دو فیلم و یک سینما
سالور: با تخلف پایاننامه را در سرگروه نگه داشتند
فرارو- در حالی که دو سه روزی از اکران عمومی «سیزده59» نمیگذرد از واکنشها پیداست که با یک فیلم قرص و محکم طرفیم که حکایت جنگ و دفاع مقدس را در یک قالب تازه ریخته و خلاصه فیلم قابل دفاعی است، به همین خاطر مقایسهی این فیلم آبرومندانه با فیلمی مثل «پایاننامه» چندان معقول به نظر نمیرسد ولی گویا دست روزگار سرنوشت این دو فیلم را به هم گره زده است.
به گزارش سرویس فرهنگی هنری فرارو، «سیزده59» قرار بود دو هفته پیش پس از «پایاننامه» در گروه سینمایی استقلال روی پرده برود و اکران عمومی شود، اما گویا به دلیل آنچه که به حفظ کف فروش معروف است «پایاننامه» با سماجت جای خودش را به این فیلم نداد و اکران «سیزده59» تا چهارشنبهی گذشته به تعویق افتاد.
در همین رابطه سامان سالور، کارگردان «سیزده59» به«بانی فیلم» چنین توضیح داده است: «بسیار جالب است که دوستان سازنده «پایان نامه» با این که یک هفته از اکران فیلم ما را گرفتند، هنوز رضایت به برداشته شدن فیلمشان نمیدهند، فیلمی که با رانتهای مختلف و با حمایتهای مختلف به مرحله تولید رسیده و به اکران عمومی در میآید.»
حرف و حدیثهای زیادی در باب حمایتهای مستقیم معاونت سینمایی از این فیلم شنیده میشود، اما روح الله شمقدری -که از قضا هم تهیه کننده این فیلم و هم برادر معاون سینمایی وزارت ارشاد است-در مورد این شک و شبهها بارها اعلام کرده که هیچ حمایت ویژهای صورت نگرفته و حتی بعضی حمایتها که از دیگر تولیدات میشود از این فیلم دریغ شده است.
از طرفی، مديركل اداره نظارت و ارزشيابي، در برابر این پرسش که آیا در معاونت امور سینمای وزارت ارشاد در حال حمایت از فیلمِ به اصطلاح سیاسی آقای حامد کلاهداری هست یا خیر؟ پاسخ صریحی داد.
سجادپور به «سینمای ما » گفت: «بله! هستیم! ترسی هم از گفتنش نداریم. بارها گفته ایم و باز هم می گوییم که هر فیلمی با معیارهای ما در وزارت ارشاد همخوانی داشته باشد از آن حمایت خواهیم کرد و پشت اش خواهیم ایستاد.»
از دیگر شک و شبهها، ماجرای حفظ کف فروش «پایاننامه» بود، در این راستا تکنیکهای جورواجوری ابداع شد تا به هر قیمتی فروش آبرومندانهای برای فیلم رقم بخورد، مثلا توزیع گستردهی بلیطهای نیمه بهای همسایه تا با این تکنیک شمار بالایی از مردم را برای دیدن این فیلم به سینما بکشانند.
طبق این تکنیک بدیع، قرار بود خانوادههایی که در جوار سینماها منزل دارند به دلیل تحمل ازدحام روزهای شلوغی سینما شانس این را داشته باشند که «پایاننامه» را با بهای نصفه نیمه تماشا کنند ولی این همهی ماجرا نبود و بعد معلوم شد که گستردگی همسایههای سینماها خیلی گستردهتر از این حرفهاست و شامل خیلی از ادارات هم میشود.
گستردگی واقعا گسترده و بی حساب توزیع بلیط نمیه بهای «پایاننامه» حتی صدای شورای صنفی نمایش را هم در آورد و در نهایت حبیب کاوش سخنگوی شورای صنفی نمایش، از ممنوعیت عرضه بلیط نیمبهای «پایان نامه» توسط دفاتر فروش در سطح شهر خبر داد که پیش از این حتی برخی ادارات به کارکنان خود بلیت نیم بها برای تماشای این فیلم را داده بودند.
و اما «سیزده59»، خود کارگردان این فیلم در مورد ماجرای «پایاننامه» و تعویق اکران «سیزده 59»گفته است: «فیلمی قبل از فیلم ما در این گروه سینمایی اکران شده بود که با شرایط ویژه ساخته شده و حمایت میشود. اگر جشنواره فجر را متر و معیار قرار دهیم فکر میکنم مخاطب، منتقدان و حتی هنرمندان واکنش خود را در سالن نمایش به این فیلم نشان دادند. اصرار به ادامه اکران این فیلم یک نوع خودشیفتگی است.»
سامان سالور، با بیان اینکه تا شرایط اکران فیلم عادلانه نشود روزه سکوت میگیرد و در مورد فیلمش حرف نمیزند به مهر گفت: «دو هفته بود که اکران این فیلم به دلیل پایین آمدن کف فروش باید به پایان میرسید، اما با تخلف آن را در سرگروه نگه داشتند و باعث شدند ما دو روز تعطیلی مبعث رسول اکرم (ص) را از دست بدهیم.»
سامان سالور- با آن فامیلی غیر متعارفش که تلفظش را دشوار میکند- بیشتر از اینجا در خارج از مرزهای ایران اسم و رسمی به هم زده، سالور سبک و سیاق فیلمسازی متفاوتی دارد و همین تفاوت تازگی دلپذیری به سینمایش بخشیده است، به جز این آخری، فیلمهای سالور- به دلایلی- شانس نمایش عمومی را در ایران از دست دادهاند.
خود سالور، در گفتو گویش، چنین ادامه داده: «فیلمهای قبلی من در سراسر دنیا به نمایش عمومی در آمده است. اما معتقدم مخاطب ایرانی با هوشترین مخاطب است. ای کاش این فیلم هم مانند سه فیلم قبلی من اکران نمیشد. سیاستی از ابتدای امسال در پیش گرفته شده که از اینگونه فیلمها حمایت نشود.»
«سیزده59» فیلم صادقانهای است که میخواهد مخاطب را به ارزشهای از دست رفته باز گرداند و از طرفی از صحبتهای دستاندرکاران «پایاننامه» هم پیداست که این فیلم هم قصد داشته چنین هدفی را دنبال کند ولی گویا خامدستی عوامل به زیان فیلم تمام شده است.
به همان طریقی که معاونتهای سینمایی تغییر میکنند فیلمهای روی پرده هم عوض میشوند، یک فیلم جای فیلم دیگری را میگیرد، خلاصه اکران «سیزده59» هم مثل «پایاننامه» و مثل هر فیلم دیگری تمام میشود و تنها چیزی که به جا میماند تاریخ سینمای ایران است و شمار فیلمهای ماندگار.