آگاه
کد خبر: ۸۶۳۹۲

سلامت شهروندان بازیچه دست ...

چرا کسی یکبار برای همیشه به این غائله پایان نمی‌دهد؟

چرا کسی یکبار برای همیشه به این غائله پایان نمی‌دهد؟


فرارو- لایه اوزن چندی است نازک شده است؛ پوشش ابر و زاویه تابش خورشید هم که تغییر کند، اشعه فرابنفش بیشتر می‌تابد. این‌طور وقت‌ها است که دو نهاد رسمی و مهم کشور، اختلافشان بالا می‌گیرد. یکی سنگ سلامتی شهروندان را به سینه می‌کوبد؛ یکی هم دیگری را متهم به سودجویی و کلاهبرداری می‌کند. وزرات بهداشت پرتو فرابنفش را خطرناک می‌بیند و هشدار می‌دهد. سازمان هواشناسی می‌گوید وزارت بهداشت هیچ نمی‌داند و هشدارش تنها فرصت‌طلبی است. به این ترتیب یک قصه قدیمی دوباره تکرار می‌شود.

به گزارش سرویس اجتماعی فرارو؛ اواخر خرداد ماه سال جاری، وزارت بهداشت اعلام کرد که شاخص تابش اشعه ماورا بنفش در شرایط خطر بسیار زیاد است. مرکز سلامت محیط و کار این وزارت‌خانه، طی اطلاعیه‌ای اشعه ماورا بنفش را یک اشعه مضر برای سلامت پوست و چشم خواند که می‌تواند عامل بروز سرطان پوست و برخی بیماری‌های پوستی باشد.

وزارت بهداشت به مردم تمام استان‌های کشور پیشنهاد داد برای کاهش عوارض اشعه ماورا بنفش هنگام تردد در فضای آفتابی، حتماً از عینک آفتابی استفاده کنند، کرم ضد آفتاب با SPF بالای 30 بزنند، در فضای باز از کلاه و لباس مناسب استفاده کنند و به طور کلی از حضور طولانی مدت در محیط بیرون اجتناب کنند.

به دنبال این اطلاعیه، مشاور شهردار تهران در امور محیط زیست، از ابلاغ بخشنامه شهرداری تهران درخصوص ممنوعیت فعالیت بدون محافظ در ساعات ۱۱ صبح تا ۱۶ بعدازظهر خبر داد. همچنین استفاده از زمین چمن‌های مصنوعی در تمامی پارک‌ها و مراکز تفریحی شهرداری تهران ممنوع شد.

رئیس شورای شهر تهران نیز به سازمان تربیت بدنی پیشنهاد داد استخرهای روباز تا زمانی که خطر اشعه ماورای بنفش کاهش نیافته، تعطیل شوند. همزمان، پزشكان متخصص چشم و پوست نیز در بسیاری از رسانه‌ها هشدارهایی نسبت به مضرات این اشعه با عوارض پوستی و چشمی اعلام كردند.

این داستان ادامه یافت تا اوایل مرداد ماه امسال، رئیس سازمان هواشناسی كشور طی مصاحبه‌ای به صراحت مطرح شدن افزایش اشعه ماورای بنفش را دروغ خواند و اعلام کرد که طرح چنین موضوعی برای آن است كه یا عینك‌های UV بالا را زیاد وارد كرده‌اند یا می‌خواهند كرم‌های ضدآفتاب را به فروش برسانند.

به این ترتیب وزیر بهداشت شخصا وارد عمل شد و گفت: «اگر می‌گوییم در فضای باز و آفتابی تابستان، كودكان را به خیال اینكه بدن‌شان از ویتامین‌های آفتاب استفاده كند برهنه نكنید یا به آنان بگویید از كلاه نقاب‌دار استفاده كنند منظوری جز سلامتی آنان در برابر اشعه ماورای بنفش خورشید (UV) نداریم.»

اختلاف وزیر بهداشت و رییس سازمان هواشناسی همچنان ادامه یافت تا اینکه روز گذشته بهرام صانعی بار دیگر متذکر شد که سازمان هواشناسی تنها مرجعی است که از میزان اشعه ماورای بنفش اطلاع صحیح دارد.

صانعی با طرح این سوال که چرا كارشناسان وزارت بهداشت، سال‌های قبل واكنش نشان ندادند؟! باز هم اعلام کرد: « به نظرم برخی قصد سوءاستفاده دارند و می‌خواهند از طریق بحرانی اعلام كردن وضعیت، عینك دودی و كرم ضد آفتاب بفروشند.» رییس سازمان هواشناسی كشور تاكید کرد که پشت حرف‌های مسوولان وزارت بهداشت مسایل دیگری وجود دارد.

داستان تکراری برنج‌های آلوده
مشابه این داستان پر کشمکش و پر تناقض، پیش از این نیز در مورد برنج‌های وارداتی هندی رخ داده بود. زمانی که خبر آلوده بودن برنج‌های وارداتی اعلام شد و ولوله‌ای در میان مردم انداخت. در این زمان قیمت برنج تولید داخل بالا کشید و واردکنندگان برنج‌های خارجی غمگین از ضرری که تهدیدشان می‌کرد سعی در ارائه مستنداتی کردند که از غیرآلوده بودن این برنج‌ها حکایت می‌کرد. هم‌زمان خبرهایی پی در پی مبنی بر آلوده بودن برنج‌ها منتشر می‌شد.

موضوع چنان داغ شد که کار به وزارت کشاورزی و در نهایت مجلس کشیده شد. مجلس برنج‌های وارداتی را آلوده تشخیص داد و از وزارت بازرگانی خواست در این خصوص توضیح دهد. وزیر کشاورزی نیز در جلسه‌ای با نماینده برنج‌کاران، بر اشتباه بودن واردات برنج تأیید کرد.

پس از آن موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی با وزارت بهداشت، جلسه‌ای مشترک، اما پرحاشیه تشکیل دادند تا به صراحت بگویند: «برنج های وارداتی آلوده نیست». وزارت بازرگانی نیز برنج‌های آلوده را تنها مربوط به شرکت‌هایی دانست که به صورت غیرمجاز برنج وارد کشور کرده بودند.

واردات برنج‌های هندی هیچ‌گاه ممنوع نشد و در نهایت تمام جنجال‌های به یک جمله ختم شد: «آن‌ها که می‌گویند برنج آلوده است، می‌خواهند برنج‌های خود را بفروشند.»

گرهی که با دست باز نمی‌شود
پای جان مردم که در میان باشد، بسیاری از نهادهای رسمی، ارگان‌های دولتی، نیمه‌دولتی و بخش خصوصی همه به تکاپو می‌افتند. بازار گمانه‌زنی‌ها داغ می‌شود و همه به دنبال مقصر می‌گردنند، برخی اتهام‌ها را از خود رفع می‌کنند و بعضی بر وجود اتهام‌ها اصرار می‌کنند.

یک کارشناس در این خصوص از قدرت شایعه‌سازی بر سر مسائل حیاتی که با سلامت مردم در ارتباط است، اظهار شگفتی می‌کند. وی به فرارو می‌گوید: «چگونه است که عده‌ای برای پیشبرد اهداف خود و رسیدن به سودهای کلان، می‌توانند شایعه‌ای را مطرح کنند که با آن مجلس، دولت و بسیاری ارگان‌های رسمی کشور را درگیر کنند.»

این کارشناس بر این باور است که اساساً فرض چنین امری تا حدی محال است؛ و شاید این تنها راهی است که مسوولان بتوانند از پاسخ شانه خالی کنند. در صورت امکان باز هم باید پرسید که چرا هیچ مقامی یک بار برای همیشه با این شایعه‌سازان برخورد نمی‌کند، تا دیگر کسی برای سودجویی به فکر ایجاد رعب و وحشت بین مردم نیفتد.

رسانه‌ها نیز در این مورد چنین گمانه‌زنی کرده‌اند: «آنچه از سوی این مسوول مطرح می‌شود این شبهه را به ذهن می‌رساند كه یا مسوولان وزارت بهداشت و غیره در امور تجارت عینك و ضدآفتاب ذی‌نفع هستند، یا این‌كه داستان همان داستان برنج آلوده و آب نیترات‌دار تهران است كه قرار است هفته‌ای تكذیب و هفته دیگر تایید شود، غافل از این‌كه سلامت شهروندان بازیچه نظرات مسوولان می‌شود.»

ارسال نظرات
خط داغ