وحدت در گفتگو با ابوالقاسم رئوفیان
اصلاحطلبان باید باشند، اصولگرایان باید وحدت کنند
فرارو- وی معتقد است حضور نداشتن اصلاحطلبان در عرصه سیاسی به نفع کشور نیست. هرچند وی معتقد است در صورت عدم حضور اصلاحطلبان، انتخابات تکفهرستی یعنی حاکمیت نظام تکحزبی. به اعتقاد رئوفیان در این شرایط جریانهای مختلف باید در عرصه سیاسی حضور داشته باشند.
ابوالقاسم رئوفیان درباره مقوله وحدت در میان اصولگرایان به خبرنگار «فرارو» گفت: «امروزه اصولگرایی تکجریانی بودن خود را از دست داده و به جای این که طیفهای اصولگرا، به عنوان یک جریان در کشور مطرح باشند و این جریان در عرصه سیاست جاری و ساری باشد، به چند جریان تقسیم شده است. این جریانها همه داعیه تلاش در جهت دستیابی به یک هدف را دارند، اما به لحاظ تاکتیکها و نوع روش و مشی متخذه چه بسا برخی هرچه بر سرعت خود میافزایند، از هدف دورتر میشوند. اینجاست که وجود اختلاف احساس میشود».
وی افزود: «اصولگرایی امروزه تبدیل به جریانها و شعبه شعبه شده است. امروز مهمترین وظیفهای که باید مدعیان واقعی جریان اصولگرایی احساس کنند و در راستای تحقق این وظیفه از هیچ چیزی فروگذار نکنند، آن است که این جریانها تبدیل به یک جریان شده و جبهه متحد اصولگرایی شکل بگیرد».
رئوفیان درباره ضرورت وحدت در شرایطی که هیچ رقیب خارجی(اصلاحطلبان) وجود ندارد، گفت: «من معتقدم جریان اصلاحطلب باید در راستای دستیابی به یک حرکتی که از مدتها پیش متوقف شده تلاش بکند. چون در عرصه رقابت باید دو جریان رقیب با رقابت سالم و قانونمند عرصه رقابت انتخاباتی را شورانگیز کنند، تا فضای انتخاباتی گرم شود».
وی ادامه داد: «اگر جریان اصلاحطلب همچنان سکوت را در پیش بگیرد و یا بعضی دوستان اصولگرای ما معتقد باشند جریانی به این نام وجود ندارد، یا برخی فکر کنند نباید وجود داشته باشد، فکر نمیکنم چندان به نفع کشور باشد. ضمن این که مسئولین کشور باید زمینه را برای فعالسازی دوباره جریان اصلاحطلب، منتها در چارچوب فراهم کنند و اصولگرایان هم باید برای وحدت میان خود و تبدیل جریان اصولگرا به یک جریان باید تلاش کنند. من وحدت را لازم میدانم و آن هم در گرو تلاش همه مدعیان اصولگرایی است».
دبیرکل حزب اسلامی ایران زمین، در پاسخ به این سوال که در صورت عدم حضور اصلاحطلبان، چه ضرورتی برای ایجاد وحدت وجود دارد، اظهار داشت: «اگر وحدت به این معنا باشد که اصولگرایان یک فهرست ارائه بدهند و این تنها فهرستی باشد که در معرض افکار و آرای عمومی قرار بگیرد، ضرورتی وجود ندارد. چرا که این تک فهرستی است و نشان از حاکمیت تکحزبی در جامعه دارد. باید از سوی جریانهای سیاسی تنوع در ارائه فهرست وجود داشته باشد تا مردم به تناسب ذائقه و تشخیص خود سراغ فهرستها بروند و افراد مورد نظر خود را انتخاب کنند».
وی ادامه داد: «در این شرایط به گمان من یک دست شدن مساوی با کمرنگ کردن جریان رقابتی در عرصه انتخاباتی و یا حتی حذف آن از انتخابات است. چیزی که ما آن را پسندیده نمیدانیم».
این فعال اصولگرا در این باره که آیا از لحاظ مبنایی وحدت در میان اصولگرایان ممکن است و آیا چهرهای نظیر مشایی میتواند در کنار آیتالله یزدی قرار بگیرد، گفت: «ما به وضوح نوعی تنافر در بین چهرههای شاخص و برخی مدعیان اصولگرایی مشاهده میکنیم، و این اگر برطرف نشود، طبیعی است که وحدت یا یک مقوله بسیار سطحی و ظاهری خواهد بود و تاثیر عملی چندانی نخواهد داشت».
وی افزود: «اگر وحدت بخواهد عمقی باشد و هم به لحاظ صوری و شکلی و هم به لحاظ محتوایی ادامه پیدا کند طبیعی است که باید بر روی اصول اتفاق نظر وجود داشته باشد. این گونه نمیشود که کسانی اصول را نپذیرند و یا نسبت به هر یک از اصول و آنچه که شاخصهای اصولگرایی است و بارها از روی رهبری تبیین شده، نومن ببعض و نکفر ببعض باشند. باید مدعیان اصولگرایی به همه شاخصهای اصولگرایی مومن باشند، در این صورت وحدت به وجود خواهد آمد».
رئوفیان در پایان گفت: «اگر کسانی برخی از شاخصها را بپذیرند و روی برخی دیگر ان قلت بگذارند، طبیعی است که این وحدت ظاهری خواهد بود و وحدت واقعی حاصل نخواهد شد».