حرفهاي هوشنگ مرادي كرماني در ديدار با مخاطبانش
هوشنگ مرادي كرماني روز گذشته (دوشنبه، 27 تيرماه) در فروشگاه مركزي شهر كتاب با علاقهمندان و مخاطبانش ديدار و گفتوگو كرد.
به گزارش ايسنا، اين نويسندهي پيشكسوت در آغاز سخنانش با اشاره به اينكه در گذشته، نويسندگان براي عدهاي خاص مينوشتند، اظهار كرد: امروز بهتر است نگاه ديگري داشته باشيم؛ نويسنده ميتواند براي مردم بنويسد، بدون اينكه آثارش مبتذل شوند و كيفيت آنها پايين بيايد.
او در ادامه در تعريف هنرمند با ذكر خاطرهاي از سفرش به سيرجان كرمان، گفت: در آنجا مرا به محلي به نام باغ سنگي بردند. پيرمرد چوپان كر و لالي آنجا را با درختهاي خشكشده و سنگ ساخته بود و افرادي كه آنجا بودند، اعتقاد داشتند پيرمرد ديوانه است؛ اما من تصور ميكنم كه او هنرمند است و در آن بيابان توانسته از خلاقيت خود استفاده كند.
در ادامه از مرادي كرماني خواسته شد تا بخشي از داستانهايش را بخواند كه او در پاسخ گفت: در برنامههايي كه با مرحوم فريدون مشيري ميرفتيم، به علاقهمندانش ميگفت كه من شاعر خوبي هستم و شعر خوب زياد دارم، به من نگوييد شعر «كوچه» را بخوان. اما پس از آنكه شعري ميخواند كه به دل مردم نمينشست، همه ميگفتند «كوچه» را بخوان و پيرمرد ناراحت ميشد.
هوشنگ مرادي كرماني در پاسخ به سؤالي مبني بر اينكه با مرحوم مهدي آذريزدي از لحاظ تنهايي شباهتهايي دارد، گفت: شباهتهايي با آذريزدي از نظر جغرافيا دارم؛ اما من مثل او تنها نيستم؛ زن و سه بچه و دوستان و آثار زيادي دارم و نبايد توقع داشته باشيد همهي آدمها شبيه هم باشند. البته من و آذريزدي هر دو بچهي فقر و روستا هستيم و سختيهايي كه او كشيده، من هم كشيدهام.
نويسندهي «قصههاي مجيد» دربارهي علاقهمندي كودكان و نوجوانان به كتاب در عصري كه بازيهاي رايانهيي و تفريحات ديگر وجود دارد، اظهار كرد: چاپ 23 «قصههاي مجيد» منتشر شد و اين نشان ميدهد كه بچهها هنوز هم كتاب ميخوانند.
مرادي كرماني با بيان اينكه هفت سال قبل از او دعوت شده تا به آموزش و پرورش برود، گفت: در آن زمان، 20 سال بود كه كتابهايم حق ورود به آموزش و پرورش را نداشتند؛ چرا كه ميگفتند معلوم نيست شخصيت مجيد در كتاب «قصههاي مجيد» ارمني است يا مسلمان، و ديني در قصهها مشاهده نميشود و داستانها صرفا براي سرگرمي نوشته شده است.
او افزود: در اكثر افراد، ذهنيت ديكتاتوري وجود دارد كه تصور ميكنند كتاب درسي فقط بايد بر اساس سليقهي خودشان نوشته شود. اين موقعيت باعث ميشود فضايي كه بايد در كتابها باشد و چيزي كه طعم شيرين ادبيات را زير زبان بچهها بچكاند، وجود نداشته باشد.
اين نويسندهي آثار كودك و نوجوان ادامه داد: در آن سالها، نادر ابراهيمي هم حرفهاي من را ميگفت. من نيز در آن زمان ميگفتم كه كتاب درسي را اگر بتكاني، اخلاق از آن ميريزد، بچهها به قدر كافي از اطرافيانشان نصيحت ميشنوند و اينگونه از كتابهاي درسي فراري ميشوند.
مرادي كرماني در رابطه با خلاقيت در آثارش افزود: كساني كه كار خلاق ميكنند، دست خودشان نيست و به طور ذاتي ميتوانند خلاق باشند و من هم دست خودم نبود.
او با بيان اينكه در كتاب «شما كه غريبه نيستيد» بيشتر از بقيهي آثارم خودم بودهام، افزود: در كتاب «هوشنگ دوم» كه ادامهاي است بر «شما كه غريبه نيستيد»، در رابطه با همزاد انسانها گفتهام و معتقدم هر كس دو شخصيت دارد؛ يكي شخصيتي است كه در طول روز نقش بازي ميكند و ديگري شخصيتي است كه در تنهايي هر كس وجود دارد و هوشنگ دوم، شخصيت اصلي من است كه شاخكهاي تيزي دارد و از هر چيزي كه ميبيند، داستاني مينويسد و يك بچهي روستايي و يتيم و فقير است.
او افزود: «هوشنگ دوم» كه هميشه مرا وادار ميكند بنويسم، شرح زندگي آدمي است كه بسياري از شغلها مانند كتابفروشي، شاگرد نانوايي و نوشابهفروشي و غيره را تجربه كرده است.
مرادي كرماني با تأكيد بر اينكه نبايد نگران اين باشيم كه علاقههاي بچههايمان تغيير كند،عنوان كرد: ما در جهاني زندگيميكنيم كه بسيار كوچك است، در خانهاي زندگي ميكنيم كه سقف ندارد و هر چقدر كه درها را قفل بزنيم، باز هم برف و باران از سقف داخل ميآيد. بچهها به قهرمان نياز دارند؛ به طور مثال، «شاهنامه» و كتابهايي مانند آن بسيار خوب و عزيز هستند؛ اما ابزاري را كه غربيها براي نشان دادن قهرمانهايشان دارند، ما نداريم.
او در ادامه در رابطه با كتاب «هوشنگ دوم» اظهار كرد: «هوشنگ دوم» زندگينامهي خودنوشت من است و دربارهي آن مي توانم بگويم كه چكيدهاش صداقت است و بيشتر از 60 سال بحرانها و مرارتها را نوشتهام و كتاب باعث شده است تا افرادي تشويق شوند و زندگينامهي خود را بنويسند.
هوشنگ مرادي كرماني در بخشي از اين برنامه، قسمتي از كتاب «پلوخورش» خود را خواند.
او تا پايان برنامه به احترام مخاطبانش، ايستاده به سؤالهاي آنها پاسخ داد.