مروری بر مطالب سیاسی روزنامهها
مشایی قائم مقام احمدی نژاد است/ پرسشها و راهکارهایی برای اصولگرایان
فرارو- امروز با نگاهی به مطالب سیاسی روزنامهها با دو یادداشت بسیار جدی و قابل تامل در دو جریده شاخص اصولگرایان یعنی کیهان و رسالت روبهرو میشویم. حسین شریعتمداری به دفاع قاطع از احمدینژاد پرداخت و امیر محبیان به طرح سوال و راهکارهایی برای خروج اصولگرایان از شرایط حساس کنونی مبادرت ورزیده است.
به گزارش فرارو، حسین شریعتمداری در سرمقاله امروز خود، رحیم مشایی را قائم مقام احمدینژاد دانست و برای چندمین بار شدیدا به وی انتقاد کرد.
شریعتمداری معتقد است سخنان مشایی تکرار بیكم و كاست ديدگاههاي شرك آلود منافقين و سلطنت طلبها است، اما با این وجود همچنان از احمدی نژاد دفاع کرد و گفت: «اصولگرايان، محال است رئيس جمهور محبوب خود را تنها بگذارند.»
مدیر مسئول روزنامه کیهان نوشت: «اعتراض كنندگان و منتقدان بينش و منش آقاي مشايي دوستداران واقعي رئيس جمهور محترم هستند كه حضور آقاي مشايي در كنار ايشان را آفتي خطرناك براي دولت اصولگرا و شخص رياست محترم جمهوري مي دانند و براي اين نگراني خود دلايل منطقي و شواهد مستحكمي نيز دارند.»
وی با تمجید از احمدینژاد تاکید کرد، عزيزمان دكتر احمدينژاد «برآمده از اصولگرايي» است و نه «برپاكننده آن» بنابراين بديهي است كه از يك سو مورد حمايت گسترده اصولگرايان باشد و از سوي ديگر با دشمنيهاي پيوسته دشمنان ملت روبرو باشد كه چنين بوده و هست.
شریعتمداری بدون اشاره به اظهارات رییسجمهور درباره اینکه "اظهارات مشایی، حرف دولت است" عنوان کرد که مخالفت با مشایی مخالفت با احمدینژاد نیست و رئيس جمهور محبوب و فداكارمان به طور طبيعي مصون از لغزش و خطا نيست و دقيقاً در همين نقطه است كه ميتواند مورد انتقاد دلسوزانه و خيرخواهانه دوستان اصولگرا نيز باشد.
مدیر مسئول کیهان گفت: «اظهارات آقاي رحيم مشايي تكرار بي كم و كاست همان ديدگاه هاي شرك آلود و استعمارپسند گروهك هاي حقيري نظير منافقين و سلطنت طلب ها و... است.»
وی مشایی را قائم مقالم احمدینژاد خواند و اضافه که مسئله مشايي در حدي نيست كه به يكي از مسائل پررنگ رسانهاي تبديل شود.
شریعتمداری در پایان با تاکید بر حمایت قاطع از احمدینژاد و با فتنهگر خواندن مشایی نوشت: «اصولگرايان با شناخت دقيق و مستندي كه از هويت وابسته و ستون پنجمي فتنه گران دارند، محال است رئيس جمهور محبوب خود را تنها بگذارند.»
پرسشها و راهکارهایی برای اصولگرایان
امیر محبیان در سرمقاله امروز روزنامه رسالت با عنوان "اصولگرایان و آینده پیشرو" به بحثی تئوریک درباره وضعیت این جریان سیاسی در کشور پرداخته است. محبیان در این یادداشت خود سوالهای را مطرح کرد که جریان اصولگرایی باید به آنها پاسخ دهند.
وی معتقد است که جريان اصولگرايي به مقطعي حساس و ويژه در تاريخ حيات سياسي خود رسيده است.
پرسشهایی که این روزنامهنگار برجسته اصولگرا مطرح کرد عبارتند از:
الف- آيا تصوير "اصولگرايي" موجود مطلوب است يا خير؟ و يا صرفا اسم مشترک بر همه آن کساني است که جريان تجديد نظر طلب را نفي ميکنند؟
به عبارتي، آيا با تحولات شديد پديد آمده سياسي و حذف و يا سکوت و يا حضور غير موثر رقيب تاريخي اين جريان، اکنون ما شاهد "اصولگرايي" هستيم يا "اصولگراياني" که در نام و عنوان مشترک ولي در گرايش ها مختلف الجهت و بعضا در مسيرها متنافر؟
ب- با توجه به مسائل نوپديد جامعه ايراني و پرسشها و معضلات نسلنو، تعاريف، تقسيم بنديها، مراجع فکري و خط مشيها و رويکردهاي پيشين اصولگرايان براي اداره صحنه سياسي کافي و مفيد است يا خير؟
ج- آيا روابطي که پيش از اين توسط جريانات و احزاب اصولگرا با يکديگر، با شيوخ و ريش سفيدان، با روحانيت و تشکلهاي روحاني و حتي با مقام ولايت تعريف شده است، هنوز کارايي دارد يا پس از حدود سه دهه بايد تعاريف جديدي را پيشنهاد کرد؟
د- فضاي سياسي آينده را چگونه بايد ترسيم کرد؟ در رقابت با اصلاح طلبان جديد، در رقابت با اصلاح طلبان باقيمانده، در فضاي بدون رقابت و يکه تازانه، يا در رقابت با نيروهاي اصولگراي ديگر؟ يا به عبارتي نبرد اصولگرا- اصولگرا.
ه- با توجه به دستاوردهاي به دست آمده طي سه دهه بويژه دهه اخير آيا بايد سطح توقع حکومتي در حوزه دينداري از توده مردم چون گذشته تعريف شود و يا تعاريف جديدي ممکن است که گستره بيشتري را زير چتر ارزش هاي نظام جمع کرده و از سطح اصطکاک حکومت با مردم بکاهد؟
محبیان در ادامه با بیان که اصولگرایان همواره بر طبل "فقر تئوريک" جريان اصلاح طلب کوبيدهاند نوشت: «ولي بايد بپذيريم که "اصولگرايان" نيز علي رغم اتصال به منابع بسيار مهم علمي در حوزه و دانشگاه هيچ گاه تلاشي جدي براي افزودن بر غناي تئوريک خود و پاسخگويي راهبردي به پرسش هاي نظام ننمودهاند.»
محبیان برای بازنگری در اصولگرایی چند پیشنهاد ارائه کرد این پیشنهادات به این شرحاند:
1- به تعريف مجدد اصولگرايي پرداخته و ارائه شاخصه هاي ملموسي را براي آن در سطح انديشه، قول و فعل
2- آسيب شناسي جدی روند گذشته
3- طراحی آرايش سياسي آتي کشور در همه سناريوهاي محتمل واقع بينانه
4- تشکیل ستاد فراگیر يا شوراي عالي اصولگرايان و تصویب مانیفست و یا اعلامیه مواضع
5- وزن کشي مجدد نفوذ رجال سياسي، مذهبي اصولگرا و احزاب از جهت ميزان نفوذ و پذيرش مردمي
6- گردآمدن اصولگرايان حول سه محور عقلانيت، اعتدال و دينداري مسئولانه