آگاه
کد خبر: ۱۶۷۷۶

روزنامه ی نیویورک تایمز:

رئیس جمهور آینده امریکا با ایران چگونه برخورد خواهد کرد؟

رئیس جمهور آینده امریکا با ایران چگونه برخورد خواهد کرد؟

به گزارش سرویس بین الملل فرارو؛ روزنامه ی نیویورک تایمز در مقاله ای به موضوع نحوه ی برخورد رییس جمهور آینده امریکا با ایران هسته ای و به کارگیری زور علیه تهران برای ممانعت از پیشرفت اتمی اش پرداخته که در زیر می خوانید:

امكان اقدام نظامي براي متوقف كردن برنامه تسليحات هسته اي - حتي اگر به صورت تئوري باشد - فكر وحشت آوري است ولي اين تنها دولت خوش خيال بوش نيست كه در مورد آن صحبت مي كند.

البته هيچ رييس جمهور يا رييس جمهور احتمالي هر گز گزينه نظامي را كنار نخواهد گذاشت و باراك اوباما وجان مك كين نيز از اين امر مستثني نيستند.

مطلب حائز اهميت این است كه اين روزها در محافل سياسي واشنگتن - در مطالعات، تفاسير، نشست ها ، گزارش ها و همايش هاي كنگره - افراد منطقي از هر دو حزب (جمهوريخواه و دمكرات) به طور جدي مشغول بررسي گزينه به اصطلاح نظامي به همراه ابتكارهاي ديپلماتيك جديد هستند.

يكي از كامل ترين مباحثات در گزارشي توسط "مركز سياسي دو حزبي" مستقر در واشنگتن صورت گرفته است. اين مركز توسط چهار سناتور پيشين براي تدوين راه حل هاي سياسي مورد قبول دو حزب تأسيس شده است.

اين گزارش هشدار مي دهد كه دولت بعدي "احتمالا فرصتي كم و گزينه هاي محدودتري براي برخورد با اين تهديد دارد." و به بررسي راهبردهايي مانند مسدود كردن واردات بنزين ايران مي پردازد ولي همچنين مي گويد كه " ضربه نظامي يك گزينه ملموس است و بايد به عنوان آخرين راه چاره باقي بماند."

نوسيندگان گزارش مزبور عبارتند از دنيس راس، مشاور ارشد آقاي اوباما در امور خاورميانه ، و دان كوتز سناتور پيشين و مشاور مك كين.

اشتون كارتر ، يك مقام ارشد وزارت دفاع آمريكا در دولت كلينتون مقاله اي را براي ُمركز براي امنيت جديد آمريكا " كه يك مؤسسه پژوهشي متشخص و دو حزبي است، نوشت . در اين مقاله تأكيد مي شود كه اقدام نظامي بايد به عنوان تنها يك حزء تشكيل دهنده يك راهبرد جامع تلقي شود "ولي عنصري از هر گزينه واقعي" مي باشد.

در همايشي در ويرچينيا كه در ماه سپتامبر از طرف ُمؤسسه واشنگتن براي سياست خاور نزديكُ تشكيل شد نمايندگان آقاي مك كين و آقاي اوباما اصرار ورزيدند كه آمريكا بايد بر جلوگيري ايران از توسعه بمب تمركز كند و نه اين كه اجازه دهد ايران بمب توليد كند و سپس استفاده از آن را منع نمايد.

مكس بوت از گروه مك كين اعلام كرد كه "مك كين صبر نخواهد كرد تا اين حقيقت به وقوع بپيوندد." مك كين قبلا گفته بود كه پذيرفتن خطر يك اقدام نظامي شايد بهتر از كنار آمدن با يك سلاح هسته اي ايراني باشد.

ريچارد دنزيگ نماينده آقاي اوباما گفت نامزد وي معتقد است كه يك حمله نظامي به ايران گزينه ي "وحشتناكي" است ولي "شايد به اين صورت باشد كه در اين دنياي وحشتناك ما بايد با چنين گزينه وحشتناكي" كنار بياييم." آقاي اوباما در دوره آغازين مبارزات انتخاباتي اعلام كرد كه وي به عنوان رييس جمهور در اولين سال رياست جمهوري خود با رييس جمهور ايران آقاي احمدي نژاد و ديگران مذاكره خواهد كرد. (وي از آن زمان به بعد چنين تعهدي را اصلاح كرده است.)

با توجه به بحران اقتصادي و بحران هاي ديگر، اگر بيشتر مردم آمريكا از اين بحث بي اطلاع باشند، شگفت آور نيست. چيزي كه مرا عصبي مي كند، رويدادهاي بعد از جنگ عراق است.

در آن روزها آمريكايي ها از تكاني كه از حادثه 11 سپتامبر خورده بودند به خود مي پيچيدند و بر شكار القاعده در افعانستان تمركز داشتند. ولي در واشنگتن خيلي سريع صحبت به هدف بعدي يعني عراق كشیده شد.

مقامات دولت بوش بحث را هدايت كردند ولي كارشناسان، همدست آنها بودند. قبل از آن كه مردم آمريكا بدانند چه اتفاقي در حال رخ دادن است، پرسش در محافل سياسي ، مطرح و پاسخ داده شد: آيا ايالات متحده به دنبال صدام حسين خواهد رفت؟ حتما.
اين بار مباحثات چندان يك جانبه نيست. بيشتر كارشناسان تأييد مي كنند كه اقدام نظامي خطرات بزرگي را به بار مي آورد و هيچ تضميني براي نابودي برنامه هسته اي ايران ارائه نمي دهد.

هر دو نامزد رياست جمهوري نيز ابتكارهاي ديپلماتيك جديد را قول داده اند. آقاي مك كين از تحريم هاي شديدتر سخن مي گويد و آقاي اوباما يك نگرش جامع همراه با مجازات هاي شديدتر ، مشوق هاي بهتر و گفت و گوهاي مستقيم با ايران را پيشنهاد مي كند.

آقاي راس كه مذاكره كننده ارشد جورج بوش پدر و بيل كلينتون در خاورميانه بود گفت قبل از جنگ عراق تقريبا تمامي صحبت ها بر اقدام نظامي تمركز داشت. وي مي گويد اين بار كارشناسان نگاهي سخت تر و اصولي تر به همه ي گزينه ها - از جمله استفاده از زور - دارند زيرا تلاش هاي ديپلماتيك نتوانسته است سرعت ايران را براي كسب مهارت در فن آوري هسته اي كند كند.

وي گفت "مي خواهم فكر را تمركز كنم و به مردم بفهمانم كه ُببينيد، اين امر جدي است و نمي خواهيد تنها آن دو گزينه - جنگ يا كنار آمدن با بمب ايران - براي شما باقي بماند.ُ"

در حالي كه پيش بيني مي شود ايران تا سال 2010 سوخت كافي براي ساخت يك سلاح هسته اي توليد مي كند، رييس جمهور بعدي بايد فكر خود را به سرعت متمركز كند. ما اميدواريم كه او بر خلاف جورج بوش مباحثات عمومي گسترده تري را در مورد تمامي گزينه هاي آمريكا و هزينه گزاف جنگي ديگر تشويق كند. من قطعا بسيار بيشتر ترديد خواهم داشت.

ارسال نظرات
خط داغ