آگاه
کد خبر: ۱۴۶۴۷

تحلیل كريستين ساينس مانيتور از بحران انرژی در ایران

بحران انرژی تلاشهای اتمی ایران را توجیه می کند

بحران انرژی تلاشهای اتمی ایران را توجیه می کند

به گزارش سرویس بین الملل فرارو؛ "كريستين ساينس مانيتور" در مطلبی که در زیر می خوانید، به بحران انرژی در ایران و ضرورت دست یابی به انرژی اتمی پرداخته است:

در يك روز داغ تابستاني، برق قطع مي شود و بار ديگر يك پيشخدمت هتل در آسانسور به دام مي افتد. طبق روال هميشگي، كارمند ميز اطلاعات يك آچار فرانسه را بر مي دارد و شروع به بالا رفتن از پله ها مي كند.

ايرانيان در يك بحران انرژي قرار دارند به طوري كه كارشناسان خارجي و مقامات ايراني مي گويند اين بحران را در بلند مدت و تنها از طريق نيروي هسته اي مي توان حل كرد. ولي سوء ظن غرب مبني بر اين كه ايران در كنار نيروي برق، خواستار تسليحات هسته اي مي باشد، موجب اعمال يك رشته تحريم هاي سازمان ملل و ايالات متحده شده است.

براي بسياري از مردم ايران، تصميم شنبه گذشته مبني بر قول به هند براي باز كردن درهاي آن به سوي تجارت هسته اي يك معيار دوگانه است. و اين تصميم كه از سوي "گروه تأمين كنندگان هسته اي" و به منظور پايان دادن به موقعيت منفور هند صورت گرفت، مي تواند موجب تقويت تهران در خودداري آن از توقف غني سازي اورانيوم و حتي تشويق آن به ساخت بمب شود. هند در سال 1974 يك بمب هسته اي را مورد آزمايش قرار داد، هر گز پيمان منع اشاعه هسته اي را امضا نكرد و به بازرسان خارجي اجازه بازرسي نداد.

مير جاودانفر نويسنده كتاب "ابوالهول هسته اي تهران" كه در اسراييل مستقر است مي گويد "اين كار به افراط گرايان مي گويد؛ بايد دو كار را بكنيد: اول بمب بسازيد. و سپس با آمريكا دوست شويد، و آنگاه يك قدرت هسته اي و داراي حق خريد هر آنچه كه مي خواهيد، خواهيد بود."

جاودانفر مي گويد اگر سياست را كنار بگذاريم "نياز ايران به انرژي هسته اي قابل توجيه است. براي ايران بسيار حائز اهميت است تا منابع ديگري از انرژي را به ويژه انرژي غير نفتي و غير گازي را پيدا كند."

ايران داراي بزرگ ترين ذخاير نفتي و گازي در جهان است. ولي افزايش فزاينده مصرف، يارانه هاي سنگين، اتلاف انرژي، و خشكسالي موجب قطع برق روزانه به مدت دو تا چهار ساعت در ساعات پر مصرف روز شده است.

مقامات انرژي مي گويند در طول 15 سال گذشته ميزان مصرف انرژي سالانه بين 8 تا 10 درصد افزايش يافته و ظرفيت ذخاير پايين است. آنها محاسبه مي كنند كه امسال به 37 هزار مگاوات انرژي نياز است ولي در بدترين ايام حدود 2000 تا 3000 مگاوات كمبود انرژي وجود دارد.

قرار است كه نيروگاه هسته اي ساخت روسيه در بوشهر 1000 مگاوات برق توليد كند ولي راه اندازي آن پيوسته به تأخير افتاده و شايد تا پايان سال جاري راه اندازي نشود.

محمد احمديان، معاون وزير انرژي به مدت 11 سال و تحصيل كرده انگليس كه اكنون مشاور وزير است مي گويد "در دو تابستان گذشته ، درست سر مرز بوده ايم." قرار است در سال هاي آينده توربين هاي گازي و حتي نيروگاه هاي ذغال سنگي ايجاد شوند.

در ماه آگوست، سازمان انرژي اتمي ايران با شش شركت داخلي قراردادهايي را منعقد ساخت تا مكان هاي مناسبي را براي نيروگاه هاي اتمي جديد پيدا كنند. مقامات رسمي سخن از طرح هايي براي ايجاد 19 نيروگاه 1000 مگاواتي به عمل آورده اند.

آقاي احمديان مي گويد "ما به طور جدي به نيروي هسته اي نياز داريم."

وي مي افزايد كه شبكه اي توسعه يافته توسط آژانس بين المللي انرژي هسته اي كه كليه متغيرهاي انرژي يك كشور را در بر مي گيرد، نشان مي دهد كه ايران در آينده به "تعداد قابل ملاحظه اي" از نيروگاه هاي هسته اي نياز خواهد داشت.

وي مي گويد "ما به خاطر نياز به انرژي هسته اي و فوايد آن ، همچنان به اين كار ادامه مي دهيم. ما به آن دست خواهيم يافت."

ولي هر گونه راه حل هسته اي در آينده اي دور قرار دارد . يك ديپلمات غربي مي گويد "بديهي است كه ايران به مدت سه سال تعليق كرد و هيچ چيزي به دست نياورد. و اكنون آنها مي بينند كه هند فنآوري را به دست مي آورد." بنابراين ايرانيان مي پرسند "چرا ما تنها كساني هستيم كه نمي توانيم اين كار را بكنيم؟"

ايران با بحران انرژي اغلب به نظر مي رسد عقب گرد كرده است: كمبود گاز در زمستان گذشته با هواي زير صفر درجه موجب بروز اعتراض در سطح ملي شد؛ قطع برق در تابستان امسال به معناي آن بود كه ژنراتورهاي برق در كنار پياده روها رديف شدند درست همان گونه كه در افغانستان و عراق معمول است.

يك كارشناس در تهران مي گويد "اگر بتوانيم فنآوري هسته اي به دست آوريم كه در واقع بي خطر و مقرون به صرفه باشد، اين كار درستي است زيرا با دوام است. در حال حاضر، كاري كه آنها مي كنند فوق العاده گران تمام مي شود و تا آينده اي دور نيز چنين خواهد بود.

ارسال نظرات
خط داغ