۳۷ مطلب
ترکیه در سالهای اخیر با توسعه نفوذ خود در منطقه قفقاز و آسیای مرکزی، کارتهای بازی تازهای را علیه کشورمان رو کرده است. حال اگر قرار باشد آنکارا در غرب آسیا نیز نفوذ ایران را تضعیف کند، این بدان معنا خواهد بود که قدرت موازنهگری ایران در برابر ترکیه تا حد زیادی تضعیف میشود. ایران نیز این سناریو را به خوبی خوانده و حضور موثر در جبهه سوریه و در عین حال، نظارت بر دریای سرخ و تنگه باب المندب از طریق حوثیهای یمنی را دو اهرم کارآمد در مواجهه با جاه طلبیهای ترکیه علیه منافع ملی خود ارزیابی میکند.
«نفوذ ایران در اردن با توجه به حمایت این کشور از آرمان فلسطین میتواند افزایش قابل توجهی یابد. همزادپنداری مردم اردن با تفکرات ایران و در عین حال وسعت قابل توجه مرزهای اردن با اسرائیل، همه و همه میتوانند نوید دهنده چالشهای امنیتی تازهای برای تل آویو باشند.»
به تازگی شاهد افزایش تحرکات گروههای تروریستی در خاک سوریه بوده ایم و به نظر میرسد که آنها خود را برای تشدید درگیریها با ارتش سوریه و اشغال بخشهای بیشتری از خاک این کشور آماده میکنند. دستورکاری که با مهندسی آمریکا و البته همراهی ترکیه، سعی در ایجاد مجاری تنفسی تازهای برای اسرائیل در بحبوحه تشدید درگیریهای این رژیم با محور مقاومت دارد و از در پیش بودن روزهای پرتنش در ادامه راه برای منطقه غرب آسیا حکایت دارد.
جدای از تحلیل و تفسیرهای مختلفی که از سوی صاحب نظران در رابطه با روندهای آتی منطقه غرب آسیا و نظم حاکم بر این منطقه مطرح میشود، باید توجه داشت که ادراک حقیقی این تحولات از منظر تئوریهای روبطبینالملل صورت میگیرد. اساسا کنشگران و تئوریسینهای مختلف در جبهههای گوناگون نیز تا حد زیادی با توجه به همین تئوریها است که چشم اندازهایی را در مورد آینده معادلات مطرح در سطح منطقه ارائه میکنند.
اقدامات چندین و چندساله نتانیاهو برای به حاشیه راندن مردم فلسطین هیچ دستاوردی الا انفجار حادثه هفتم اکتبر نداشت. در نتیجه این موضوع، ایران و متحدانش در جایگاه برندگان ظاهر شدند. کاملا اشتباه است اگر اقدامات اخیر اسرائیل در تشدید خشونت و ترورهای هدفمند در منطقه را به مثابه فرصتی تاریخی برای ایجاد یک نظم منطقهای جدید در نظر بگیریم. متاسفانه تاریخ در حال تکرار شدن است. ایران و محور مقاومت همچنان قدرتمند باقی خواهند ماند.
در شرایط کنونی که آمریکا به سمت تنش با ایران حرکت میکند، شاهد هیچ رهبریِ سیاسی موثری نیز در آمریکا نیستیم. در این رابطه، برخی تحلیلگران به این نکته اشاره دارند که عدم استفاده دولت بایدن از اهرمهای فشارِ در دسترسش علیه نتانیاهو و رژیم اسرائیل سبب شده تا آمریکا بیش از هر زمان دیگری به جنگ با ایران نزدیک شود.
«تاسیسات نفتی در منطقه از جمله اهرمهای مهمی هستند که ایران و متحدانش در منطقه به آن توجه ویژهای دارند. در این رابطه، گروههای مقاومت عراقی اعلام کرده اند که اگر اسرائیل دست به یک ماجراجویی بزرگ از جمله علیه عراق بزند، این گروهها نیز واکنش سختی نشان خواهند داد و البته که تاسیسات نفتی در منطقه را هم هدف قرار میدهند. موضوعی که در صورت تحقق میتواند تبعات مهلکی را برای بازار جهانی نفت، اقتصاد جهانی و اروپا به همراه داشته باشد.»
«به تازگی صحنه سیاسی-اجتماعی اراضی اشغالی با تحولاتی معنادار رو به رو بوده است. مسالهای که خوانشِ درست و برنامه ریزی برای آن، بایستی به نحوی جدی در دستورکار جریان مخالف با رژیم اشغالگر قدس و به طور خاص محور مقاومت در منطقه غرب آسیا قرار گیرد.»
«بخشی از موضع گیری های صریح مقام های ارشد طرف های مختلف در بحبوحه جنگ غزه، تابعی از مسائل روانی و رسانه ای است و به این حوزه نظر و توجه دارد. از این رو، این مقام ها با طرح و ترسیم خط قرمزهای مختلف، به نوعی در حال مدیریت معادلات روانی در بحبوحه جنگ غزه هستند و سعی دارند پالس های معناداری را به طرف های رقیب و دشمنِ خود برسانند.»
روسیه به صورت همزمان در حال ایجاد روابط دیگری نیز هست که هرچند نامحسوستر و ظریفتر است، اما اهمیت آن دست کمی از روابط با ایران ندارد. طی ۲ سال گذشته، مسکو روابط خود با "محور مقاومت" را تقویت کرده است.
