آگاه
کد خبر: ۱۵۷۲۴

كوچك زاده: انحصارطلبي اصلاح طلبانه!


دكتر مهدي كوچك زاده نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي در روزنامه کیهان درباره شروط خاتمی برای حضور در انتخابات چنین نوشته است:

آقاي خاتمي در ديدار دست اندركاران خبرگزاري ايلنا دو پيش شرط براي ورود به عرصه نامزدي انتخابات رياست جمهوري دهم مطرح نموده اند كه عيناً و به نقل از اين خبرگزاري ذكر مي شود: «براي شركت در انتخابات دو پيش شرط دارم؛ پيش شرط اول اين كه بتوانم با ملت بر سر خواسته هايشان تفاهم كنم.

به اعتقاد من خواست قلبي و تاريخي مردم ايران «آزادي، پيشرفت و عدالت» است در عين سازگاري اين امور با دين و ارزش هاي معنوي و فرهنگي و اين همان گفتمان اصيل اصلاح طلبي است كه در آينده تلاش مي كنم به صورت مدون آن را به جامعه ارائه نمايم. اگر بر سر اين موضوع بتوانم با جامعه به تفاهمي روشن دست يابم و اين خواسته ها در ميان اقشار مختلف جامعه جنبه خودآگاهي يابد به پيش شرط نخست خود دست يافته ام.»

خاتمي در تبيين پيش شرط دوم خود براي شركت در انتخابات گفت: «با ساز و كارهاي موجود تا چه حد امكان عملي كردن برنامه ها براي رئيس جمهوري فراهم است؟ اگر واقعاً امكان اجراي برنامه ها وجود نداشته باشد و موانعي بر سر راه قرار گيرند، ارائه بهترين و كامل ترين برنامه به مردم نيز به منزله اغوا و فريب مردم است.»

اولاً براي معلوم شدن اينكه خواست قلبي و تاريخي مردم طبق اعتقاد آقاي خاتمي «آزادي، پيشرفت و عدالت» است يا نه راهي جز مراجعه به آراي مردم وجود ندارد و آقاي خاتمي براي اينكه خود را در انتخابات نامزد كند راي مردم به اعتقاد خود را شرط كرده است يعني اگر مردم به ايشان راي بدهند ايشان نامزد خواهد شد!! و اين نتيجه را به عنوان شرط مطرح كردن، منطقي به نظر نمي رسد.

لازمه ديگر تحقق شرط اول آقاي خاتمي براي نامزدي رياست جمهوري دهم آنست كه ملت آنچه از نظر ايشان «خواست تاريخي و قلبي مردم» است بپذيرند و به اعتقاد ايشان خواست قلبي و تاريخي مردمي كه با شعار تاريخي «استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي» انقلاب را به پيروزي رساندند و از گردنه هاي صعب توطئه هاي رنگارنگ استكبار با «شهادت» بهترين فرزندان خود تا به امروز عبور داده «آزادي، پيشرفت و عدالت» است!! اگر چه آقاي خاتمي خواست قلبي و تاريخي ملت ايران، كه از نظر ايشان بايد همان «آزادي، پيشرفت و عدالت» باشد را بطور خيلي اجمالي با دين و ارزش هاي معنوي و فرهنگي سازگار مي خواند اما لااقل حسب ظاهر اين فرمايشات استقلال و جمهوري اسلامي به عنوان دو جزء مهم اصلي ترين شعار انقلاب اسلامي «استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي» جايگاهي درخواست تاريخي و قلبي ملت ايران ندارد!!! آقاي خاتمي البته به عنوان كسي كه با شعار اصلاح طلبي و وعده دستاوردهاي آن 8 سال بر كرسي رياست جمهوري تكيه زده بود در ادامه وعده مي دهند كه در آينده تلاش خواهند كرد گفتمان اصلاح طلبي را مدون نمايند!!!

و اي كاش روزي امكان پرسش رو در روي اين سؤال از جناب خاتمي فراهم شود كه اگر تازه بنا داريد «با تلاش»!!! گفتمان اصلاح طلبي را مدون كنيد و به جامعه ارائه نماييد پس در آن 8 سال رياست بر جمهوري اسلامي كدام تئوري را در اداره و رتق و فتق امور اين مردم و نظام مظلوم به كار بسته بوديد؟!!! نكند از سر همين بلاتكليفي و ندانستن آنچه شعارش را مي داديد خود و ملت مظلوم را با بحرانهاي 9 روز يكبار دست به گريبان مي ساختيد؟

بنظر اينجانب مراجعه به اعتقاد امام«ره» در مورد خواست قلبي و تاريخي ملت مي تواند راه مناسبي براي تفاهم باشد:

امام«ره» در صحيفه نور جلد 6 صفحه 258 مي فرمايند:
«بدبختي ملت ما آنوقتي است كه ملت ما از قرآن جدا باشند، از احكام خدا جدا باشند، از امام زمان جدا باشند، ما آزادي در پناه اسلام مي خواهيم استقلال در پناه اسلام مي خواهيم، اساس مطلب اسلام است.

معرفي كردم من به شما، اين اشخاصي كه اسلام را كاري به آن ندارند، روحانيت را هم هيچ كاري به آن ندارند، مي خواهند يك مملكت غربي درست كنند براي شما، آنهايي كه حسن نيت دارند، نيت سوء ندارند و نمي خواهند دوباره رژيم برگردد، با او هم بد هستند، اينها مي خواهند يك مملكت غربي براي شما درست كنند كه آزاد هم باشيد، مستقل هم باشيد اما نه خدايي در كار باشد و نه پيغمبر و نه امام زماني و نه قرآني و نه احكام خدا، نه نمازي و نه هيچ چيز. شما شهادت را براي خودتان فوز مي دانيد براي اينكه مثل مثلاً سوئيس بشويد؟ شما قرآن را مي خواهيد.

شما براي اسلام قيام كرديد. اينهمه رنج و زحمت كه روحانيت برد و مي برد براي اسلام است. مسير ما اسلام و اسلام مي خواهيم. ما آزادي كه اسلام در آن نباشد نمي خواهيم. ما اسلام مي خواهيم. آزادي كه در پناه اسلام است، استقلالي كه در پناه اسلام است ما مي خواهيم. ما آزادي و استقلال بي اسلام به چه دردمان مي خورد؟ وقتي اسلام نباشد، وقتي پيغمبر اسلام مطرح نباشد، وقتي قرآن اسلام مطرح نباشد هزار تا آزادي باشد، ممالك ديگر هم آزادي دارند، ما آن را نمي خواهيم. دشمن خودتان را بشناسيد من حالا دارم معرفي مي كنم... بشناسيد آنها را من حجت را دارم تمام مي كنم بر ملت ايران من مي بينم بدبختي هايي كه از دست همين اشخاصي كه فرياد آزادي مي كشند براي ملت ايران، من بدبختي را دارم مي بينم!»

و يا در جلد7 صفحه61 مي فرمايند:
«اين تحول عظيمي كه در اين ملت پيدا شد، يك تحولي بود كه فقط براي اين معنا كه مثلا رژيم نباشد؟ يا دنباله داشت؟ رژيم نباشد، حكومت اسلامي باشد، اساس او بود، اساس آن بود كه مي خواستند قرآن حكومت كند در اين كشور. موانع را برداشتند كه حكومت، حكومت اسلامي باشد نه اينكه همه مقصد اين بود كه فقط آزاد باشيم. همه مقصد اين بود كه مستقل باشيم؟! ايران مي خواست كه مثل مملكت مثلا سوئد باشد؟! آزاد هستند مستقل هم هستند، اما اگر از قرآن در آن خبري نباشد، باز هم چنين مي خواهد؟ ايراني ها اين را مي خواستند كه قرآن باشد يا نباشد؟

اسلام باشد يا نباشد؟ ما آزاد باشيم، ما آن جهت حيواني مان اشباع بشود كاري به معنويات ما ديگر نداريم؟! ايران جوانهاي خودش را براي اين داد؟! يا ايران متحول شده بود به يك ملت صدر اسلامي؟ يك جوان هايي مثل جوان هاي صدر اسلام كه شهادت را براي خودشان فوز مي دانستند مي گفتند شهيد هم بشويم سعادتمنديم. مساله اين بود و مساله اين هست.»

اما در مورد سؤالي كه به عنوان پيش شرط دوم براي ورود به عرصه نامزدي انتخابات رياست جمهوري طرح شده: با سازوكارهاي موجود تا چه حد امكان عملي كردن برنامه ها براي رئيس جمهوري فراهم است؟ اگر واقعا امكان اجراي برنامه ها وجود نداشته باشد و موانعي بر سر راه قرار گيرند، ارائه بهترين و كامل ترين برنامه به مردم نيز به منزله اغوا و فريب مردم است.

بايد گفت در عين ابهام آميزبودن شايد طرح چند سؤال به شفاف سازي شرط دوم ايشان كمك نمايد:
منظور آقاي خاتمي از «سازوكارهاي موجود» كه براي عملي كردن برنامه هاي رياست جمهور به آنها با ديده ترديد نگريسته شده چيست؟

آيا آقاي خاتمي ظرفيت هاي عظيم قانون اساسي، رهنمودهاي حكيمانه و الهي حضرت امام(ره)، و يا هدايت ها و حمايت هاي هوشمندانه رهبري نظام (كه بارها از آن بهره هاي حياتي برده اند) را براي عملي كردن برنامه هايي كه در آينده قصد دارند براي مدون نمودن آنها تلاش كنند، با ديده ترديد نگريسته و ناكافي مي دانند؟

با فرض ارائه بهترين و كامل ترين برنامه ها (البته بعد از تدوين مباني اصلاح طلبي كه انشاءالله قصد دارند در آينده براي تدوين آن تلاش كنند!) و برطرف شدن همه موانع مورد نظر آقاي خاتمي، آيا آقاي خاتمي سهمي هم براي كاستي در توانايي هاي خود و يا كارشكني دوستان نادان يا دشمنان دوست نماي نفوذي، كه البته در همه جبهه ها و جريانات سياسي حضور دارند و در جبهه اصلاحات و اطراف ايشان هم كم نبودند، در ممانعت از به عمل درآوردن برنامه هايشان قائل شده اند؟

و در اين صورت اگر ايشان ضعف ها و ناتواني هاي تجربه شده خود را در دوران 8 ساله رياست جمهوري به مردم نگويند و دوستان نادان و دشمنان دوست نما را از خود نرانند و به مردم معرفي نكنند، اغوا و فريب مردم محسوب نخواهد شد؟

اينجانب اگر نام آقاي خاتمي را در بالاي مطالب ذكر شده از سوي ايشان به عنوان شروط ورود به عرصه انتخابات دهم رياست جمهوري نمي ديدم، تصور مي كردم كسي كه مردم را در مورد مطالباتشان بدون توجه به سابقه و فريادهايشان با خود هم نظر مي خواهد و تنها موانع اجرايي كردن برنامه ها و خواست هايش در كرسي رياست جمهوري را در بيرون خود جستجو مي كند واقعا به چه گفتماني معتقد است؟ با خود انديشيدم اگر نام چنين گفتماني را انحصارطلبي بگذارم تا چه حد به خطا رفته ام؟ و وقتي يقين كردم اين سخنان از پرچمدار اصلاح طلبي صادر شده است، آن را انحصارطلبي اصلاح طلبانه نام گذاشتم و قضاوت در اين تشخيصم را به كساني واگذاردم كه حب و بغض آنها را كر و كور نساخته است.

ارسال نظرات
خط داغ