تفاوت الیاس نادران و كاوه اشتهاردی در چیست؟
در حالی كه رسانه های دولتی طی ده روز پس از افشاگری و اتهام زنی های كاوه اشتهاردی، به شدت از وی حمایت كردند، بسیاری از این رسانهها نه تنها از افشاگریهای الیاس نادران حمایت نكردند، بلكه آن را بی اخلاقی و بیتقوایی قلمداد كردند.
به گزارش آینده؛ افشاگری های كاوه اشتهاردی كه بدون ارائه مدرك و صرفا بر اساس بسیاری از اخبار شفاهی و شایعات مطرح در بولتنها انجام شده بود، از سوی رسانه های دولتی اقدامی شجاعانه قلمداد شد و در حالی كه وی به دلیل این اقدام تحت هیچ گونه پیگیرد حقوقی قرار نگرفت و صرفا بدلیل تخلفات قبلی خود به حبس و شلاق تعلیقی محكوم شد، موجی از اعتراض و تخریب و حمله به قوه قضاییه در رسانه ها ایجاد شد.
اما پس از ده روز كه الیاس نادران، نماینده مجلس شورای اسلامی كه به جهت مسوولیت قانونی خود به اسناد و اطلاعات خاص دسترسی دارد، مطالبی را راجع به محمدرضا رحیمی طرح كرد، رسانه های دولتی با حمله شدید به وی و صداوسیما، این اقدام را غیراخلاقی، غیرقانونی و بی تقوایی دانستند.
این در حالی بود كه مطالب طرح شده از سوی الیاس نادران كمتر از یك دهم مطالب ادعایی اشتهاردی بود و او تنها خواستار رسیدگی به اتهامات فردی شده بود كه با وجود در دسترس بودن و متهم شدن، از بررسی قانونی اتهاماتش مصون مانده است.
این سبك موضع گیری های دوگانه در قبال موضوعات مشترك با مختصات مشابه، باعث شده، برخی چهره های حامی دولت كه صرفاً به واسطه حمایت رهبری از مجموعه دولت حمایت میكنند، رویه منتقدانه تری را در روزهای گذشته نسبت به رسانه های دولتی اتخاذ كنند و به نقد این رفتار دوگانه بپردازند تا تفاوت دیدگاه های طرفین ملموس تر شود.