نقد سریال «یل»؛ سریال تازه شبکه خانگی چقدر نفس‌گیر است؟
سریال «یل» با معمایی جنایی و کارگردانی قابل‌قبول آغاز می‌شود، اما شباهت به «پوست شیر» و ضعف در فضاسازی تاریخی، مانع از شکل‌گیری هویتی مستقل در قسمت اول شده است.
فرارو- قسمت اول سریال «یل» به‌کارگردانی برادران محمودی در شبکه نمایش خانگی منتشر شد. این سریال با طرح معمایی جنایی، مخاطب را به دل روایتی از قتل، راز‌های پنهان و روابط پیچیده اجتماعی می‌برد.
به گزارش فرارو، قسمت اول بیش از هر چیز یک وعده است. وعده کشف راز قتل‌هایی که ظاهرا در محدوده یک روستا رخ داده‌اند، اما می‌توانند لایه‌های پنهان‌تری از روابط و مناسبات اجتماعی را آشکار کنند. این قسمت بیش از آنکه به پرسش‌های مخاطب پاسخ بدهد، زمینه شکل‌گیری یک معما را فراهم می‌کند. این شیوه برای یک درام جنایی ضروری است و در همین قسمت آغازین مخاطب را با خود همراه می‌کند.
کارگردانی از نقاط قوت اثر است. سازندگان توانسته‌اند تعلیق را بسازند و روایتی منسجم ارائه دهند. این‌روایت با وجود ریتم محتاطانه، مخاطب را برای دیدن قسمت بعد کنجکاو نگه می‌دارد. گریم و چهره‌پردازی هم قابل‌قبول است و در این میان، کار انجام‌شده روی چهره پردیس احمدیه بیشتر از بقیه به چشم می‌آید.
نقاط ضعف قسمت اول «یل»
با‌این‌حال، مشکل اساسی سریال به نظر می‌رسد فضاسازی است. «یل» نتوانسته فضای مکانی و زمانی قصه را به‌درستی بازسازی کند. اگر مخاطب از پیش نداند داستان در چه دورانی روایت می‌شود، از روی طراحی صحنه، لباس و جزئیات بصری به این نتیجه نخواهد رسید. چنین ضعفی در اثری که قرار است از دل بستر تاریخی و اجتماعی خود معما بسازد کم‌اهمیت نیست و بخشی از ظرفیت درام را بر باد می‌دهد.
ضعف دیگر شتاب‌زدگی در معرفی شخصیت‌هاست. سریال عجله دارد هرچه زودتر به داستان اصلی برسد و به‌سرعت از کنار معرفی کاراکتر‌ها می‌گذرد. در نتیجه مخاطب فرصت کافی برای شناخت و همذات‌پنداری با آدم‌های قصه پیدا نمی‌کند، در‌حالی‌که در یک معمای جنایی، پیچیدگی شخصیت‌ها همان‌قدر اهمیت دارد که خود جنایت.
سایه «پوست شیر» بر سر «یل»
مسئله مهم دیگر، شباهت «یل» به «پوست شیر» است. داستان تقریبا همان چیزی را به تصویر می‌کشد که پیش‌تر در «پوست شیر» دیده‌ایم و از این منظر، ناگزیر کلیشه‌ای به نظر می‌رسد. مقایسه این دو اثر اجتناب‌ناپذیر است اما تکرار موفقیت یک اثر قبلی زمانی ارزشمند است که تجربه‌های گذشته به خلق روایتی تازه منجر شوند. قسمت اول «یل» هنوز هویت مستقل خود را تثبیت نکرده است.
در مجموع، «یل» شروعی قابل‌توجه دارد و کارگردانی و چهره‌پردازی از نقاط قوتش هستند. در ادامه سریال باید نشان دهد که معمای قتل‌ها فراتر از ابزاری برای نگه‌داشتن مخاطب است و قرار است به کشف شخصیت‌هایی پیچیده و مناسباتی کمتر دیده‌شده منجر شود. «یل» فعلا توانسته است مخاطب را کنجکاو کند اما برای تبدیل این کنجکاوی به همراهی پایدار، باید ثابت کند که پشت داستان آشنای خود، روایت تازه‌ای پنهان کرده است.
