مدیرعامل آرامکو: اختلال در تنگه هرمز، ذخیره جهانی نفت به شدت کاهش داده
امین ناصر، مدیرعامل شرکت سعودی آرامکو، روز دوشنبه اعلام کرد که با توجه به فشار ناشی از اختلال طولانی‌مدت در تنگه هرمز بر عرضه جهانی انرژی، این شرکت در حال بررسی مسیرهای اضافی برای صادرات نفت خام و همچنین امکانات بیشتر برای ذخیره‌سازی در خارج از کشور است.
فرارو- امین ناصر، مدیرعامل آرامکو، می‌گوید اختلال در تنگه هرمز، ذخیره جهانی نفت را «به طرز وحشتناکی نازک» کرده است. ناصر در سخنرانی خود گفت که آرامکو در حال بررسی مسیرهای اضافی برای صادرات نفت خام و کشف مخازن بیشتر در خارج از کشور برای کمک به پوشش اختلالات کوتاه‌مدت است.
به گزارش فرارو به نقل از گالف بیزنس، امین ناصر، مدیرعامل شرکت سعودی آرامکو، روز دوشنبه اعلام کرد که با توجه به فشار ناشی از اختلال طولانی‌مدت در تنگه هرمز بر عرضه جهانی انرژی، این شرکت در حال بررسی مسیرهای اضافی برای صادرات نفت خام و همچنین امکانات بیشتر برای ذخیره‌سازی در خارج از کشور است.
ناصر که در «مجمع هوشمندی انرژی» (Energy Intelligence Forum) در لندن سخنرانی می‌کرد، این اختلال را جدی‌ترین شوک در زمینه عرضه انرژی در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود توصیف کرد و گفت که حاشیه اطمینان و تاب‌آوری عرضه جهانی به شدت کاهش یافته است.
به گفته ناصر، جهان در حالی وارد این بحران شد که حدود ۱۰ میلیارد بشکه ذخایر نفتی در اختیار داشت، اما از آن زمان تاکنون نزدیک به ۳ میلیارد بشکه از عرضه ناخالص نفت از دست رفته است؛ رقمی که معادل تقریباً نیمی از حجم نفت خام و فرآورده‌های پالایش‌شده‌ای است که در شرایط عادی طی همین مدت از تنگه هرمز عبور می‌کردند.
او اظهار داشت که برای جبران اثرات این اختلال، بیش از یک میلیارد بشکه از آن ذخایر برداشت شده که بخش عمده آن از محل ذخایر تجاری مستقر در خشکی تأمین شده است.
ناصر گفت برآوردها نشان می‌دهد که کمتر از ۶ میلیارد بشکه از ذخایر تجاری باقی مانده است که بخش بسیار بزرگی از آن عملاً قابل دسترسی نیست.
او تأکید کرد: «حاشیه اطمینان و تاب‌آوری عرضه به شکلی نگران‌کننده، ناچیز شده است.»
ناصر خاطرنشان کرد که ذخایر اضطراری می‌توانند در طول زمستان حمایتی موقت ایجاد کنند، اما قادر به حل محدودیت‌های بلندمدت عرضه نیستند. وی افزود که پس از بازگشایی کامل تنگه هرمز و بازگشت اعتماد به بازار، پر کردن مجدد ذخایر هم‌زمان با تأمین تقاضا ممکن است تا دو سال به طول انجامد.
ناصر گفت که آرامکو برای مقابله با اختلالات کوتاه‌مدت، در حال بررسی مسیرهای جایگزین برای صادرات نفت خام و همچنین امکانات بیشتر ذخیره‌سازی در خارج از کشور است.
او افزود که تاب‌آوری آرامکو همچنین بر پایه عواملی همچون ذخایر استراتژیک، ظرفیت مازاد تولید، تنوع در انواع نفت خام، ذخیره‌سازی گاز در داخل کشور، ناوگان نفتکش‌های شرکت (از طریق شرکت «بحری») و وضعیت ترازنامه مالی آن استوار است. به گفته وی، زنجیره تأمین محلی این شرکت بیش از ۹۰ درصد از مواد مورد نیاز برای بازسازی و احیای تأسیسات را تأمین کرده است.
ناصر اظهار داشت که نیمی از ذخایر اثبات‌شده نفت جهان و همچنین بخش عمده‌ای از ظرفیت مازاد تولید جهانی در خاورمیانه واقع شده است.
او گفت: «بازارها می‌توانند تأمین‌کنندگان خود را متنوع کنند، اما نمی‌توانند واقعیت‌های زمین‌شناختی را تغییر دهند.»
وی افزود که با رسیدن سایر میادین و منابع به مرحله بلوغ و دشوارتر شدن اکتشاف منابع جدید و کاهش صرفه اقتصادی آن‌ها، اهمیت استراتژیک این منطقه رو به افزایش خواهد بود.
ناصر گفت که این اختلال فراتر از بازارهای نفت خام گسترش یافته، به حمل و نقل دریایی آسیب رسانده، زنجیره‌های تأمین را محدود کرده و به کمبود کالاهایی از جمله آلومینیوم، گوگرد، هلیوم و پتروشیمی دامن زده است.
او به یک سناریوی وخیم صندوق بین‌المللی پول اشاره کرد که در آن رشد اقتصادی جهانی می‌تواند سال آینده به ۲ درصد کاهش یابد در حالی که تورم به بالای ۶ درصد افزایش می‌یابد.
او گفت: «هرچه این اختلال بیشتر ادامه یابد، خطر وقوع این اتفاق فقط افزایش می‌یابد.»
ناصر خواستار همکاری بین‌المللی بیشتر برای حفاظت از جریان آزاد انرژی و کالاها، از جمله هماهنگی در واکنش اضطراری، برنامه‌ریزی تأمین، انعطاف‌پذیری پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها، ذخیره‌سازی مشترک، زنجیره‌های تأمین و امنیت سایبری شد.
او همچنین هشدار داد که اطلاعات عمومی موجود، از جمله تصاویر ماهواره‌ای و گزارش‌های حمل و نقل، به طور فزاینده‌ای علیه زیرساخت‌ها و تانکرها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ناصر گفت که این صنعت باید به آنچه که او دوران کمبود سرمایه‌گذاری چرخه‌ای می‌نامد، پایان دهد و گفت که تاب‌آوری باید در کنار درآمد، بازده سهامداران و اقدامات زیست‌محیطی، اجتماعی و حاکمیتی، بخش جدایی‌ناپذیری از قضاوت عملکرد یک شرکت باشد.
او گفت که این بحران، آنچه را که او انتخاب نادرست بین امنیت انرژی، مقرون به صرفه بودن و پایداری می‌نامد، آشکار کرده است و افزود که نفت و گاز خاورمیانه برای دهه‌ها در مرکز سیستم انرژی جهانی باقی خواهد ماند.
