آگاه
کد خبر: ۳۹۸۲۰

فلسفه در عصر جنگ های جهانی در گفت و گو با والزر


استاد دانشگاه پرینستون معتقد است سیاهی‌ها و جنگهای جهانی باعث می‌شود قرن بیستم، قرن پر افتخاری برای فلسفه به شمار نرفته و چیزی برای افتخار کردن نداشته باشد.

پروفسور مایکل والزر از فیلسوفان سیاسی معاصر و استاد بازنشسته مؤسسه مطالعات پیشرفته دانشگاه پرینستون است. حوزه مطالعاتی والزر حوزه‌های وسیع و گسترده‌ای هستند که از جمله می‌توان به نظریه جنگهای عادلانه و ناعادلانه، ملی‌گرایی، مطالعات قومی، عدالت اقتصادی، نقد اجتماعی، رادیکالیسم، تساهل و تعهدات سیاسی اشاره کرد.

مایکل والزر در مورد اینکه آیا قرن بیستم بهترین قرن در تاریخ فلسفه است، گفت: البته این به این معنا نیست که همه فیلسوفان این قرن را در یک گروه قرار دهیم و همه آنها را سرزنش کنیم. باید توجه داشت در این قرن، جان رالز یک استثنا بود. ولی معلوم است که او به تنهایی قادر نبود این قرن را حفظ کند.

والزر در ادامه یادآور شد: برای بررسی این قرن باید دوران افلاطون و ارسطو، یا عصر دکارت و اسپینوزا یا دوران هیوم و کانت را در نظر داشت. این دوران و فلاسفه مطرح در آن به ما درباره این قیاس بیشتر خواهند گفت.

وی یادآور شد: قصد دارم در این جا بحثی را درباره مسائل عینی در سیاست مطرح کنم و نمی‌دانم چگونه می‌شود بین سیاست و فلسفه در این بحث ارتباط برقرار کرد ولی باید توجه داشت این قرن، قرن ظلم و ستم و استبداد بوده است. ما در این قرن شاهد به وقوع پیوستن دو جنگ جهانی هستیم. در این قرن شاهد کشتارهای گسترده بوده‌ایم.

استاد دانشگاه پرینستون در پایان خاطر نشان کرد: بر این اساس، قرن بیستم عصر خوبی برای فلسفه نبوده و فلسفه چیزی برای افتخار کردن ندارد.

ارسال نظرات
خط داغ