ادامه سریال سرقت مجسمهها/ مجسمه "گرد افشانی" ناپدید شد
به دنبال سرقت سریالی مجسمههای شهر تهران در سال ۸۹، اثر حجمی «گردهافشانی» از آثار کوروش گلناری نیز طی چند روز گذشته ناپدید شده است.
کوروش گلناری هنرمند مجسمهساز در گفتوگو با خبرنگار هنرهای تجسمی فارس با اعلام این خبر گفت: در چند روزگذشته اثر چیدمان محیطی «گرده افشانی» که به سفارش سازمان زیباسازی تهران در اردیبهشت ماه سال 90 در ابتدای اتوبان حقانی جنب پارک آب وآتش نصب شده بود، ناپدید شده است.
وی افزود: اگر چه قسمتی از آن توسط مردم عادی آسیب دیده بود و بازسازی آن برای ایام عید شروع شده بود، اما به تازگی در یک حرکت ضربتی کل اثر ناپدید شده است.
گلناری درباره امکان ربودن این اثر از سوی مردم عادی هم گفت: بخشهایی از این اثر قطعات بزرگی داشت که برش کاری و جابجایی آن نیاز به وسایل مجهز و جرثقیل دارد.
این هنرمند مجسمهساز درباره پیگیری سرنوشت این اثر از طریق سازمان زیباسازی شهرداری هم گفت: بعد از این اتفاق سرنوشت این اثر را از مسئولان جویا شدم اما هیچ کدام از مسئولین ذیربط از جمله زیباسازی تهران، شهرداری و نواحی منطقه2 و فضای سبز منطقه از این که چه سازمانی اقدام به جمع آوری این اثر کرده است اطلاعی نداشته و یا نمیخواهند پاسخی بدهند.
این هنرمند درباره آن چه در محل ناپدید شدن اثر شاهد آن بوده است گفت: گواه شاهدان عینی و باقی ماندههای اثر نشانگر آن است که قطعات بزرگ اثر با برش گاز و هوا و هنگام روز جمع آوری شده است که قطعا مردم عادی در ملاء عام و هنگام روز به خود جرات چنین کاری را نمی دهند بنابراین اگر مسئولی به صورت خودسرانه دست به چنین کاری زده است، چرا نباید آن را آشکارا اعلام کند.
کوروش گلناری با گلهمندی از اقدامات خودسرانه برخی مسئولان گفت: تا کی باید شاهد این خودسریها باشیم؟ اثر هنری که مدتها زمان صرف ایده پردازی و اجرای وقتگیر آن شده و مبلغ زیادی هم برای آن هزینه شده است به یک باره ناپدید میشود و این برخورد در حال حاضر تبدیل به یک اپیدمی رفتاری برای مسئولین شهری شده است.
وی ادامه داد: شهر شاهد مدیریتهای موازی است که هیچ کدام برای فعالیت دیگری احترام قائل نیست و هم چنین در قبال حفظ و نگهداری اموال عمومی تعهدی دیده نمیشود، این در حالی است که در یکی از شهرهای آمریکا در دهه 60 یعنی 50 سال پیش، اثری از «کالدر» نصب شد و مباهات آمریکاییها به این است که اثر کالدر باعث رشد شعور شهروندی شده است و در این مدت هیچ کس حتی با اسپری رنگ به آن حمله نکرده است.
گلناری با اشاره به سرقت سریالی مجسمههای تهران در اواخر سال ۸۸ و اوایل ۸۹ تأکید کرد: این گونه برخورد با آثار هنری یعنی ربودن و نیست و نابود کردن اموال عمومی شهری و از سوی دیگر از بین بردن بخشی از فرهنگ جامعه و تخریب بیت المال که تبدیل به یک عادت شده است و قبل از این نیز مجسمههایی با ابعاد بزرگ و در تعداد بسیار از سطح شهر ربوده شدهاند و هیچ کس از سرنوشتشان خبر ندارد.
وی با طرح این پرسش که چه کسی مسئول حفظ آثار هنری-ملی در شهر تهران است،گفت: شاید تنها در حوزه مدیریت مقام ارشد شهرداری است که به این گونه اتفاقات که در این سال ها کم هم نبوده است، رسیدگی کند، در غیر این صورت این تخریب فرهنگی روز افزون باکج سلیقگی و برداشت غلط و تعابیر نامربوط عده ای کما کان ادامه خواهد داشت.
وی در پایان خاطرنشان کرد: اکنون باید منتظر واکنش مسئولین شهری باشیم که در مقابل این عمل چه واکنشی دارند. آیا این اثر به موقعیت اولیه خود باز میگردد یا سرنوشت مجسمههای ربوده شده را پیدا میکند.
به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی فارس، سرقت سریالی مجسمههای شهر تهران نخستین بار در سال ۱۳۸۹ از سوی خبرگزاری فارس آشکار شد و به دنبال آن در کمتر از سه ماه ۱۲ اثر حجمی برنزی شامل مجسمههای «ستارخان» واقع در خیابان ستارخان، «باقرخان» واقع در خیابان شهرآرا هر دو از آثار شهریار ضرابی، «صنیع خاتم» واقع در پارک ملت اثر حمید شانس، اثری از محمد مددی و مجسمه «زندگی» اثر فاطمه امدادیان در خانه هنرمندان و مجسمه «استاد شهریار» در مقابل تئاتر شهر اثر علی قهاری، مجسمه «مادر و فرزند» اثر هژبر ابراهیمی در شهرک غرب، مجسمه «ابن سینا» در پارک بهجتآباد، مجسمه «شریعتی» از آثار حمید شانس در پارک شریعتی، مجسمه برنزی پارک استقلال و مجسمه گوساله در دانشکده دامپزشکی به مرور از آخرین روزهای سال ۸۸ و اوایل سال ۸۹ از نقاط مختلف شهر تهران ناپدید شد.
به دنبال انتشار اخبار ناپدید شدن و سرقت این مجسمهها از سوی خبرگزاری فارس، پلیس تهران اعلام کرد که به زودی سارق این مجسمهها را دستگیر خواهد کرد و مجسمهها به تهران بازخواهند گشت.
اکنون حدود ۲ سال از این ماجرا میگذرد و علیرغم وعدههای پلیس و دیگر مسئولان برای پیگیری این ماجرا و شناسایی سارقان،هنوز هیچ سرنخی از این سارقان و مجسمههای ربوده شده در دست نیست.
این در حالی است که برخی از این مجسمهها بیش از ۷۰۰ کیلو وزن داشتهاند و برای ربودن آنها از جرثقیل استفاده شده است،بنابراین قطعا ربودن آنها از سوی سارقان عادی امکانپذیر نبوده است.
محمدباقر قالیباف شهردار تهران درباره این سرقتها به فارس گفته بود که موضوع ربوده شدن مجسمه های تهران کار افراد عادی نیست اما حسین کلخورانی معاون خدمات شهری شهرداری تهران هم در این باره اعلام کرده بود که این دزدی کار افراد ولگرد است که با کرایه جرثقیل اقدام به ربودن مجسمه های تهران کردهاند!
اگر چه بعد از ۲ سال هیچ اثری از این مجسمهها و سارقان آن پیدا نشد، اما شهرداری تهران وعده داد تا این آثار را به صورت فایبرگلاس بازسازی کند و به جای خود بازگرداند که بسیاری از این وعدهها هم عملی شد.
مردم و هنرمندان هنوز خاطره این سرقتها را فراموش نکردهاند، اما اکنون باز هم از سرقت و ناپدید شدن مجسمههای شهر تهران خبر میرسد و باعث نگرانی اهالی هنر و مردم شهر شده است که آیا باز هم قرار است شاهد ربودن و ناپدید شدن مجسمههای شهرمان درست در ایام تعطیلات نوروز که شهر از همیشه خلوتتر است باشیم و از آن بدتر آن که هنوز سارقان سرقتهای سالهای پیشین گرفتار قانون نشدهاند، بنابراین میتوانند باز هم در امنیت و آرامش دست به کار شوند.