الکساندر ویلیامز، از دادگاه منطقه ای ایالات متحده در ایالت مریلند، به هنگام محکوم کردن اقای لیبوویتس در ماه می 2010 گفت " تمام آن چه می دانم این است که این یک پرونده جدی است." او اظهار داشت " من نمی دانم چه چیز دیگری به غیر از تعداد ی سند افشا شده است و از این که چه چیزهائی به مخاطره افتاده است هیچ ذهنیتی ندارم."

حالا دلایل پنهان کاری شگفت انگیزی که اولین پیگرد قانونی از سوی دولت اوباما برای درز رفتن اطلاعات به یک رسانه خبری را احاطه کرده است روشن به نظر می رسد: به استناد آقای ریچارد سیلوراستاین، وبلاگ نویس، آقای لیبویتس، مترجم قرادادی زبان عبری، متن محرمانه مکالمات شنود شده در سفارت اسرائیل در واشنگتن توسط اف بی ای را درز داده بود. مکالمات شنود شده شامل اظهارات پشتیبانان آمریکائی اسرائیل و حداقل یک نفر از اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده است.

آقای سیلوراستاین در اولین مصاحبه خود پیرامون پرونده نگاهی نادر به جاسوسی آمریکا در باره یک متحد نزدیک می اندازد.

سیلوراستاین گفت پس از آن که آقای لیبوویتس در اواسط سال 2009 مورد بازجویی ی قرار گرفت وی مدارک محرمانه خود را در حیاط خلوت منزلش در شهر سیاتل سوزاند. اما او به یاد می آورد آنها حدود 200 صفحه مکالمات تلفنی و آنچه که صحبت های انجام شده در سفارت اسراییل بود را در بر می گرفت. وی گفت در یکی از متن های مکالمات انجام شده، مقامات اسرائیلی در باره نگرانی های خود از احتمال شنود شدن مکالماتشان صحبت می کردند.

بنا بر اظهارات آقای سیلوراستاین، آقای لیبوویتس که از اظهار نظر برای تهیه این گزارش خودداری کرد، به دلیل نگرانی ها نسبت به تلاش های تهاجمی اسراییل تحت نفوذ قراردادن کنگره (مجالس نمایندگان و سنا)، افکار عمومی آمریکا و هراس از احتمال حمله اسرائیل به تاسیسات هسته ای در ایران که به نظر او عملی بالقوه خطرناک بود اقدام به افشای مدارک کرد.

هر چند دولت آمریکا به طور عادی به شنود تعدادی از سفارتخانه ها در داخل ایالات متحده می پردازد ولی جمع آوری اطلاعات محرمانه علیه متحدان، به ویژه علیه یک متحد نزدیک مانند اسرائیل، همواره از نظر سیاسی بسیار حساس می باشد.

آقای متیو ام اید، یک نویسنده در باره موضوعات اطلاعات محرمانه که در کتاب در دست چاپ خود با عنوان " جنگ های اینتل " به شرح چگونگی شنودهای اف بی ای می پردازد، اظهار می دارد که اف بی آی به طور عمده برای پیدا و دنبال کردن جاسوسان خارجی به شنود علیه سفارتخانه ها و مقامات خارجی در ایالات متحده می پردازد ولی در عین حال هر اطلاعات محرمانه دیگری را که به دست آورد در اختیار سازمان سیا و سایر سازمان های جاسوسی کشور قرار می دهد. شنودها توسط " دایره فناوری عملیاتی" اف بی ای واقع در کواتیکو در ایالت ویرجینیا صورت می گیرد. کتاب او قرار است در ماه ژانویه منتشر شود. مترجمینی مانند آقای لیبوویتس در یک دفتر اف بی ای واقع در شهر کالورتون در ایالت مریلند کار می کنند.

مقامات سابق ضد اطلاعات عملیات جاسوسی اسرائیل را در داخل ایالات متحده کاملا گسترده توصیف می کنند که از نظر درجه بندی بلافاصله پس از عملیات جاسوسی چین و روسیه قرار دارد و ماموران ضد اطلاعات اف بی ای از دیرباز جاسوسی اسرائیل را تحت نظر دارند.
قانون فدرال در بیشتر موارد مربوط به استراق سمع سفارتخانه ها از اف بی آی می خواهد که از "دادگاه نظارت بر سازمان های جاسوسی خارجی" که به طور سری در یک دادگاه فدرال در واشنگتن تشکیل جلسه می دهد، دستور بگیرد. اگر دیدار یا تماس تلفنی یک آمریکایی از سفارتخانه ای بر روی نوار ضبط شود، آنگاه اف بی ای بر طبق قانون موظف است نام آن آمریکایی را از گزارش های جاسوسی خارج کند و کلمات "شخص آمریکایی" را جایگزین آن کند.

سخنان آقای سیلورستون را نمی توان به طور کامل تأیید کرد ولی با حقایق موجود در باره این پرونده مطابقت دارد. سخنگویان اف بی آی، وزارت دادگستری و سفارت اسراییل از اظهار نظر در باره استراق سمع سفارت و یا ارتکاب به جرم آقای لیبوویتس خودداری کردند. وی اعتراف کرد که "اطلاعات طبقه بندی شده در رابطه با فعالیت های جاسوسی مخابراتی ایالات متحده" را فاش کرده است، که این عبارت متعارف برای رهگیری مکالمات تلفنی، ایمیل و پیام های دیگر توسط اف بی آی و "سازمان امنیت ملی" است که به طور معمول بر ارتباطات بین المللی تمرکز دارد.

اقای لیبوویتس که در "سازمان فدرال زندان ها" در مریلند به سر می برد، بر طبق قرارداد دادخواست خود اجازه ندارد در باره اطلاعاتی که در اف بی آی به دست آورده، حرف بزند. وکلای وی نیز چنین اجازه ای را ندارند.

آقای سیلوراستاین 59 ساله دارای وبلاگی موسوم به "تیکون اولام" است که به گفته وی در عبری به معنای "تعمیر جهان" است. این وبلاگ چشم اندازی لیبرال در مورد اسراییل و روابط اسراییل-آمریکا دارد. وی گفت که تصمیم گرفته است تا حرف بزند و روشن سازد که آقای لیبوویتس با وجودی که بر طبق "قانون جاسوسی" متهم است ولی او به خاطر انگیزه های شرافتمندانه اقدام کرده است. در تقریبا تمامی محاکمات کارکنان دولتی برای افشای اطلاعات طبقه بندی شده و دادن این اطلاعات به رسانه های خبری از قانون جاسوسی استفاده شده است و ازجمله در دوران رییس جمهور اوباما به طور بی سابقه ای پنج مورد وجود داشته است.

آقای سیلوراستاین گفت بعد از آن که متوجه شد آقای لیبوویتس که یک وکیل، با سابقه ی فعالیت سیاسی است و او هم همانند وی دارای وبلاگی با افکار لیبرالی موسوم به "در جستجوی عدالت" است، با وی آشنا شد. این دو نسبت به عواقب یک حمله هوایی احتمالی اسراییل به تأسیسات هسته ای ایران دارای نگرانی مشترک بودند. آقای سیلوراستاین گفت آقای لیبوویتس همچنین به خاطر سابقه کاری وی در اف بی آی از ژانویه تا آگوست 2009 معتقد است که تلاش های دیپلمات های اسراییلی برای اعمال نفوذ بر کنگره و شکل بخشیدن به افکار عمومی آمریکا بیش از اندازه و نادرست است.

وی افزود: " به نظر من او یک میهن پرست آمریکایی و افشا کننده فعالیت های غیرقانونی است و اقدامات وی باید در این چارچوب نگریسته شود. چیزی که در آن زمان شمایی را واقعا نگران کرد امکان حمله هوایی اسراییل به ایران بود که به نظر وی هم برای اسراییل وهم برای ایالات متحده زیانبار بود."

آقای سیلوراستاین مطالبی را که بر روی وبلاگ خود در باره اطلاعات آقای لیبوویتس نوشته بود بعد از بازپرسی دو سال پیش، پاک کرد ولی توانست سه مطلب مربوط به آوریل 2009 را از کامپیوتر خود بیرون بکشد و در اختیار نیویورک تایمز قرار دهد.

در این مطالب هیچ اشاره ای به استراق سمع نشده است ولی می گوید که اطلاعات از "یک منبع محرمانه" به دست آمده، عبارتی که به گفته آقای سیلوراستاین به منظور پنهان کردن منبع اطلاعات به کار گرفته شده است.

در یکی از این مطالب، گزارش شده است که سفارت اسراییل "گزارش های منظم نوشتاری" در باره جنگ اسراییل با حماس در غزه در اختیار رییس جمهور اوباما در هفته های بین پیروزی وی در انتخابات و رفتن به کاخ سفید قرار می داده است. مطلب دیگر، تماس های مقامات اسراییلی در بیت المقدس، شیکاگو و واشنگتن را در باره نظرات اعضای کنگره پیرامون اسراییل توصیف می کند. در مطلب سوم هم در باره تماس بین یک فعال یهودی بدون نام در مینه سوتا و سفارت اسراییل در باره نشست یک مقام سفارت با "کیث الیسون" نماینده دموکرات از ایالت مینه سوتا است که قصد داشت سفری رسمی به غزه داشته باشد.

آقای سیلوراستاین گفت او به خاطر دارد که مقامات سفارت در باره نگارش مقالاتی برای چاپ به نام حامیان آمریکا صحبت کردند. او گفت در این نوشته ها یک گفت و گوی سه نفره بین یک نماینده کنگره از تگزاس، یک حامی آمریکایی آن نماینده و یک مقام سفارت وجود داشت ولی اسامی آنها را به یاد نمی آورد.

آقای لیبوویتس هنگام محکومیت خود اقدام خود را این گونه توصیف کرد که "یک اشتباهی بود که وقتی در اف بی آی کار می کردم رخ داد و چیزهایی را دیدم که به نظر من سرپیچی از قانون بود و نباید با یک خبرنگار در باره آن صحبت می کردم."

به گفته آقای سیلوراستاین، اشاره وی به تلاش های اسراییل برای اعمال نفوذ بر کنگره بود هرچند که چیزهایی را که آقای لیبوویتس برای او تعریف کرده، چیزی فراتر از دلالی سیاسی معمولی نبوده است.

به نظر می رسد آقای لیبوویتس 40 ساله و پدر یک دوقلوی 6 ساله در زمان محاکمه، انتخاب مناسبی برای شغل مترجمی نبود. وی در اسراییل و در یک خانواده برجسته فرهنگی به دنیا آمده است. او چند سال در اسراییل به کار وکالت اشتغال داشته و وکالت چند موکل بحث برانگیز ازجمله مروان برغوتی، یک رهبر فلسطینی متهم به رهبری حملات تروریستی علیه اسراییل را به عهده داشته است. آقای لیبوویتس یک بار گفته بود که برغوتی وی را به یاد موسی می اندازد.
آقای لیبوویتس در سال 2004 به سیلور اسپرینگ واقع در ایالت مریلند نقل مکان کرد و در آنجا رهبر یک کنیسه شد. وی دارای تابعیت دوگانه آمریکایی و اسراییلی است.

آقای لیبوویتس در دادگاه خشم خود را نسبت به اثرات این پرونده بر روابط خانوادگی وی ابراز داشت و به ویزه نسبت به ترک فرزندان خود ابراز تأسف کرد.

در حالی که این پرونده از طرف اف بی آی به عنوان فوق سری تلقی می شود ولی این حقیقت وجود دارد که کارشناسان اطلاعاتی، جاسوسی ایالات متحده علیه اسراییل را یک امر بدیهی تلقی می کنند. آقای اید نویسنده کتاب گفت: "ما حتی قبل از آن که کشور اسراییل به طور رسمی در سال 1948 تشکیل شود، جاسوسی علیه آن را آغاز کردیم و اسراییل هم همیشه علیه ما جاسوسی کرده است."

داگلاس بلومفیلد، یک مقاله نویس آمریکایی که برای چند نشریه یهودی مطلب می نویسد گفت وقتی که در دهه 1980 برای "کمیته امور عمومی اسراییل و آمریکا" یا "ایپک" که یک گروه دلال سیاسی است کار می کرد، فرض او بر این بود که ارتباط با سفارت جنبه خصوصی ندارد.

وی گفت: "به هیچ وجه متعجب نیستم از این که اف بی آی به (مکالمات) اسراییلی ها گوش می داده است. ولی فکر نمی کنم که استفاده از منابع عاقلانه باشد زیرا به نظر من اسراییل تهدیدی برای امنیت آمریکا نیست."

ارسال نظرات
خط داغ