طرح اتهام به چند مقام سابق دولت احمدي نژاد
مشاور احمدي نژاد عوامل تورم را معرفي کرد
روساي بانک مرکزي، وزير سابق اقتصاد و نمايندگان مجلس از سوي مشاور احمدي نژاد به عنوان عوامل تورم و گراني و نابساماني اقتصادي معرفي شدند.
علي ذبيحي ضمن حضور در جلسه انصار حزب الله در سخناني اتهاماتي را متوجه اعضاي سابق کابينه احمد ي نژاد کرد.
وي از سويي نمايندگان را به خاطر عدم اجازه به دولت براي برداشت دو ميليارد دلار مورد شماتت قرار داد و از سويي به طور تلويحي وزير معزول اقتصاد و روساي بانک مرکزي را به بسترسازي براي استفاده «دزدها» و «هدر دادن پول نفت» متهم کرد.
وي در بخش ديگري از اظهاراتش از کساني سخن گفت که با خرج 20 ميليارد تمام تخم مرغ هاي کشور را خريده و نابود کرده بودند تا کمبود تخم مرغ ايجاد کنند.
سه سال پيش در فاصله يک هفته يي مرحله اول تا دوم انتخابات همه شاهد بوديم که توفان ها به راه افتاد و شروع کردند به تخريب، آن هم نه تخريب هاي معمولي بلکه از نوع سنگين، ولي باز هم نتوانستند کاري کنند؛ چرا که وقتي خداوند تصميمي مي گيرد که بايد محقق شود، اگر عالم و آدم هم جمع شوند و بخواهند توطئه کنند، نمي توانند کاري از پيش ببرند و آنچه بايد، اتفاق مي افتد.
ذبيحي ادامه داد؛ کساني که مي گفتند احمدي نژاد رجل سياسي نيست، مي بينند امروز نه ايران بلکه عالم و آدم متوجه شدند که ايشان نه تنها يک رجل سياسي است، بلکه يک سر و گردن از رجال سياسي معروف ديگر بالاتر است.
وي با بيان اينکه در طول تاريخ بعد از انقلاب در هيچ دوراني کار به اين حدي که در اين دولت انجام شده، نبوده است، يادآور شد؛ ولي ببينيد همين دولت را چگونه مورد بازخواست قرار مي دهند. برخي مي گويند مگر دولت قرار نبود پول نفت را سر سفره هاي مردم بياورد.
آخر پول نفت که به جيب دولت نمي رود، بلکه وارد خزانه مي شود و تا مجلس مصوب نکند و ميزان بودجه را به دولت ندهد، دولت نمي تواند يک ريال هم اضافه تر هزينه کند.
وي در ادامه گفت؛ از دو سال پيش رئيس جمهور مي دانست اين گراني ها به وجود مي آيد و فشار مي آورد؛ بنابراين دو ميليارد و 100 ميليون دلار را از مجلس تقاضا کرد که اجازه بدهند دولت کالاهاي اساسي بخرد، ولي مجلس هفتم موافقت نکرد و مجلس هشتم هم زماني تصويب کرد که آن پول نصف کاري را که دولت مي خواست انجام دهد هم پوشش نمي داد.
ذبيحي بزرگ ترين هدررفت بودجه ناشي از نفت را به عده يي خاص و از کانال هاي غيرقانوني و بعضاً با پوشش قانون مربوط دانست و گفت؛ به طور مثال دو سال رئيس جمهور شخصاً تلاش کرد وزير امور اقتصادي و دارايي آن زمان يعني آقاي دانش جعفري ليست افرادي را که از تسهيلات بانکي استفاده کرده اند به رئيس جمهور ارائه کند، ولي تا آخرين لحظه يي که ايشان وزير بود، اين اتفاق نيفتاد. بعداً وقتي ليست ارائه شد، بررسي و مشخص شد تقريباً بين 3 تا 4 هزار نفر در کشور هستند که بيشترين تسهيلات بانکي را استفاده کرده اند، در حالي که دولت مي گويد در راستاي عدالت، اين تسهيلات مربوط به همه مردم است.
مشاور رئيس جمهور در مديريت منابع انساني افزود؛ در هر بخشي که وارد مي شويم، مي بينيم سرمايه هاي مملکت در دست يک عده خاص بلوکه شده است. همين افراد هستند که هر جور دلشان مي خواهد با مردم رفتار مي کنند و بازار و اقتصاد را به هم مي ريزند، قيمت مسکن را بالا مي برند و قيمت پودر رختشويي و شير را به هم مي ريزند.
کسي که طي 20 سال صدها ميليارد خورده و برده است، آيا برايش کاري دارد که 10 ،20 ميليارد خرج کند و هرچه تخم مرغ در کشور وجود دارد بخرد، نابود کند و کمبود تخم مرغ ايجاد کند؟ اين کارها را انجام مي دهند و پول در راه کسب قدرت، بالابردن عده يي و زمين زدن يک عده ديگر است.
ببينيد پول هاي ميلياردي که در انتخابات هاي مختلف خرج مي شود، هزينه تبليغاتي اينها را چه کسي مي دهد و اين پول ها از کجا مي آيد؟وي ادامه داد؛ چرا تا الان وزير اقتصاد و دو بار رئيس کل بانک مرکزي را عوض کرده و مديران زيادي را تغيير داده است؟
براي اينکه اين منفذهاي گشادي که از آن به طور ميلياردي بودجه هاي نفت به جيب عده يي خاص مي رود، بسته شود و بودجه به جيب مردم برگردد. حالا هم مي گويند بايد بانک مرکزي را از دست دولت خارج و به شکل هيات امنايي اداره کرد.
بودجه يي که در دولت طي يک سال مصرف مي شود با بودجه يي که مجلس و قوه قضائيه دارد قابل مقايسه نيست. کل بودجه مجلس و قوه قضائيه دو درصد هم نمي شود و 99 درصد بودجه دولت است.
آيا انصاف است که بانک مرکزي را از دست دولت بيرون بکشند؟ حالا چرا اين مساله را مطرح مي کنند چون اگر اين کار را نکنند، دست دزدها و آن دو سه هزار نفر خاص رو مي شود و پول هاي ميلياردي که مي خورند مشخص مي شود.
ذبيحي با بيان اينکه در طول اين سه سال بيش از دو برابر 30 سال گذشته وزرا بازخواست و از آنها سوال شده است، افزود؛ هر روز که به مجلس برويد يک تعداد از وزرا و معاونان شان را در آنجا مي بينيد يعني اينها به جاي آنکه در محل کارشان باشند و براي مردم کار کنند، دائماً از آنها سوال مي شود. حالا فکر مي کنيد اين سوال ها چيست؟ مثلاً اينکه نماينده مجلس مي گويد چرا فلاني را که من گفتم به عنوان «مدير» فلان بخش بگذار، شخص ديگري را جايگزين کردي؟