کار جالبی که لامبورگینی ۳۳ سال قبل انجام داد
اکووان همچنان فصلی جذاب در داستان لامبورگینی محسوب می‌شود و نمادی از دورانی است که حتی معتبرترین خودروسازان نیز پتانسیل خودروهای برقی را بررسی می‌کردند.
لامبورگینی اکووان مدل ۱۹۹۳ که با نام EV1 نیز شناخته می‌شود، حرکتی جسورانه از خط تولید سوپراسپرت‌های معمول لامبورگینی بود. این خودرو که به عنوان یک ون برقی طراحی شده بود، حاصل همکاری بین شرکت مهندسی لامبورگینی به رهبری مائورو فورگیری و شرکت برق ایتالیایی ENEL بود.
به گزارش فرارو به نقل از وبسایت استوری کارز، هدف این پروژه توسعه یک وسیله نقلیه شهری کاربردی برای کاربردهایی مانند حمل بار، حمل مسافر و خدمات شهری بود که منعکس کننده تحقیقات گسترده‌تر شرکت‌های ایتالیایی در آن زمان در مورد خودروهای برقی بود.
اکووان دارای طراحی جمع و جور و کابین‌دار بود که عملکرد را بر سبک معمول و چشمگیر لامبورگینی اولویت می‌داد. این خودرو با استفاده از مواد کامپوزیت سبک وزن، از جمله ساختار فوم فایبرگلاس، برای بهبود راندمان ساخته شده بود. این ون که با یک موتور الکتریکی با تولید ۱۸ تا ۳۰ کیلووات، بسته به حالت رانندگی، کار می‌کرد، از باتری‌های سرب-اسید یا سدیم-گوگرد استفاده می‌کرد.
این پیکربندی‌ها برد ۶۰ تا ۱۲۰ کیلومتر و حداکثر سرعت حدود ۸۰ تا ۹۰ کیلومتر در ساعت را ارائه می‌دادند. این طرح همچنین شامل یک سیستم باتری قابل تعویض برای ساده‌سازی شارژ مجدد و افزایش قابلیت استفاده بود.
تا سال ۱۹۹۳، دست‌کم پنج نمونه اولیه ساخته شد و برنامه‌هایی برای آزمایش آن‌ها در ده شهر ایتالیا وجود داشت. لامبورگینی قصد داشت ۵۰ دستگاه برای این آزمایش‌ها تولید کند و در نهایت ناوگان خود را به ۱۰۰ دستگاه برساند. با وجود این اهداف بلندپروازانه، پروژه با چالش‌های عمده‌ای روبرو شد. لامبورگینی درگیر مشکلات مالی و تغییر مالکیت بود که باعث کمبود منابع می‌شد. همچنین، فناوری اولیه خودروهای برقی با مسائلی در زمینه عملکرد و هزینه همراه بود که در نهایت به لغو پروژه انجامید. گفته می‌شود که بیشتر نمونه‌های اولیه از بین رفته‌اند.
«اکووان» (Ecovan) همچنان یک راز باقی مانده است؛ چرا که اسناد اندکی از آن موجود است و تنها چند عکس از آن به جا مانده است. برخی منابع احتمال می‌دهند که این ون برای مدتی کوتاه در آزمایش‌های شهری مورد استفاده قرار گرفته باشد، اما این ادعاها تأیید نشده‌اند. این پروژه بار دیگر در سال ۲۰۱۱ و در جریان نمایشگاهی در مودنا که به بزرگداشت دوران حرفه‌ای «مائورو فورگیری» اختصاص داشت، مطرح شد؛ در آنجا، طرح‌های اولیه و جزئیات تکمیلی، بینش‌های تازه‌ای درباره طراحی و ویژگی‌های فنی آن ارائه دادند.
اگرچه اکووان هرگز به تولید انبوه نرسید، اما به عنوان تجربه‌ای منحصربه‌فرد در تاریخ لامبورگینی متمایز است. این پروژه نشان‌دهنده تمایل شرکت به کاوش در ایده‌های نو بود، حتی اگر این ایده‌ها با تصویر شناخته‌شده‌ی لامبورگینی به عنوان سازنده خودروهای لوکس و با عملکرد بالا تفاوت داشتند. اکووان همچنان فصلی جذاب در داستان لامبورگینی محسوب می‌شود و نمادی از دورانی است که حتی معتبرترین خودروسازان نیز پتانسیل خودروهای برقی را بررسی می‌کردند.
