اکونومیست بررسی می کند
كدام يك از اقتصادهاي ثروتمند، بهترين و بدترين رفتار را در طول بحران انجام دادهاند؟
بازارهاي مالي و نويسندگان روزنامهها به نرخهاي رشد فصلي جيديپي بسيار اهميت ميدهند. به عنوان مثال ارقام منتشرشده طي دو هفته گذشته نشان دادهاند كه رشد در آمريكا و اروپا در سهماهه دوم بسيار كندتر شده و در همين حال ركود اقتصاد ژاپن همچنان ادامه يافته است.
با اين همه چيزي كه از نگاه شهروندان خود اين كشورها واقعا اهميت دارد، سطح توليد (و لذا درآمد) در قياس با پيش از بحران است، نه نرخ رشد.
اگر كشورها بر پايه تغيير در جيديپي واقعي از پايان سال 2007 به اين سو ردهبندي شوند، كانادا كه برآورد ميشود توليدش در سهماهه دوم در قياس با پيش از بحران تقريبا 3 درصد افزايش يافته باشد، در رده نخست قرار ميگيرد. اما جمعيت كانادا همانند آمريكا به خاطر مهاجرت گسترده به اين كشور به تندي رو به افزايش است، در حالي كه جمعيت آلمانيها و ژاپنيها رو به كاهش گذاشته. از اين رو جيديپي سرانه معياري بهتر براي مقايسه عملكرد نسبي كشورها است.
بر پايه اين معيار، توليد در كانادا هنوز 1درصد كمتر از سطح پيش از بحران و در آمريكا نيز تقريبا 4 درصد زير آن است (بنگريد به نمودار). آسيب واردشده به بريتانيا، ايتاليا و ژاپن كه درآمد سرانه متوسط در آنها بين 5 تا 6 درصد نسبت به بيشينه قبل از بحران كاهش يافته، حتي از اين هم بيشتر بوده است. در برابر، جيديپي سرانه چين در همين دوره به مقدار حيرتآور 35درصد افزايش يافته و جيديپي سرانه هند نيز 22 درصد زيادتر شده است. در ميان كشورهاي گروه هفت، تنها آلمان توانسته به جايگاه خود در پايان سال 2007 بازگردد، اما حتي در اين كشور نيز ارقام مربوط به سهماهه دوم بسيار نوميدكننده بودهاند. رشد جيديپي آلمان يكباره به نرخ سالانهاي معادل تنها 5/0 درصد كاهش يافته است.
بيشتر اقتصادها هنوز فاصله زيادي تا بازگشت به وضع پيش از بحران مالي دارند، اما اگر توليد كنونيشان را با سطح آن زمان مقايسه كنيم، عمق واقعي سقوطشان كمتر از واقع برآورد ميشود. معياري ديگر اين است كه جيديپي سرانه كنوني را با رقم جيديپي كه در صورت رشد با همان سرعت ده سال پيش از بحران به وجود ميآمد، مقايسه كنيم. بر پايه اين مبنا، حتي آلمان نيز هنوز عقبماندگي خود را جبران نكرده و تقريبا 4 درصد پايينتر از روند خود قرار دارد. جيديپي سرانه آمريكا در قياس با روند آن 10 درصد كاهش يافته، اما تاكنون بيشترين آسيب در ميان كشورهاي گروه جي7 را بريتانيا متحمل شده و جيديپي سرانهاش نسبت به روند، 13 درصد افت كرده است. حتي اين رقم نيز در مقايسه با وضعيت ايرلند ملايم به نظر ميرسد، چه درآمد سرانه اين كشور اكنون 25 درصد كمتر از روند پيشين (آشكارا دوامناپذير) آن است.
اگر فاصله جيديپي نسبت به روند در هر سال از 2007 به اين سو را جمع بزنيم، آمريكا رويهمرفته ضرري معادل 4 تريليون دلار را كه با رقم حيرتآور 13 هزار دلار به ازاي هر نفر برابري ميكند، متحمل شده است. وقتي كه ارقام رشد دست آخر افزايش يابند، بازارهاي بورس و روزنامهها اميدوار خواهند شد، اما بخش بزرگ درآمدي كه از آغاز بحران به اين سو از ميان رفته، هيچگاه جبران نخواهد شد.