۳۳ مطلب
اصل ۱۵۴ قانون اساسی بر این نکته تاکید دارد که بدون دخالت در امور داخلی ملتهای دیگر، از مبارزه حقطلبانه مستضعفین در هر نقطهای از جهان حمایت میکند. مرز بسیار باریکی میان این مفهوم وجود وجود دارد. در پرونده سوریه ایران به دعوت حکومت وقت وارد میدان شد و به دلایل مختلف تصمیم گرفت در این کشور بجنگد. زمانی نیز به این نتیجه رسید که وقتی طرف مقابل ارادهای برای آن هدف مشترک ندارد، آنجا را ترک کند. اما گاهی این رویکرد، به ایجاد ساختارهایی در کشورهای دیگر منجر میشود
«شهادت فرماندهان نمیتواند به معنای فروپاشی مقاومت تلقی شود. از دست دادن بخشهایی از جغرافیای سوریه برای محور مقاومت نیز چالشهایی ایجاد کرده است، اما به نظر میرسد که این محور میتواند از طریق کریدورهای جایگزین، زنجیره تدارکاتی خود را حفظ کند؛ هرچند که به راحتی مسیر قبلی نیست و دردسرهایی دارد.»
یک روزنامه اصولگرا نوشت: «قابل انکار نیست که سوریه همواره یکی از اضلاع مهم محور مقاومت و راه مواصلاتی اعضای محور مقاومت با یکدیگر بوده است و در واقع، یکی از مؤلفههای ارزشمندی سوریه برای ایران همین ظرفیت بوده است؛ لذا نگرانیها برای محور مقاومت پس از سقوط دولت سوریه بیراه نیست.»
خوشچشم، کارشناس تلویزیونی شبکه افق، اظهار کرد: «سوریه یک بخش از محور مقاومت بود، بخشهای دیگر هنوز پابرجاست.» مشروح گفتههای او را در این ویدئو ببینید.
در رابطه با گروه مقاومت می توان گفت که مقاومت به صورت بالقوه وجود دارد. با توجه به اتفاقاتی که در لبنان رخ داد و مردم به خانه های خود در جنوب لبنان برگشتند، حزب الله نیز نمی خواهد لبنان در آتش بسوزد، همچنین اکنون ارتباطات سوریه با لبنان قطع شده است اما ارتباط این گروه مخالف بشار اسد با اسرائیل برقرار است. بنابراین بعید است بتوان ارتباطات مذکور را به سرعت ترمیم کرد. با توجه به همه این ها، فعلا به شکل عملی یا بالفعل، جبهه مقاومت، فعالیت های خود را محدود خواهد کرد
ترکیه در سالهای اخیر با توسعه نفوذ خود در منطقه قفقاز و آسیای مرکزی، کارتهای بازی تازهای را علیه کشورمان رو کرده است. حال اگر قرار باشد آنکارا در غرب آسیا نیز نفوذ ایران را تضعیف کند، این بدان معنا خواهد بود که قدرت موازنهگری ایران در برابر ترکیه تا حد زیادی تضعیف میشود. ایران نیز این سناریو را به خوبی خوانده و حضور موثر در جبهه سوریه و در عین حال، نظارت بر دریای سرخ و تنگه باب المندب از طریق حوثیهای یمنی را دو اهرم کارآمد در مواجهه با جاه طلبیهای ترکیه علیه منافع ملی خود ارزیابی میکند.
«نفوذ ایران در اردن با توجه به حمایت این کشور از آرمان فلسطین میتواند افزایش قابل توجهی یابد. همزادپنداری مردم اردن با تفکرات ایران و در عین حال وسعت قابل توجه مرزهای اردن با اسرائیل، همه و همه میتوانند نوید دهنده چالشهای امنیتی تازهای برای تل آویو باشند.»
به تازگی شاهد افزایش تحرکات گروههای تروریستی در خاک سوریه بوده ایم و به نظر میرسد که آنها خود را برای تشدید درگیریها با ارتش سوریه و اشغال بخشهای بیشتری از خاک این کشور آماده میکنند. دستورکاری که با مهندسی آمریکا و البته همراهی ترکیه، سعی در ایجاد مجاری تنفسی تازهای برای اسرائیل در بحبوحه تشدید درگیریهای این رژیم با محور مقاومت دارد و از در پیش بودن روزهای پرتنش در ادامه راه برای منطقه غرب آسیا حکایت دارد.
جدای از تحلیل و تفسیرهای مختلفی که از سوی صاحب نظران در رابطه با روندهای آتی منطقه غرب آسیا و نظم حاکم بر این منطقه مطرح میشود، باید توجه داشت که ادراک حقیقی این تحولات از منظر تئوریهای روبطبینالملل صورت میگیرد. اساسا کنشگران و تئوریسینهای مختلف در جبهههای گوناگون نیز تا حد زیادی با توجه به همین تئوریها است که چشم اندازهایی را در مورد آینده معادلات مطرح در سطح منطقه ارائه میکنند.
