یافته جدید پژوهشگران: آسیب الکل به مغز از مسیر سلول‌های ایمنی
میکروگلیا سلول‌های ایمنی ساکن مغز هستند که آسیب‌ها و ناهنجاری‌های مغز ما را رصد و به آن‌ها پاسخ می‌دهند و اغلب مانند جاروبرقی عمل می‌کنند و زباله‌ها را می‌مکند. میکروگلیا همچنین به عنوان بخشی از رشد سالم مغز، اتصالات عصبی را هرس می‌کند.
فرارو- یک تیم تحقیقاتی کلینیک کلیولند که الکل و مغز را مطالعه می‌کنند، روش جدیدی را کشف کردند که سوءمصرف الکل می‌تواند باعث اختلال عملکرد و آسیب مغز شود: از طریق سلول‌های ایمنی به نام میکروگلیا. این تحقیق همچنین یک هدف درمانی جدید بالقوه را شناسایی کرد.
به گزارش فرارو به نقل از مدیکال اکسپرس، این تیم نشان داد که در مغزی که تحت تأثیر الکل قرار دارد، میکروگلیا ماتریکس خارج سلولی (ECM)، داربستی که نورون‌های ما را احاطه کرده است، را از بین می‌برد. ECM از نظر فیزیکی سلول‌های مغز ما را در کنار هم نگه می‌دارد و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا به درستی کار کنند. وقتی این ماتریکس مختل می‌شود، نورون‌های ما نمی‌توانند به طور مؤثر ارتباط برقرار کنند. اختلال شدید ECM می‌تواند بر توانایی ما در حرکت، تفکر و حتی هوشیاری تأثیر بگذارد.
دیمیتریوس داوالوس، نویسنده ارشد، می‌گوید: این تحقیق که در مجله Immunity منتشر شده است، دانش جدید و بنیادی است که در حال حاضر تیم تحقیقاتی را برای کشف راه‌های جدید برای جلوگیری از آسیب مغزی مرتبط با الکل راهنمایی می‌کند.
ردیابی میکروگلیا در طول قرار گرفتن در معرض الکل
میکروگلیا سلول‌های ایمنی ساکن مغز هستند که آسیب‌ها و ناهنجاری‌های مغز ما را رصد و به آن‌ها پاسخ می‌دهند و اغلب مانند جاروبرقی عمل می‌کنند و زباله‌ها را می‌مکند. میکروگلیا همچنین به عنوان بخشی از رشد سالم مغز، اتصالات عصبی را هرس می‌کند.
هر سلول میکروگلیا با فرآیندهای شاخه‌مانند فراوان خود دائماً مغز ما را بررسی می‌کند. تیم داوالوس از تکنیک‌های تصویربرداری پیشرفته برای دنبال کردن همان میکروگلیا در طول زمان، قبل و بعد از قرار گرفتن مکرر در معرض الکل استفاده کرد. آن‌ها به چندین کشف دست یافتند:
در عرض یک ساعت پس از قرار گرفتن در معرض الکل زیاد، شاخه‌های میکروگلیا جمع شدند و ناحیه‌ای را که هر یک از آن‌ها گشت‌زنی می‌کند، حتی قبل از ایجاد آرامش، کوچک کردند. در عوض، آن‌ها شروع به برداشتن ECM که سلول‌های مغز را در کنار هم نگه می‌دارد، کردند.
با برداشتن ECM، نورون‌ها کمتر فعال شدند و باعث ایجاد آرامش شدند: خواب‌آلودگی، اختلال در هماهنگی و از دست دادن هوشیاری که نوشیدن زیاد ایجاد می‌کند.
یک دوره نوشیدن بیش از حد منجر به آسیب ECM و از بین رفتن اتصالات عصبی شد و سوء مصرف مکرر الکل منجر به از بین رفتن نورون‌ها در قشر پیشانی، ناحیه‌ای از مغز که مسئول کنترل تکانه و قضاوت است، شد.
این مطالعه از تخصص دیرینه در مرکز الکل شمال اوهایو بهره برد. موسسه آسیب‌شناسی و پزشکی آزمایشگاهی کلینیک کلیولند همچنین نمونه‌هایی از قشر پیشانی افراد مبتلا به اختلال مصرف الکل را ارائه داد، که در آن تیم همان اختلال ECM را شناسایی کرد، که اولین شواهد مستقیم مبنی بر از بین رفتن این داربست در مغز انسان است.
مسدود کردن یک سیگنال ایمنی از نورون‌ها محافظت می‌کند
داوالوس می‌گوید یافته‌های تیمش می‌تواند درمان‌های جدیدی را هدایت کند که با هدف قرار دادن سیستم ایمنی مغز به جای نورون‌ها، از آسیب مغزی مرتبط با الکل جلوگیری می‌کنند.
او توضیح می‌دهد: «سال‌ها، اثرات الکل بر مغز تا حد زیادی از دریچه نورون‌ها بررسی می‌شد و دلیل خوبی هم داشت: الکل مستقیماً بر گیرنده‌های عصبی تأثیر می‌گذارد. با دنبال کردن میکروگلیاها در زمان واقعی، توانستیم ببینیم که آن‌ها صرفاً به آسیب پاسخ نمی‌دهند. آن‌ها تغییرات مضری را که الکل در مغز ایجاد می‌کند، هدایت می‌کنند. و اگر آن‌ها آسیب را هدایت کنند، می‌توان آن‌ها را با درمان هدف قرار داد.»
این تیم یک هدف بالقوه در MyD88 پیدا کرد، پروتئینی که میکروگلیاها را هنگامی که حسگرهایشان آسیب بافتی یا سایر سیگنال‌های خطر، مانند آن‌هایی که توسط الکل ایجاد می‌شوند را تشخیص می‌دهند، روشن می‌کند. حذف ژن MyD88 از میکروگلیاها قبل از قرار گرفتن در معرض الکل، پاسخ آن‌ها به الکل را مسدود کرد و مغز را از ECM و آسیب عصبی محافظت کرد، در عین حال آرام‌بخشی و اختلالات مرتبط را نیز کاهش داد - حتی با سطوح بالای الکل خون.
مسیری فراتر از الکل
داوالوس می‌گوید پیامدهای این اکتشافات می‌تواند فراتر از الکل باشد.
او می‌گوید: «ما یک مسیر عصبی-ایمنی خاص را کشف کردیم که الکل آن را فعال می‌کند، اما این احتمال وجود دارد که سایر داروها نیز بتوانند آن مسیر را فعال کنند. آزمایشگاه من در حال بررسی این است که چگونه می‌توانیم میکروگلیا را هدف قرار دهیم یا از ECM مغز محافظت کنیم تا از آسیب مغزی ناشی از مصرف مواد و احتمالاً حتی سایر بیماری‌های عصبی جلوگیری یا آن را محدود کنیم.»
