همایون شجریان امشب اولین کنسرت مستقل خود را به پایان میبرد
برای آنها كه همین چندی پیش، كنسرت «محمدرضا شجریان» را بی «همایون شجریان» دیدند، كنسرت این شبهای «همایون شجریان»، خوب و جبرانكننده بود. برای عده زیادی دیدن «همایون شجریان» مسلط روی صحنه، امیدواركننده بود؛ همین كه پسر به شیوه پدر اما با صدای خود، به بهترین شكل و رسم ممكن خواند و شبهای خوب و فرحبخشی رقم زد.
«همایون شجریان» امشب، در آخرین شب كنسرت خود، باز هم خواهد خواند تا خاطره او و گروه دستان به یكی از خاطرههای خوب جمعی علاقهمندان به صدای او و آواز سنتی باشد. گروه دستان، همان گروه همدل همیشگی است؛ آنها همچنان، در این شبهای كنسرت هم همان همدلی و همراهی غبطهبرانگیز را به نمایش میگذارند؛ گروهی كه هر كدام از اعضا و نوازندهها از گوشه و كنار جهان، هر بار به مناسبت اجرایی، گرد هم میآیند و اینبار هم به خاطر همین تناسب و هماهنگی است كه كارشناسان و اهالی فن از جوابهای درست و بجای نوازندهها به آواز «همایون» میگویند.
این شبها، آنها كه به تماشای خواندن «همایون» نشستند، او را با حال خوب و اتكا به نفس كافی دیدند. هرچند در شب اول كنسرت، به هوای اجازه گرفتن از پدر و استادش، در همان شروع برنامه، از صحنه پایین بیاید و به دستان پدر بوسه و برای عكاسان مطبوعاتی یك لحظه طلایی رقم بزند. پس تمام آن 2،3 هزار نفری كه به هوای شنیدن او آمدند، ریتمهای خوب شنیدند و حس خوب گرفتند. «همایون شجریان» بم خواند، اوج خواند و حق مطلب را ادا كرد و تصویری از یك موزیسین جوان را به نمایش گذاشت.
اگر هیچ لحظهای از این كنسرت و این شبها در ذهن كسی نماند، دونوازی دف و تمبك، تمبكنوازی و دفنوازی «بهنام سامانی» و «پژمان حدادی» در یادها میماند. بلیت هم بود و بازار هم چندان سیاه نبود و برنامهها هم دیر و كشدار نشد. عده زیادی آمدند و شهرستانیها هم بودند و جوانان زیادی هم حضور داشتند. آنها در گوشه دشتی و دستگاه شور و اصفهان، از حافظ و مولانا، عطارنیشابوری و عراقی، سیاوش كسرایی و فریدون مشیری شنیدند و عده زیادی مطمئن شدند؛ «وطن» سروده «سیاوش كسرایی» با صدای «همایون شجریان» تا به بازار بیاید ماندگار میشود.