طرح نفوذ چه تأثیری روی دانشگاهها دارد؟
معاون تحقیقات و فناوری وزیر بهداشت گفت: گاهی طرحهایی مانند «مقابله با نفوذ بیگانگان» بهگونهای تفسیر میشود که مسیر همکاری و تعاملات علمی با کشورهای دیگر را محدود میکند.
شاهین آخوندزاده، معاون تحقیقات و فناوری وزیر بهداشت، در کنگره بینالمللی پژوهش و فناوری دانشجویان علوم پزشکی کشور در کرمان گفت: ما نباید به دست خودمان به سمت اهداف تحریم علمی که آمریکا و رژیم صهیونیستی برای ما مشخص کرده اند حرکت کنیم بلکه باید با عقلانیت از این انزوایی که غرب می خواهد برای ما ایجاد کند خود را رها کنیم.
به گزارش فرارو، وی خاطرنشان کرد: دانشگاههای برتر دنیا مانند هاروارد، بخش قابل توجهی از منابع مالی خود را از کشورهای دیگر تأمین میکنند، اما در ایران، بیشتر منابع مالی تحقیقات از داخل کشور تأمین می شود در حالی که بسیاری از کشورهای منطقه مانند عربستان و پاکستان از منابع بینالمللی برای پژوهش خود بهره میبرند.
او تاکید کرد: در دوران دفاع مقدس و حتی جنگهای تحمیلی اخیر، شاهد تشدید تحریمهای علمی از جمله محدودیت در اشتراک مجله ها و چاپ مقالات ایرانیان بودیم با این وجود دانشمندان کشورمان با تکیه بر توان داخلی، پیشرفتهای چشمگیری داشتهاند.
وی ادامه داد: اما برای ادامه این مسیر، باید تعاملات بینالمللی واقعی و مبتنی بر منافع ملی را تقویت کنیم.
آخوندزاده اظهار کرد: در کشورهای پیشرفته مانند انگلستان، ۶۰ درصد مقاله های علمی با همکاری بینالمللی تولید میشود و این همکاریها کیفیت پژوهش را تا ۲ برابر افزایش میدهد؛ در عربستان سعودی نیز ۷۷ درصد مقاله ها با مشارکت بینالمللی نوشته میشود که تأثیر مستقیمی بر ارتقای سطح علمی داشته است اما در کشورمان سهم همکاریهای بینالمللی واقعی بسیار کمتر از آمار ظاهری است.
وی گفت: همکاریهای بینالمللی ایران پس از جنگ تحمیلی هشت ساله کاهش نیافت و حتی رشد داشته است اما بخش قابل توجهی از این همکاریها با افزودن نام محققان خارجی و بدون مشارکت واقعی صورت میگیرد که این موضوع، کیفیت واقعی پژوهشها را زیر سؤال میبرد.
معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت تصریح کرد: تجربه برگزاری رویداد شب علم در دانشگاه علوم پزشکی کرمان نشان داد که این استان ظرفیت بالایی برای میزبانی این همایشها دارد و شور و اشتیاق دانشجویان و استقبال بینظیر آنها، نویدبخش آیندهای روشن برای علم و فناوری در ایران است.
وی گفت: بخش زیادی از دانشجویان پس از تحصیل در ایران میمانند و برای کشورشان خدمت میکنند، حتی دانشجویانی که مهاجرت کردهاند، قلبشان برای ایران میتپد و میتوانند سفیران علمی کشور باشند.
