کودک‌راننده و فرمانی که به مرگ ختم می شود
هدایت خودرو توسط افراد کم سن و سال موضوع نو و تازه‌ای نیست بلکه در گذشته نیز این نوع تخلف‌ها و سهل انگاری‌ها البته در مسیرهای روستایی و خاکی و دور از دید پلیس رخ می‌داد که پدر خودرویش را برای یادگیری در حالی که خودش هم در قسمت شاگرد ناظر بر رانندگی او بود، در اختیار فرزند قرار می‌داد.
رانندگی کودکانی که قدشان به زحمت پدال می‌رسد، این روزها در جاده‌های همدان به قیمت جان تمام می‌شود و نشان از غفلت و ضعف خانواده‌هایی است که قدرت نه گفتن به فرزندشان را نداشته‌اند و سوئیچ خودروهای سبک و سنگین خود را به دست کودکان می‌سپارند و آنان را به سمت و سوی حادثه سوق می‌دهند.
هدایت خودرو توسط افراد کم سن و سال موضوع نو و تازه‌ای نیست بلکه در گذشته نیز این نوع تخلف‌ها و سهل انگاری‌ها البته در مسیرهای روستایی و خاکی و دور از دید پلیس رخ می‌داد که پدر خودرویش را برای یادگیری در حالی که خودش هم در قسمت شاگرد ناظر بر رانندگی او بود، در اختیار فرزند قرار می‌داد.
اما این روزها در جاده‌های اصلی و پر و پیچ خم با وجود حضور تیم‌های پلیس راه شاهد رانندگی کودکانی هستیم که می‌توان گفت به زور پایشان به پدال گاز و ترمز می‌رسد، نمونه آن که چندی پیش توسط پلیس راه همدان رسانه‌ای شد، توقیف کامیون حامل قیر به رانندگی پسری ۱۴ساله که از کرمانشاه به مقصد استان‌های جنوب کشور در حال تردد بود.
البته این پایان ماجرا نبود بلکه پس از آن عوامل پلیس راه با رانندگی دختری ۱۲ساله پشت فرمان یک دستگاه کشنده که از خرم آباد به سمت تهران در حال تردد بود مواجه شدند که خودرو از سوی پلیس توقیف شد.
والدین در پاسخ به اینکه چرا باید خودرو را در اختیار کودکی که باید رویای کودکانه خود سپری کند گذاشته اید؟ برای فرار از کوتاهی خود به پاسخ‌های معمول و البته غیرمنطقی همچون «اصرار کرد»، «نخواستم دلش را بشکنم»، «جاده خلوت بود» و امثالهم روی می‌آورند.
برای همین می‌توان گفت پدیده «کودک راننده» را نمی‌توان تنها یک تخلف ساده راهنمایی و رانندگی تلقی کرد بلکه چالشی است که ریشه در رفتار و سهل‌انگاری‌های خانواده‌ها دارد؛ والدینی که آگاهانه و تنها برای جلب نظر فرزند سوئیچ و فرمان خودرو را به دست آنها می‌سپارند.
تداوم این نوع رفتارهای پرخطر، جاده‌های همدان را این روزها قربانگاه نسلی کرده که در پس بی‌تفاوتی خانواده‌ها سکان هدایت خودروهای سنگین و سواری را با وجود نرسیدن به سن قانونی رانندگی به دست گرفته اند.
شنیدن خبر جان باختن چهار نفر در کمتر از ۲۴ ساعت بر اثر «کودک‌رانندگی» در جاده‌های استان همدان نه فقط یک خبر حوادث بلکه هشداری به خانواده‌هایی است که فرزند خود را متفاوت از دیگران دانسته و موتورسیکلت در اختیارشان قرار می‌دهند.
والدینی که با دستان خود، وسیله مرگ را به دست فرزندانشان می‌سپارند باید بدانند که مسیرهای پر پیچ و خم جاده‌های اصلی و محلی برای به دست آوردن دل فرزندشان یا عقب نشینی در برابر اصرار آنها برای رانندگی نیست چه بسا یک اشتباه به قیمت جان سرنشینان این خودرو و دیگر کاربران جاده تمام شود.
ناگفته پیداست، رانندگی در جاده‌ها نیاز به مهارت و تجربه دارد تا در صورت مواجهه با خطر بتوان خودرو را به شکل مطلوب هدایت کرد در حالی که کودکان به علت نداشتن تجربه و مهارت کافی، قدرت تصمیم‌گیری در لحظه بحران را ندارند و پس جاده می‌تواند به قربانگاه آنان تبدیل شود.
تراژدی مرگبار جاده آجین اسدآباد به سمت سنقر کرمانشاه که بر اثر برخورد رخ به رخ ۲ دستگاه موتورسیکلت رقم خورد نمونه‌ای از این سهل‌انگاری است که نسخه مرگ سه نوجوان ۱۴ و ۱۵ساله را پیچید.
حال باید از مسببان این اتفاق باید پرسید، لذت رانندگی بدون گواهینامه و مهارت، با موتورسیکلت ارزش سیاه‌پوش و داغدار شدن سه خانواده برای نوجوانانشان را داشت؟ فرزندانی که خانواده‌ها هزاران آرزو برای آنها در سر داشتند با یک «انحراف به چپ» ساده، جان باختند.
سانحه مرگبار جاده جوکار - ملایر نیز از این دست سهل انگاری‌ها بود؛ جایی که سپردن فرمان خودری پراید به دست راننده‌ای ۱۷ ساله، مرگ سرنشین خودرو را بر اثر برخورد این وسیله نقلیه با درخت رقم زد.
در اختیار گذاشتن خودرو یا خرید موتورسیکلت برای فرزندان فاقد گواهینامه، هدیه «حادثه» از سوی خانواده به فرزندان است و با این کار باید هر لحظه مضطربانه منتظر شنیدن اخبار حوادث ناگوار از فرزندشان باشند و در نتیجه جاده شوخی‌بردار نیست، پس نباید با نادیده گرفتن مولفه‌هایی همچون داشتن گواهینامه و مهارت راننده، مدیریت خودرو را به افراد کم سن‌وسال، سپرد.
هر چه قدر خانواده‌ها در این مساله در برابر فرزندانشان کوتاهی و عقب نشینی کردند بار پلیس را برای مدیریت جاده و پیشگیری از حادثه سخت‌تر و بیشتر کردند با این وجود پلیس راه استان همدان در اقدامی قاطع، در نیمه نخست امسال ۵۴۰ خودروی متعلق به افراد فاقد گواهینامه را توقیف کرد که از این تعداد ۱۶۹ توقیف مختص «کودک راننده ها» بود.
نباید از کنار عدد کودک راننده‌های اعلامی از سوی پلیس به سادگی گذشت چرا که این به معنای این است که ۱۶۹ خانواده در معرض فاجعه بودند که پلیس با گشت‌های مستمر و شبانه روزی از بروز آن پیشگیری کرد.
البته پلیس راه برای پیشگیری از بروز دوباره تخلف و رانندگی مجدد افراد زیر سن قانونی دریافت گواهینامه، با هماهنگی دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان دستور توقف یک هفته‌ای خودروها را دریافت کرد که این اقدام شاید از یک منظر سخت‌گیرانه به نظر برسد، اما برای جلوگیری از داغدار شدن خانواده کاری بسیار شایسته است.
خانواده‌ها بهتر است پیش از سپردن فرمان خودرو به کودکانشان این را هم بدانند که ماده ۷۲۳ قانون مجازات اسلامی به صراحت رانندگی بدون گواهینامه را جرم دانسته و بار سنگین دیه را بر دوش راننده (یا سرپرست او) می‌گذارد هر چند با پرداخت دیه نمی‌توان جای خالی عزیز از دست رفته را پر کرد.
بنابراین زمان آن رسیده که والدین نگاهشان را به «خواسته‌های کودکانه» فرزندان تغییر دهند و قدرت نه گفتن در برابر خواسته فرزندشان برای هدایت فرمان خودرو یا خرید موتورسیکلت را داشته باشند.
خانواده‌ها بدانند که رانندگی در جاده‌های پر پیچ و خم و گاهی مواقع غیر استاندارد و پر ترافیک را نباید یک سرگرمی تلقی کرد چرا که یک اشتباه می‌تواند به آخرین اشتباه زندگی و مرگ فرد و در نهایت یک عمر پشیمانی والدین منجر شود.
