ارتش جديد افغانستان به استقبال طالبان ميرود
از آنجائيكه نيروهاي نظامي تحت رهبري سازمان پيمان آتلانتيك شمالي (ناتو) با شورش دوباره شبه نظاميان طالبان روبرو شدهاند اوضاع امنيتي كنوني در افغانستان وخيمتر شده است و حضور ارتشي ديگر ضرورت پيدا ميكند كه در مقابل آنها ايستادگي كند.
به گزارش فارس به نقل از هرالد تريبيون اينترنشنال، ارتش مستقر در افغانستان در حال حاضر از 40 هزار نظامي كه 14 هزار نيروي آن آمريكايي هستند برخوردار است هرچند كه براي حفظ امنيت در سراسر كشور كافي نيست.سطح توانايي و تعداد نيروها در ارتش افغانستان به كندي رشد و افزايش مييابد با اين وجود براي حمايت از ملتي سرخورده از جنگ و وحشتزده بسيار ناچيز به شمار ميرود.
آمريكا اين اواخر براي بهبود اوضاع، آموزش نظامي پرسنل امنيتي را در هر منطقه افغانستان در اولويت قرار داده است. اين اقدام در حالي است كه فساد اداري در بيشتر واحدهاي نظامي به چشم ميخورد كه توسط فرماندهان و مقامات مسئول اداره ميشوند. در نتيجه آموزش افسران عمومي و مافوقهاي آنها در دستور كار قرار ميگيرد كه حتي اگر اين سياست موفقيتآميز باشد چندين سال به درازا ميكشد چراكه فرصت بسيار كم است.
آمريكا با ايجاد واحد نظامي براي ارتش افغانستان به سرعت اقدام ميكند هرچند كه آموزش نيروها وقتگير و طولاني است. زمان لازم است تا عملياتي و تخصصيكردن مهارت فني و نظامي نيروهاي مورد نياز جهت جبران سطح پايين ارتش افغانستان مسير خود را سپري كند.
از اين رو كاخ سفيد با پيشنهاد قانون فراخوان به ارتش كه بهترين تدبير نظامي در افغانستان محسوب ميشود، ميتواند نيروهاي نظامي بيشتري را جذب كند و سربازان جديد در كنار ارتش حرفهاي و جنگديده كه پيش از اين در كشور بودند حضور يابند.
"حامد كرزي" رئيس جمهور با دولت افغانستان طرح سربازگيري را بعنوان واكنشي دفاعي در مقابل تهديد طالبان با گشادهرويي قبول كردند در حالي كه به موانع و گرفتاريهاي آن آگاه هستند چرا كه ديگر مسئولان سربازگيري حضور ندارند و لازم است تا به نيروهاي جديد مستمري پرداخت شود و طايفههاي محلي نيز ديگر از اين قانون مستثني نيستند و دولت ناگزير است در حل اين مشكلات اقدام كند.
تاريخ نشان ميدهد كه قانون سربازگيري در افغانستان به خوبي قابل اجراست و قادر است ارتش بزرگي جديدي را در فرصت زمان كم به وجود آورد.چراكه در طول جنگ دهه 1950 بين كره شمالي و جنوبي آمريكا يك ارتش 700 هزار نفري را تنها با 2 سوم جمعيت افغانستان تشكيل داد. در جنگ داخلي يونان در دهه 1940 نيروي امنيتي ملت با اجراي اين قانون به مدت 2 سال از 182 هزار نيرو بوجود آمد.اين ارتشها مهارت و تواناييهاي نيروهاي نظامي امروزي را ندارند و به هيچ واحدي از ارتش تعلق ندارند ولي قادرند بر تهديدات و فشارهايي بيش از اين كه در افغانستان وجود دارد توفيق يابند.
يك ارتش بزرگ به نظام حكومتي نيرو ميبخشد كه به موجب آن بيشتر قادر است فساد و تخلفات واحدهاي نظامي و امنيتي را زير نظر داشته باشد و از گسترش آن بكاهد.نكتهاي كه مردم با احترام به آن نگاه ميكنند و تداوم آن را خواستار هستند.
به محضي كه سربازگيري شروع شود حضور مربياني لازم است كه نيروهاي بيتجربه را آموزش دهند. بنابراين نقش ناتو بسيار حياتي ديده ميشود هرچند كه تعداد آنها براي بخش زيادي از نظاميان تازه وارد كافي نيست.
در هر حال آمريكا ميبايست واحد آموزشي خود را افزايش دهد و همان سياستي را كه در عراق پياده كرد نيز در افغانستان جامه عمل بپوشاند.راهبردي نظامي كه اجراي آن بستگي به نگاه همپيمانان ناتو در افزايش نيروهاي آمورشي براي تربيت نظاميان داخلي دارد كه قادر باشند در آينده از سطح نيروهاي خود كم كنند.
اجراي اين قانون با حمايت استراليا و نيوزيلند در كنار آمريكا به منظور آموزش نظامي مشمولان جديد تا پايان سال 2009 ميلادي ممكن ميشود. بنابراين نخست بايد واحدهاي آموزشي ناتو در منطقه حضور فوقالعاده داشته باشند.
فراخوان به ارتش تنها راهكار فوري و كارآمدي است كه ميتواند در حل بحران و سركوب كردن شورشيان در افغانستان امنيت به همراه آورد.