معمای بزرگ قلعه‌نویی
ماجرای دعوت نشدن مهدی قایدی به تیم ملی، فراتر از تصمیم درباره یک بازیکن، آزمونی جدی برای سنجش میزان پایبندی امیر قلعه‌نویی به معیارهای اعلام‌شده خودش است
ماجرای دعوت نشدن مهدی قایدی به تیم ملی، فراتر از تصمیم درباره یک بازیکن، آزمونی جدی برای سنجش میزان پایبندی امیر قلعه‌نویی به معیارهای اعلام‌شده خودش است. سرمربی تیم ملی، دقایق کم بازی و فیکس نبودن در ترکیب باشگاهی را از دلایل دعوت نشدن قایدی عنوان کرده است؛ استدلالی که در نگاه نخست منطقی به نظر می‌رسد، اما وقتی وضعیت علیرضا جهانبخش و محمد محبی را بررسی می‌کنیم، پرسش‌های جدی‌تری شکل می‌گیرد. جهانبخش در این فصل فرصت چندانی برای بازی در اکسلسیور نداشته و محبی نیز پس از انتقال به ریه‌کا، با محدودیت دقایق حضور در زمین و مصدومیت روبه‌رو بوده است. پس اگر معیار اصلی، آمادگی مسابقه‌ای و حضور مستمر در ترکیب باشگاهی است، چرا همین شاخص درباره تمام بازیکنان با حساسیت یکسان اعمال نمی‌شود؟
البته شرایط فنی، وضعیت جسمانی و نیازهای تاکتیکی تیم ملی را نمی‌توان صرفاً با مقایسه تعداد دقایق بازی سنجید؛ اما همین استثناها نیز باید با توضیحی روشن و قانع‌کننده همراه باشند. نمی‌توان برای کنار گذاشتن یک بازیکن به آمار بازی‌های باشگاهی استناد کرد، اما هنگام ارزیابی بازیکنی دیگر، سابقه ملی، تجربه یا توانایی‌های فنی را در اولویت قرار داد، بی‌آنکه تفاوت این تصمیم‌ها برای افکار عمومی روشن شود. چنین رویکردی، حتی اگر از نظر کادر فنی توجیهات خاص خود را داشته باشد، زمینه شکل‌گیری شائبه برخورد دوگانه را فراهم می‌کند.
اظهارات قلعه‌نویی درباره پایبندی به «اصول» نیز اهمیت این مسأله را دوچندان می‌کند. اصول زمانی اعتبار دارند که در موقعیت‌های مختلف و درباره بازیکنان متفاوت، به شکلی قابل سنجش و منصفانه اجرا شوند؛ نه اینکه برای یک بازیکن به خط قرمز تبدیل شوند و برای دیگری با ملاحظات متفاوت کنار گذاشته شوند. اگر صحبت‌های قایدی درباره مربیان سابقش در تصمیم کادر فنی نقشی نداشته، شفاف‌سازی درباره دلایل فنی دعوت نشدن او می‌تواند برای پایان دادن به این گمانه‌زنی‌ها کمک کند.
پرسش اصلی این نیست که قایدی حتماً باید به تیم ملی دعوت شود یا جهانبخش و محبی باید کنار گذاشته شوند؛ پرسش این است که آیا معیارهای انتخاب ملی‌پوشان برای همه یکسان است یا سختگیری‌ها متناسب با نام و جایگاه بازیکنان تغییر می‌کند؟ قلعه‌نویی برای پاسخ به این پرسش، بیش از تأکید بر اصول، به تصمیم‌هایی نیاز دارد که با معیارهای اعلام‌شده‌اش همخوانی داشته باشند. در تیم ملی، اعتماد زمانی شکل می‌گیرد که بازیکنان و افکار عمومی مطمئن باشند عملکرد و شرایط فنی تعیین‌کننده است، نه برداشت‌های شخصی و معیارهای دوگانه.
