چرا با وجود کاهش کمبود نفت، قیمتها همچنان بالا میمانند؟
در حالی که قیمت بنزین اخیراً کاهش یافته است، حتی با وجود بهبود مقطعی صادرات خاورمیانه، انتظار نمیرود که قیمتها به این زودیها به سطح قبل از جنگ برسد.
بازارهای نفت در حالی وارد یک دوره غیرمعمول میشوند که درگیری ایران همچنان در برزخ خطرناکی قرار دارد: کمبود عرضه در حال کاهش است، اما قیمتها میتوانند سرسختانه بالا بمانند.
به گزارش فرارو به نقل از آکسیوس، در حالی که قیمت بنزین اخیراً کاهش یافته است، حتی با وجود بهبود مقطعی صادرات خاورمیانه، انتظار نمیرود که قیمتها به این زودیها به سطح قبل از جنگ برسد.
خارج کردن نفت از منطقه گران است و این به مصرفکنندگان نیز سرایت میکند. تهدید حملات جدید نیز میتواند به لطف ریسک نهفته در قیمتها، هزینههای نفت را بالاتر نگه دارد.
معاملهگران در حال تماشای وضعیت دیپلماسی بالقوه - و احتمال یک بنبست طولانی مدت - هستند.
با این حال، به گفته شرکت اطلاعات ریسک سیاسی وریسک میپلکرافت، تهدیدات کشتیرانی «در سال ۲۰۲۷ ادامه خواهد یافت» و حملات ماه گذشته افزایش یافته است.
توافق جدید در مورد دریانوردی در تنگه هرمز، اگر اتفاق بیفتد، تنها یک قطعه از پازل خواهد بود.
تحلیل این شرکت بیان میکند: تا زمانی که رویارویی اساسی بر سر برنامههای هستهای و موشکی ایران حل نشده باقی بماند، تهدید موج جدید حملات کشتیرانی همچنان بالا خواهد بود.
برآورد میزان بازگشت عرضه به بازار، هدفی متغیر و دشوار است؛ ضمن اینکه افزایش تولید در کشورهایی خارج از خاورمیانه — از جمله ایالات متحده — نیز حائز اهمیت است.
آژانس بینالمللی انرژی (IEA) صبح امروز اعلام کرد که بازار نفت نشانههای اولیهای از بازگشت به تعادل را بروز میدهد، بهطوری که برای نخستین بار از زمان آغاز درگیریها در منطقه، عرضه جهانی نفت از تقاضا پیشی گرفته است.
بر اساس تحلیل ماهانه این آژانس، صادرات نفت خام از منطقه خلیج فارس در ماه گذشته به ۸۲ درصدِ سطح پیش از درگیریها رسید؛ هرچند روند احیای صادرات فرآوردههای نفتی پالایششده، ضعیفتر بوده است.
با توجه به افزایش عرضه و کاهش تقاضای نفت ناشی از درگیریها، آژانس بینالمللی انرژی پیشبینی میکند که بازار جهانی در سه ماهه جاری دوباره با مازاد عرضه مواجه خواهد شد.
هزینههای بیمه و حملونقل بالا رفته است و این مسئله فشار صعودی بر قیمتها وارد میکند.
همچنین هیچ تضمینی وجود ندارد که افزایش تردد نفتکشها یا رشد حجم انتقال نفت از طریق خطوط لولهای که از تنگه هرمز عبور نمیکنند، با حملات جدید متوقف یا محدود نشود.
بانک «گلدمن ساکس» برآورد میکند که بخش عمدهای از افزایش ۲۰ دلاریِ میانگین هزینه حملونقل نفت در هر بشکه (نسبت به سال گذشته)، ناشی از «تطبیق بازار نفتکشها با ریسکهای کشتیرانی در خاورمیانه» است.
این نرخهای حملونقل، عواملی همچون در دسترس بودن کشتیها، هزینههای بیمه و سوخت، لجستیک، مسافتهای طیشده و موارد دیگر را در بر میگیرند.
با توجه به تداوم حملات پراکنده، مشخص نیست که در کوتاهمدت چه حجم دیگری از نفت میتواند از منطقه خارج شود.
کیم فاستیه، تحلیلگر بانک «اچاسبیسی» (HSBC)، در یادداشت اخیر خود نوشت: «روند احیای فعلی ممکن است به سقفِ ظرفیتِ سیستم لجستیکی موجود نزدیک شده باشد.»
فاستیه مینویسد: «نباید صادرات نفت را به معنای بازگشت به شرایط عادی دانست.»
او به حجم قابلتوجهی از تولید نفت خام اشاره میکند که همچنان متوقف مانده است، همچنین به کاهش صادرات فرآوردههای نفتی و «هزینههای حفظ جریان صادرات.»